«Ο κίνδυνος της πανδημίας είναι υπαρκτός»

Το 1976, ο βέλγος επιδημιολόγος Πίτερ Πιοτ (φωτογραφία δεξιά) ήταν μέλος της ομάδας που ανακάλυψε τον ιό Εμπολα στο Κονγκό. Σήμερα είναι επικεφαλής του Ινστιτούτου Τροπικής Υγιεινής και Ιατρικής του Λονδίνου και πιονέρος της έρευνας στο πεδίο της μετάδοσης των ιών από τα ζώα στον άνθρωπο. Για αυτό ο κώδωνας του κινδύνου που κρούει για τις καταστροφικές συνέπειες μιας μεγαλύτερης εξάπλωσης του ιού έχει ιδιαίτερη σημασία. «Δεν είναι δύσκολο να περιορίσεις τον Εμπολα. Αυτό που χρειάζεται είναι απομόνωση του ασθενούς και προστασία του προσωπικού» εξηγεί στην εφημερίδα «Λα Ρεπούμπλικα». «Αλλά είναι ακριβώς αυτό που λείπει στη Σιέρα Λεόνε, τη Γουινέα και τη Λιβερία», τρεις από τις πιο φτωχές χώρες στον κόσμο και με παρελθόν αιματηρών εμφυλίων πολέμων.

Ο Πιοτ εργαζόταν στην Αμβέρσα το 1976 όταν έφθασαν δύο φιαλίδια με δείγμα από το αίμα μιας βελγίδας μοναχής, η οποία είχε αφήσει την τελευταία της πνοή από άγνωστο δάγκωμα. Τα φιαλίδια είχαν φθάσει στην Ευρώπη με το ταχυδρομείο χάρη σε έναν γιατρό από την Κινσάσα, ο οποίος τα είχε τοποθετήσει σε ένα θερμός με πάγο. Κανένας δεν γνώριζε ότι σε εκείνα τα δύο φιαλίδια υπήρχε ένας θανατηφόρος ιός. «Οταν το θερμός έφθασε στο εργαστήριο, ο πάγος είχε λιώσει, ένα από τα φιαλίδια είχε σπάσει και το άλλο κολυμπούσε σε ένα μείγμα από κομματάκια γυαλί, αίμα και νερό» θυμάται ο βέλγος επιστήμονας. Οταν διαπιστώθηκε ο βαθμός επικινδυνότητας, ο ιός μεταφέρθηκε σε ένα εργαστήριο υψίστης ασφαλείας στις ΗΠΑ και ο Πιοτ ταξίδεψε στο Κονγκό ως μέλος μιας διεθνούς ομάδας, σκοπός της οποίας ήταν να εντοπίσει την πηγή του νέου κινδύνου.

«Από την οπτική του ιού, ο άνθρωπος δεν είναι και πολύ φιλόξενος. Πεθαίνουμε πολύ γρήγορα» επισημαίνει. «Ο ιός χτυπάει εκεί όπου οι άνθρωποι είναι πιο εκτεθειμένοι. Αυτή τη στιγμή έχει δημιουργηθεί μια “τέλεια καταιγίδα”. Αργήσαμε να απαντήσουμε και χωρίς σοβαρή βοήθεια δεν θα μπορέσουμε να ελέγξουμε την επιδημία. Ο κίνδυνος της πανδημίας είναι υπαρκτός».