Ζαν-Πολ Γκοτιέ: Το πάρτι συνεχίζεται

Οχι δάκρυα, μόνο γέλια. Ο Ζαν-Πολ Γκοτιέ γιόρτασε με εκκωφαντικό τρόπο την τελευταία του συλλογή για το πρετ–α-πορτέ. Συνεχίζει όμως τα ραντεβού του με τις γυναίκες μέσα από τις ημερομηνίες υψηλής ραπτικής. Το τρομερό παιδί της γαλλικής μόδας σταματά τις συχνές εμφανίσεις. Τώρα πια είναι ένας ώριμος δημιουργός

Tο περασμένο Σαββατόβραδο στο παλιό σινεμά Γκραν Ρεξ, σε μια πλατιά παριζιάνικη λεωφόρο συγκεντρώθηκε πλήθος κόσμου. Ηθοποιοί του Χόλιγουντ και της γαλλικής νουβέλ βαγκ, μοντέλα της χρυσής εποχής του ’80 και του ’90, δημοσιογράφοι μόδας από όλα τα έντυπα της υφηλίου. Αλλά και τραβεστί καλλιτέχνες που εδώ και χρόνια βρήκαν την αδελφή ψυχή τους μέσα στις συλλογές του Ζαν-Πολ Γκοτιέ.

Το σύστημα της μόδας είναι άγριο και απαιτητικό. Ανθρωποβόρο, όπως έδειξαν οι περιπτώσεις κατάρρευσης ή ακούσιας απομάκρυνσης ταλαντούχων σχεδιαστών όπως οι Αλεξάντερ ΜακΚουίν και Τζον Γκαλιάνο. Ο Γκοτιέ με μια ανακοίνωση στον Τύπο προτίμησε να μη συνεχίσει να δουλεύει σε αυτούς τους εξαντλητικούς ρυθμούς. Αλλωστε, ύστερα από τόσα χρόνια παραγωγής ανατρεπτικών ιδεών, το «ξάφνιασμα» που προκαλούσαν οι συλλογές του έσβηνε και γινόταν παρέλαση μιας σύνθεσης επιτυχημένων μοτίβων.

Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΘΕΣΕΩΝ. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο χρόνος για το ταλέντο του έχει λήξει. Οι ρυθμοί και οι διαδικασίες σε ένα ατελιέ υψηλής ραπτικής σέβονται τον χρόνο που χρειάζεται ένας σχεδιαστής για να μετασχηματίσει τις ιδέες του και να τις τελειοποιήσει. Γι’ αυτό και ο Γκοτιέ γιόρτασε την απαλλαγή του από το πρετ-α-πορτέ. Μαζί με τους φίλους του και τους συνεργάτες που τον τίμησαν. Καθώς όλοι θυμήθηκαν τη διαδρομή του και τη συμμετοχή του στις αλλαγές της μόδας του 21ου αιώνα, υποστηρίζοντας την ομορφιά των αντιθέσεων.

Η κλίση του για τη μείξη των καταστάσεων φάνηκε ήδη στην πρώτη του συλλογή για το καλοκαίρι του 1977, συνδυάζοντας το πλαστικό μπουφάν ενός ρόκερ με την τούλινη φούστα μιας μπαλαρίνας. Κι ύστερα πρόβαλλαν όλες οι ανησυχίες του δίνοντας νέα θέματα στις συλλογές του, τις οποίες πρώτος παρουσίασε ως ολοκληρωμένο καλλιτεχνικό θέαμα. Ηρθαν λοιπόν οι «Μάγισσες», το «High Tech» με τα κοσμήματα από κονσερβοκούτια, ο «Ντανταϊσμός» μέσα από τους κορσέδες, οι «Γενειάδες» και τα πολιτισμικά σοκ.

Η θεωρία του για το ανδρόγυνο στυλ φάνηκε στη συλλογή «Μια γκαρνταρόμπα για δύο» με τον συνδυασμό κοστούμι σμόκιν και κορσές.

Ο Γκοτιέ αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα, τις αλλαγές, τις εξελίξεις, τα προβλήματα του κόσμου και τα κάνει μόδα. Με τη διάθεση να πειράξει αλλά και να αντιδράσει αγγίζει ζητήματα σεξουαλικότητας, θρησκευτικών και πολιτισμικών διαφορών.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΣΙΝΕΜΑ. Η τάση του να ρίχνει τα στεγανά και να πειραματίζεται με διαφορετικές καλλιτεχνικές ειδικότητες τον έφεραν κοντά στη Ρίτα Μιτσούκο, στον Μπόι Τζορτζ και στη Μαντόνα. Ενώ η φαντασία του φάνηκε χρήσιμη στους σκηνοθέτες Πίτερ Γκρίναγουεϊ, Πέδρο Αλμοδόβαρ, Λικ Μπεσόν, Καρό και Ζενέ, σχεδιάζοντας τα κοστούμια για τις ταινίες τους «Ο Μάγειρας, ο Κλέφτης, η Γυναίκα του και ο Εραστής της», «Κίκα», «Bad Education», «Το πέμπτο στοιχείο», «Η πόλη των χαμένων παιδιών».

 «Ο εφήμερος χαρακτήρας της μόδας με ευχαριστεί, αν και βρίσκω γελοίο να αποκλείεις κάτι που λάτρεψες μερικούς μήνες αργότερα. Η τέχνη δεν είναι εφήμερη. Ζει και ξεπερνάει τις κοινωνικές αλλαγές. Οχι όμως και η μόδα που μόνο αλλαγές αντανακλά. Γι’ αυτόν τον λόγο δεν είμαι καλλιτέχνης».