Τζον Μπερνσάιντ: «Εκείνη η ημέρα δεν έχει έρθει ακόμα»

Για μεγάλο χρονικό διάστημα υπήρξε στη Σκωτία η ιδιαιτερότητα της γλώσσας. Βασικά, σ’ αυτή τη χώρα μιλάμε τρεις γλώσσες: αγγλικά, σκωτσέζικα και κέλτικα. Ομως πλέον δεν υπάρχουν πολλοί που να μπορούν να μιλούν σκωτσέζικα ή κέλτικα. Η καλή πλευρά των Σκωτσέζων είναι ότι δεν είμαστε υποκριτές, είμαστε ευθείς άνθρωποι. Πολλοί επηρεάζονται από τις παραδόσεις αλλά και από την αμερικανική κουλτούρα – κυρίως από τη λογοτεχνία και τον κινηματογράφοι. Οι Σκωτσέζοι είναι πολύ πιο ανοιχτοί στα παγκόσμια ρεύματα απ’ ό,τι οι Αγγλοι, κυρίως προς τα ευρωπαϊκά. Η ευρωπαϊκή ποίηση έχει μεταφραστεί ευρέως στη Σκωτία. Ομως υπάρχει ένα πράγμα που με ανησυχεί, και αυτό είναι ο εθνικισμός. Ισως είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο να ρίξουμε τον προβολέα αποκλειστικά πάνω στις σκωτσέζικες αξίες. Δεν πρέπει ένα «ναι» στην ανεξαρτησία να μας στρέψει πολύ προς τους εαυτούς μας, να μας κάνει ιδιαίτερα εσωστρεφείς, με τον κίνδυνο να χάσουμε τον κοσμοπολιτισμό και το άνοιγμά μας προς τον κόσμο, που αποτελεί μία από τις σημαντικότερες αρετές μας. Στην πραγματικότητα, εδώ και έναν χρόνο ζω στο Βερολίνο, εν μέρει επειδή κουράστηκα λίγο από τις συζητήσεις σχετικά με το δημοψήφισμα. Στη δεκαετία του ’70 είχα ταχθεί υπέρ της ανεξαρτησίας. Το πρόβλημά μου σήμερα είναι ότι ψηφίζοντας «ναι» θα λειτουργούσε ως στήριξη της τωρινής κυβέρνησης της Σκωτίας και ενίσχυση της πολιτικής της. Ομως διαφωνώ πλήρως με την περιβαλλοντική πολιτική της αλλά και με τους τοπικούς δημοκρατικούς θεσμούς που συχνά λειτουργούν συμβιβαστικά. Εγώ ψήφισα «όχι». Ελπίζω μια μέρα η Σκωτία να γίνει ανεξάρτητη, όμως πιστεύω ότι εκείνη η ημέρα δεν έχει έρθει ακόμα.

Ο Τζον Μπερνσάιντ είναι ένας από τους πλέον γνωστούς σύγχρονους σκωτσέζους ποιητές και δηλώνει ότι ψήφισε «όχι» στο δημοψήφισμα.