Ανοιξαν οι πόρτες των μεγάλων ομάδων και για τους Ελληνες

Τα τελευταία δέκα χρόνια οι έλληνες ποδοσφαιριστές αγωνίζονται με επιτυχία στα ευρωπαϊκά γήπεδα. Φυσικά τον πιο σημαντικό ρόλο τον έχουν οι μάνατζερ των παικτών, ανάλογα σε ποια χώρα έχουν τις κατάλληλες προσβάσεις.

Και εδώ τα χαρακτηριστικά είναι περίπου τα ίδια. Μπορεί οι Ελληνες να μη διαχειρίζονται τα ίδια ποσά με τους ξένους συναδέλφους τους, όμως είναι υποχρεωμένοι να έχουν πτυχίο ανώτατης σχολής, να γνωρίζουν ξένες γλώσσες, ενώ τα 50.000 δολάρια που έδιναν πριν από μερικά χρόνια για την άδεια έχουν αντικατασταθεί από ετήσιο ασφάλιστρο 1.300 ευρώ.

Οι έλληνες μάνατζερ λοιπόν έχουν καταφέρει να στείλουν σε μεγάλους ευρωπαϊκούς συλλόγους αρκετούς ποδοσφαιριστές. Θυμίζουμε ότι η Ρόμα είναι πλέον ελληνική παροικία με Τοροσίδη, Μανωλά και Χολέμπας, ενώ εξαιρετική είναι η παρουσία του Σωκράτη Παπασταθόπουλου στη Γερμανία, τόσο στη Βέρντερ όσο και τώρα, στην Ντόρτμουντ.

Οι μάνατζερ συνηθίζουν να πηγαίνουν εκεί που τους οδηγεί η αγορά. Για παράδειγμα, ο Αντώνης Αποστολόπουλος έχει καλές επαφές στην Ιταλία, ο Πολ Κουτσολιάκος στη Γερμανία, ενώ ο Πασχάλης Ντουντούρης έχει επαφές στην Κεντρική Ευρώπη αλλά και σε χώρες της Αφρικής. Φυσικά, μια καλή συμφωνία δεν δίνει μόνο ώθηση στον ποδοσφαιριστή αλλά αποτελεί και εξαιρετική διαφήμιση για τον εκπρόσωπό του.

Κάποιοι μάνατζερ, ακόμη κι αν έχουν τη δική τους εταιρεία, συνεργάζονται και με μεγάλα γραφεία στην Ευρώπη και εκπροσωπούν στην Ελλάδα τους ποδοσφαιριστές. Ποια είναι η σχέση μάνατζερ-ποδοσφαιριστή; Αν πρόκειται για ξένους παίκτες, συχνά ο μάνατζερ βοηθάει τον πελάτη του ακόμη και στην ανεύρεση κατοικίας, ενώ τον πρώτο καιρό αποτελεί τον καθημερινό του «σύμβουλο» για κάθε θέμα. Παράλληλα, είναι και ο μεταφραστής στις συζητήσεις με τους συλλόγους, αν ο παίκτης δεν γνωρίζει τη γλώσσα.     

Εκτός από αυτούς που συνεργάζονται με τους μεγάλους συλλόγους υπάρχουν και οι μάνατζερ που προσπαθούν να εντοπίσουν ταλέντα μικρής ηλικίας, να συνεργαστούν μαζί τους και στη συνέχεια να τα προωθήσουν σε ευρωπαϊκούς συλλόγους. Και αυτό καθώς το κόστος της μεταγραφής ενός 17χρονου Ελληνα είναι μικρότερο από το αντίστοιχο ενός Ιταλού ή Ισπανού.

Μεταγραφές δεν γίνονται, φυσικά, μόνο σε επίπεδο Σούπερ Λίγκας και Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά και στις μικρότερες κατηγορίες.

Υπάρχουν μάνατζερ που ασχολούνται και γνωρίζουν καλά την αγορά της Β’ Εθνικής, μετακινήσεις γίνονται, αλλά το κέρδος σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ελάχιστο. Ας μην ξεχνάμε ότι και οι συμφωνίες σε αυτές τις κατηγορίες αφορούν μικρά ποσά. Οι παίκτες ενδιαφέρονται και για τη Γ’ Εθνική, αλλά εκεί η κατάσταση είναι ακόμη πιο δύσκολη, καθώς είναι ελάχιστοι αυτοί που γνωρίζουν τον χώρο και τις ανάγκες του. Ετσι και οι συνθήκες για έναν παίκτη που δεν μπορεί να βρει ομάδα είναι ακόμη πιο δύσκολες.