Σύμβολο αντίστασηςστο Γκεζί

Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του πάρκου Γκεζί, μια σειρά από φωτογραφίες έδειξαν τον ρόλο που είχαν οι γυναίκες. Η «γυναίκα με τα κόκκινα» και η κοπέλα που με τα χέρια ανοιχτά αντιστέκεται στην πίεση του νερού από τις αστυνομικές αντλίες ήταν κάποιες από αυτές. Η Αρικάν υποστηρίζει ότι, πέρα από σύμβολα, η συμμετοχή των γυναικών στο Γκεζί ήταν ουσιαστική. «Είναι οι πρώτες που συμμετείχαν γιατί είχαν πολλά να πουν, η φωνή τους δεν ακουγόταν πουθενά αλλού». Ενα μήνα πριν από το ξέσπασμα ολοκληρώνονταν οι παραστάσεις του θεατρικού έργου «Μι Μινόρε», το σενάριο του οποίου έγραψε η Αρικάν και αφορούσε μια υποθετική δημοκρατία, την Πίνιμα, που κυβερνιόταν από έναν απολυταρχικό πρόεδρο. Το έργο ήταν προσβάσιμο σε όλον τον κόσμο μέσω των κοινωνικών δικτύων ενώ γινόταν ζωντανή μετάδοσή του μέσω του Διαδικτύου. Στην Πίνιμα, μια γυναίκα που παίζει πιάνο αντιτίθεται στις βουλές του πανίσχυρου προέδρου. Το «Μι Μινόρε», από μια θεατρική ιστορία της πάλης μιας γυναίκας απέναντι στο σύστημα, έγινε για πολλούς μια προ-επισκόπηση της πρώτης αστικής εξέγερσης στην ιστορία της χώρας.

«Κοιτάζοντας την Τουρκία», καταλήγει η Αρικάν, «βλέπω ότι απομακρύνεται από τις αρχές της σύγχρονης κοσμικής δημοκρατίας. Τα επόμενα βήματά της δεν ξέρω πώς θα είναι, ελπίζω να δω μια Τουρκία που να σέβεται το κράτος δικαίου, να μη διαχωρίζει αλλά να ενώνει τους πολίτες της, μια Τουρκία στην οποία η πολιτική δεν γίνεται όχημα επιβολής».