Ελεύθερος σκοπευτής, με έξυπνες και κυρίως οικονομικές επιλογές

ΟΠαναθηναϊκός, αντίθετα με τον Ολυμπιακό, θέλει πάνω απ’ όλα να εξορθολογίσει τα οικονομικά του και να μειώσει το έλλειμμα. Αρα, να μην έχει χασούρα και να επιβιώσει σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς.

Είναι αλήθεια πως η νυν διοίκηση προχωρά συνετά και δεν κάνει παραπάνω βήμα από αυτό που της επιτρέπουν οι δυνατότητές της. Προσοχή εδώ: δεν λειτουργεί όπως ο Ολυμπιακός και φτάνει σε πωλήσεις ποδοσφαιριστών της με τη λογική του ψωμιού: όταν το ενδιαφέρον υπάρχει σήμερα και είναι υπαρκτό και ζεστό ποιος ο λόγος να περιμένει το αύριο;

Κάπως έτσι δόθηκε το περασμένο καλοκαίρι ο Μαυρίας στη Σάντερλαντ. Ο Παναθηναϊκός, με μειονέκτημα το γεγονός πως δεν δίνει μάχες στο Τσάμπιονς Λιγκ, νιώθει πως οι παίκτες του προβάλλονται μόνο μέσω των αγώνων των μικρών ή μεγάλων εθνικών ομάδων. Ο Μαυρίας δόθηκε με 3 εκατ. και ήταν μια αξιοζήλευτη πώληση. Ο Φουρλάνος έφερε 350 χιλιάρικα ως τροφεία, ενώ τρία χρόνια νωρίτερα είχε παραχωρηθεί ο Τζόρβας στην Παλέρμο με 800.000 ευρώ. Επρόκειτο για τον κίπερ που άνοιξε πρώτος την πόρτα – στην πορεία ακολούθησαν κι άλλοι τον ίδιο δρόμο.

Την περασμένη σεζόν ο Καρνέζης πήγε με περίπου 800.000 ευρώ στην Ουντινέζε και εφέτος ο Καπίνο με 2,5 εκατ. ευρώ στη γερμανική Μάιντς.

Η σχολή με τους τερματοφύλακες φέρνει χρήμα ως καλός χορηγός. Για να είμαστε ειλικρινείς, μπορεί ο Καπίνο στο μέλλον να κοστολογούνταν με  παραπάνω χρήματα, αλλά είπαμε: ο Παναθηναϊκός με το μάτι στην εξυγίανση δεν μπορεί ούτε θέλει να περιμένει. Πιέζεται από τις καταστάσεις. Δεν θυμάστε πως εν μια νυκτί και μόνη δόθηκε ο Φιγκερόα στη Μαλαισία επειδή θα έφερνε ένα εκατ. δολάρια; Ολοι έχουν την τιμή τους και παραχωρούνται. Το… μοναστήρι να είναι καλά. Α, σίγουρα και οι μικροί που έρχονται με φόρα και στελεχώνουν την ανδρική ομάδα.

Ο Παναθηναϊκός θα λέγαμε πως διαφέρει σε σύγκριση με τον Ολυμπιακό και σε άλλο τομέα: κυνηγά τις ευκαιρίες και κοιτά τον άξονα Ολλανδίας – Αγγλίας, προφανώς λόγω της παρουσίας των Αναστασίου – Νταμπίζα.

Με τις άκρες και τις διασυνδέσεις τους είχαν πέρυσι ποσοστό επιτυχίας υψηλό, με εξαίρεση τρανταχτή τον λαβωμένο Μπαϊράμι. Ο Αμπέντ ήταν ένας δανεικός που δεν έμεινε, ο Μπούι ήρθε επίσης ως δανεικός με την ελπίδα να προσφέρει και ο Μπούρμπος πρώτα εξασφάλισε την ελευθέρας του από τον ΟΦΗ και μετά ανακοινώθηκε από τον Παναθηναϊκό.

Συμπέρασμα: ο Παναθηναϊκός χαμηλώνει το μπάτζετ, κάνει έξυπνες αγορές και ελπίζει να ξαναμπεί εκεί που παίζουν οι δυνατοί: στο Τσάμπιονς Λιγκ. Αν το πετύχει, οι επαφές του θα πολλαπλασιαστούν. Σε επίπεδο ατζέντηδων, στελεχών με ομάδες και άρα θα ελπίζει σε καλύτερες αγορές. Ή σε ακριβές πωλήσεις. Για αλυσίδα μιλάμε…