Πώς επηρεάζει η αυτοϊκανοποίηση την ερωτική ζωή

Πόσο συχνή είναι η αυτοϊκανοποίηση;

Η αυτοϊκανοποίηση είναι μια κοινή σεξουαλική δραστηριότητα μεταξύ των ανθρώπων όλων των ηλικιών. Σε μια από τις μεγαλύτερες επιδημιολογικές μελέτες φάνηκε ότι αυτοϊκανοποιείται το 85% των ανδρών και το 45% των γυναικών που βρίσκονται σε σχέση (Laumann, 1994).

Οι άνδρες αυτοϊκανοποιούνται συχνότερα στις νεότερες ηλικίες, ενώ οι γυναίκες συχνότερα μετά την τρίτη δεκαετία της ζωής τους.

Ιστορικά, σε πολλούς αρχαίους πολιτισμούς έχουν περιγραφεί πολλές τεχνικές αυτοϊκανοποίησης. Ωστόσο, στη σύγχρονη βιβλιογραφία έχουν περιγραφεί τεχνικές που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν παράδοξες.

Εκτός από τη χρήση αντικειμένων που αντικαθιστούν τον φαλλό (λ.χ. δονητές), έχουν αναφερθεί και τεχνικές ιδιαίτερα επικίνδυνες που μπορεί να προκαλέσουν από λοιμώξεις και κακώσεις των γεννητικών οργάνων έως και να απειλήσουν ευθέως τη ζωή.

Πώς επηρεάζει η αυτοϊκανοποίηση τη σεξουαλική λειτουργία

Σε γενικές γραμμές, πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι που αυτοϊκανοποιούνται είναι περισσότερο ικανοποιημένοι από τη σεξουαλική τους ζωή σε σύγκριση με εκείνους που δεν έχουν αυτή τη σεξουαλική δραστηριότητα (λ.χ. Carvalheira, 2013).

Ωστόσο, σε κάποιες περιπτώσεις η αυτοϊκανοποίηση έχει συσχετιστεί με σεξουαλικά προβλήματα. Μια κλινική παρατήρηση που έχουν περιγράψει πολλοί ειδικοί σε θέματα σεξολογίας και επιβεβαιώθηκε σε πρόσφατη μελέτη είναι πως όταν το άτομο αυτοϊκανοποιείται συχνά με τεχνικές οι οποίες δύσκολα αναπαράγονται κατά τη σεξουαλική επαφή με τη/τον σύντροφο, τότε είναι πιθανό να δημιουργηθούν προβλήματα όπως π.χ. η δυσκολία εκσπερμάτισης εντός του κόλπου ή η δυσκολία διέγερσης (Bronner, 2014).

Με άλλα λόγια, σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί κάποιος να μάθει να διεγείρεται και να κορυφώνει με ερεθίσματα τα οποία έχουν τέτοια ένταση και ταχύτητα, που δύσκολα προκαλούνται κατά τη διείσδυση του πέους στον κόλπο.

Η Εύη Κυράνα (www.kyrana.gr) είναι ψυχολόγος υγείας – σεξολόγος, διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιου Αθηνών, υπεύθυνη του Κέντρου Σεξουαλικής και Αναπαραγωγικής Υγείας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης