Η κρίση βγάζει τζαζ γένους θηλυκού
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά Νέες, δροσερές και ταλαντούχες έρχονται να απαντήσουν στο μόνιμο ερώτημα των τελευταίων δεκαετιών: «Υπάρχει ελληνική τζαζ;». Τέσσερα κορίτσια συναντιούνται σε μια σκηνή για να αποδείξουν ότι το μέλλον στο είδος διαγράφεται με φωτεινά χρώματα.
Σε ένα μίνι φεστιβάλ, το Female Voices in Jazz, κορίτσια που αγάπησαν τους αυτοσχεδιασμούς, τις δύσκολες αρμονίες και τις μπλε νότες θα υπενθυμίσουν ότι άξιζε τον κόπο η αφοσίωσή τους στη μουσική που κλείνει μέσα της την αφρικανική ψυχή της Νέας Ορλεάνης και τους παριζιάνικους πειραματισμούς.
Σε ένα μίνι φεστιβάλ, το Female Voices in Jazz, κορίτσια που αγάπησαν τους αυτοσχεδιασμούς, τις δύσκολες αρμονίες και τις μπλε νότες θα υπενθυμίσουν ότι άξιζε τον κόπο η αφοσίωσή τους στη μουσική που κλείνει μέσα της την αφρικανική ψυχή της Νέας Ορλεάνης και τους παριζιάνικους πειραματισμούς.
Η Κατερίνα Κοζαδίνου, η Τέρη Βακιρτζόγλου, η Νανά Τρεβόρ και η Ξένια Ντάνια παρέα με το συγκρότημα Protogenes Pleonasma μοιράζονται τη σκηνή του Bread and Roses και υπενθυμίζουν ότι συνέβαλαν με τον τρόπο τους στο να μετατραπούν πολλά στέκια της αθηναϊκής νύχτας σε φωλιές της τζαζ.
Το 2005 το Ιόνιο Πανεπιστήμιο είχε μια εκλεκτή καλεσμένη. Η 80χρονη τότε ιέρεια της τζαζ Σίλα Τζόρνταν μαζί με τον γνωστό κοντραμπασίστα Κάμερον Μπράουν έδωσαν ένα live και κάμποσοι φοιτητές αποφάσισαν εκείνο το βράδυ τι θέλουν να κάνουν στη ζωή τους. Ανάμεσά τους και η Τέρη Βακιρτζόγλου, η οποία μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε σκεφτεί να αφοσιωθεί στην τέχνη του αυτοσχεδιασμού. «Αυτό που άκουσα τότε ήταν κάτι περισσότερο από μαγικό. Η κίνησή της, η ελευθερία της και ταυτόχρονα η πειθαρχία της Τζόρνταν με έκαναν να σκεφτώ την επόμενη ημέρα ότι αυτός ο μουσικός δρόμος μού ταιριάζει. Τραγουδούσε με όλο της το σώμα και έδειχνε ότι οι λέξεις και οι ρυθμοί που έβγαιναν από το στόμα της ήταν ζυγισμένα μέσα στην ψυχή της». Χωρίς δεύτερη σκέψη, μετά το τέλος των σπουδών της, η Τέρη Βακιρτζόγλου πήγε στη Νέα Υόρκη όπου πρόσφατα ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές της στο τζαζ τραγούδι ως υπότροφος του Ιδρύματος Fulbright και του Ιδρύματος Ωνάση.
Πριν από λίγο καιρό παρουσίασε την τελευταία της δουλειά «Telling stories» μαζί με τον πιανίστα Γιώργο Κοντραφούρη στη σκηνή του Poisson Rouge στο West Village και αυτή θα παρουσιάσει απόψε στο αθηναϊκό κοινό.
Ανθηση του είδους. H ιδέα αυτής της ιδιαίτερης μουσικής βραδιάς ανήκει στον Σεραφείμ Μπέλλο, ο οποίος υπέγραψε και το «1ο Ομόνοια Τζαζ Φεστιβάλ» πριν από λίγο καιρό. «Η Τέρη και η Κατερίνα έχουν διαγράψει ήδη μια πορεία σε αυτό το είδος ενώ η Νανά Τρεβόρ και η Ξένια Ντάνια μόλις άρχισαν να περπατούν σε αυτόν τον μουσικό δρόμο». Ομως γιατί τα τελευταία χρόνια ανθεί αυτό το είδος στην Ελλάδα και μάλιστα με αυξητικές τάσεις; «Είναι η ευχάριστη συνέπεια της κρίσης. Αναθεωρήσαμε και αξιολογήσαμε πιο αυστηρά τι αξίζει να ακούμε και τι όχι. Τα χρήματα που δίνονταν αφειδώς σε κάθε είδους διασκέδαση δεν υπάρχουν και όποιος αποφασίσει να βγει για να πιει ένα ποτό και να ακούσει μουσική θα κάνει πιο προσεκτικές επιλογές. Αυτός είναι και ο λόγος που τα στέκια τα οποία φιλοξενούν σχήματα από την τζαζ σκηνή, και δη την ελληνική, έχουν αρχίσει να αυξάνονται. Ολη αυτή η κατάσταση μου θυμίζει την εποχή που μεσουρανούσαν οι μπουάτ με τα μικρά σχήματα. Είναι περίπου η ίδια ανάγκη που οδηγεί το κοινό στο να στηρίζει αυτή την τάση που αρχίζει να δημιουργείται».
Αλλη μια παράμετρος που συνέβαλε στη διεύρυνση της ελληνικής τζαζ ή κατά κάποιους άλλους στην άνθησή της – εκτός από την ανάγκη για καλή μουσική – είναι και η δημιουργία του Τμήματος Τζαζ στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο. «Τα παιδιά έρχονται σε επαφή με τη συγκεκριμένη μουσική μέσα από τη θεωρητική γνώση, η οποία τα βοηθάει να κατανοήσουν περισσότερα, να μπουν πιο βαθιά σε αυτούς τους γοητευτικούς ήχους».
Πληροφορίες on line. Η Κατερίνα Κοζαδίνου προσθέτει έναν ακόμη σημαντικό λόγο που καθόρισε την ανασύνταξη αυτού του είδους στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως. «Μέσα από το Διαδίκτυο, τα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με την τζαζ βρίσκουν όσες πληροφορίες θέλουν για να την κατανοήσουν περισσότερο». Η ίδια επέλεξε να σπουδάσει Τζαζ στο Πανεπιστήμιο του Ρότερνταμ και συνέχισε μέχρι και πριν από λίγους μήνες να δραστηριοποιείται. Αν και μόλις ολοκλήρωσε τον νέο της δίσκο, δεν θα παρουσιάσει κάτι από αυτή τη δουλειά της απόψε. Ο λόγος; «Ο ήχος των τραγουδιών που ηχογράφησα είναι ένα μείγμα ποπ και σόουλ. Δεν θα μπορούσα όμως να φτάσω μέχρι εδώ αν δεν είχα έρθει σε επαφή με την τζαζ. Σε όσα κορίτσια θέλουν να γίνουν τραγουδίστριες λέω πάντα, μέσα από την εμπειρία μου, ότι όποιο είδος και αν επιλέξουν πρέπει να μάθουν τζαζ».
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ένα τέτοιο παράδειγμα είναι και η Κατερίνα Πολέμη. Η νεαρή συνθέτρια, αν και έχει εντρυφήσει στον κόσμο της τζαζ μέσα από σπουδές αλλά και τις παραστάσεις της, έχει δώσει δείγματα δουλειάς που είναι ανοιχτά σε περισσότερα είδη (παρότι διέπρεψε στη λάτιν τζαζ, πρόσφατα, στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών). «Για μένα», λέει η ίδια, «η τζαζ είναι η ζύμωση της αφρικανικής δύναμης του ρυθμού και του αυτοσχεδιασμού που πλάστηκαν μαγικά με τις πλούσιες και δύσκολες αρμονίες της Δύσης. Μέσα σε αυτές τις μουσικές γραμμές εγώ βρίσκω την απόλυτη ελευθερία».
INFO: Female Voices in Jazz, Bread and Roses, Πανεπιστημίου 64, Ομόνοια, τηλ. 210-3802.898, απόψε στις 21.00. Εισιτήριο: 6 ευρώ
Google news
