Το αργεντίνικο «πούλμαν» και ο «σαμποτέρ» Γκέτσε

Ομάδες με εντελώς διαφορετική φιλοσοφία παρατάχθηκαν χθες το βράδυ στο χορτάρι του Μαρακανά.

Από τη μια, η Γερμανία των επιθετικών ρεκόρ και της επτάρας επί της Βραζιλίας. Και στον αντίποδα, η Αργεντινή που έσφιξε σαν ζωνάρι την άμυνά της μετά τους αγώνες του ομίλου – εκεί δέχθηκε για τελευταία φορά γκολ (μέχρι χθες) η ομάδα του Σαμπέγια.

Χρειάστηκε όμως να φτάσουμε στην παράταση για να κριθεί ο τελικός και μάλιστα από έναν παίκτη που δεν έπαιξε καλά στην αρχή του τουρνουά. Ο Γκέτσε έχασε πόντους στην εκτίμηση του Λεβ, που δοκίμασε λύσεις όπως ο Κλόζε και ο Σούρλε, για να έρθει ως έσχατη επιλογή και να δώσει το τρόπαιο στη Γερμανία! Πώς αλλάζουν οι καιροί, πώς γυρίζει η μπάλα και δημιουργεί ήρωες και ξεχωριστές ιστορίες. Ο Γκέτσε, που έμοιαζε με απονενοημένο διάβημα του Λεβ ώστε να σπάσει η άμυνα-μπετόν της Αργεντινής και να αλλάζει θέσεις ο κυνηγός με τον ψηλόλιγνο, τον Μίλερ.

Είναι αλήθεια ότι αυτός ο αντιτουριστικός κόουτς (Σαμπέγια) που τόσο λοιδορήθηκε κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ και του έσουραν διάφορα του στυλ «κουμάντο κάνει ο Μέσι», κατάφερε να βραχυκυκλώσει τη φορμαρισμένη Γερμανία, κάτι που ελάχιστοι πέτυχαν. Πώς το πέτυχε; Ακολούθησε την πεπατημένη, δηλαδή τη συνταγή των τελευταίων αγώνων.

Φρόντισε να εφαρμόσει τακτική 4-4-1-1 που γινόταν και 4-4-2. Αυτά στο πρώτο ημίχρονο, όταν και οι παίκτες του οπλίστηκαν με αυτοπεποίθηση και είδαν ότι μπορούν να κοντράρουν τους Γερμανούς. Στην άμυνα η γνωστή τετράδα, τα χαφ επίσης, και ο Μέσι ήταν μόνος μπροστά από τον Ιγκουαΐν. Επειδή, μάλιστα, είχε αριθμητικό μειονέκτημα στη γραμμή των κεντρικών μέσων μόνο με τους Μαστσεράνο και Μπίλια, άμυνα έκαναν οι Πέρες και Λαβέτσι από τις δύο άκρες, τρέχοντας ακατάπαυστα και έτσι η Αργεντινή είχε υπεροχή!

Πώς αντέδρασε η Γερμανία; Είναι γνωστό ότι ο Λεβ δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία στους υπόλοιπους και κοιτά κυρίως τη δική του ομάδα. Να έχουν ρυθμό οι ποδοσφαιριστές του. Ωστόσο, είχε τον νου του στον Μέσι, καθόσον ο κοντόσωμος μεσοκυνηγός με όπλο την ταχύτητα μπορούσε να αφήνει πίσω τούς υψηλόσωμους Χέβεντες, Χούμελς και Μπόατενγκ. Ο Μέσι συνήθως δεν πήγαινε στην πλευρά του φτεροπόδαρου Λαμ, αλλά στα βαριά κορμιά. Ο Λεβ επέλεξε να τον παίξει με «δυάδες», με έναν παίκτη να συμπληρώνει τον άλλον, ενώ προτίμησε να αφήσει τον Λαμ δεξιά, ώστε να μην προκύψει πανικός και ανισορροπία.

Οσον αφορά το δημιουργικό κομμάτι της Γερμανίας, με την αιφνίδια απουσία (λόγω ενοχλήσεων) του Κεντίρα υπήρξε διαφοροποίηση πλάνων. Ο Κρόος θα αναλάμβανε τον ρόλο του μέσου της Ρεάλ Μαδρίτης και μαζί με τους Σβαϊνστάιγκερ – Κράμερ θα ήταν στον άξονα. Οταν βγήκε λόγω τραυματισμού ο Κράμερ, έπαιξε κεντρικός ο Οζίλ, πήγε δεξιά ο Μίλερ, ενώ ο Σούρλε πήρε θέση αριστερά με τον Κλόζε πάντα σε θέση «φουνταριστού».

Στην ερώτηση «γιατί η Γερμανία δεν έκανε ευκαιρίες αντίστοιχες με αυτές του ημιτελικού», η απάντηση είναι εύκολη: απλούστατα διότι η Αργεντινή δεν ξεμύτισε από το καβούκι της, δεν παρασύρθηκε από το… τυράκι που ενίοτε πετούσαν οι Γερμανοί, ενώ οι παίκτες του Σαμπέγια είχαν λογική και δεν έπαιζαν υπέρ το δέον ανοιχτά όπως επιχειρούσαν οι Βραζιλιάνοι. Πάντως, είναι αλήθεια ότι και οι Αργεντινοί έκαναν περισσότερες φάσεις σε σύγκριση με τα ματς κόντρα σε Βέλγιο και Ολλανδία. Φυσικά, υπάρχει εξήγηση: οι Γερμανοί ανοίγονταν σε όλο το πλάτος του γηπέδου και στο transition ο Μέσι και η παρέα του έβρισκαν χώρους και ανοργάνωτη άμυνα για να χτυπήσουν στις αντεπιθέσεις τους.

Στο δεύτερο ημίχρονο, ο κόουτς της Αργεντινής θέλησε να ρισκάρει παραπάνω, απέσυρε τον Λαβέτσι και έβαλε πίσω από τον Μέσι τούς Αγουέρο – Ιγκουαΐν. Το… πούλμαν όμως πούλμαν στην άμυνα! Προσοχή. Με τον Λεβ στην απέναντι πλευρά να προσπαθεί τα πάντα για να διασπάσει την άμυνα, ακόμη και τον Μίλερ σε θέση φορ (αντί του Κλόζε) να δοκιμάζει. Μέχρι την έλευση του Γκέτσε, ενός παίκτη που δίχασε οπαδούς στη Γερμανία με τη μετακόμισή του από την Ντόρτμουντ στην Μπάγερν, μέχρι να τους ενώσει οριστικά χθες με την υπογραφή του στο τρόπαιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου.