Ο μπαμπάς και το Κρεμλίνο

Η εμμονή των αδελφών Κόουκ στον «κολεκτιβιστικό κίνδυνο» αγγίζει τα όρια της γελοιότητας, αν επιχειρήσει κανείς μια αναδρομή στις ρίζες της αυτοκρατορίας τους. Η επίσημη ιστοσελίδα τους – Fred and Mary Kock Foundation – δεν προσφέρεται γι’ αυτήν την αναδρομή.

Στο σύντομο βιογραφικό του «πάτερ φαμίλια» υπάρχει μια τρύπα στην κρίσιμη περίοδο μεταξύ 1925 και 1940.
Ο πατέρας Κόουκ γεννήθηκε το 1900 σε μια μικρή πόλη του Τέξας. Ο πατέρας του, ολλανδός μετανάστης, είχε ιδρύσει την εφημερίδα «Tribune Chief» και είχε επενδύσει στον τομέα των σιδηροδρόμων. Στα τέλη της δεκαετίας του ’20, ο Φρεντ Κόουκ ήταν ένας φιλόδοξος νεαρός μηχανικός.
Απόφοιτος του MIT της Βοστώνης, ο Φρεντ Κόουκ εργάστηκε σε πετρελαϊκές εταιρείες έως περίπου τα 25 του, οπότε ένας φίλος από το πανεπιστήμιο τον έπεισε να στήσουν τη δική τους επιχείρηση στη Γουίτσιτα του Κάνσας. Οι δύο άνδρες αποφάσισαν να κινηθούν σε μια αγορά ανεξερεύνητη έως τότε: την ΕΣΣΔ. Μεταξύ 1929 και 1932, με την έγκριση του σταλινικού καθεστώτος, η εταιρεία τους κατασκεύασε καμιά 15αριά διυλιστήρια, εκπαίδευε ρώσους μηχανικούς και συμμετείχε στη θεμελίωση της σοβιετικής πετρελαϊκής βιομηχανίας…

Ο αντισοβιετισμός του Φρεντ Κόουκ λοιπόν χρονολογείται σε εκείνη την περίοδο. Τρεις δεκαετίες αργότερα έγινε ιδρυτικό μέλος της ακροδεξιάς οργάνωσης John Birch Society (JBS). Τις ίδιες εμμονές μοιράζονται σήμερα οι κληρονόμοι του Τσαρλς και Ντέιβιντ.