Δημοσκόπηση-έκπληξη στις ΗΠΑ: Χειρότερος πρόεδρος ο Ομπάμα, καλύτερος ο Ρίγκαν!

Δύο χρόνια μετά την επανεκλογή του στην προεδρία των ΗΠΑ, ο Μπαράκ Ομπάμα χαρακτηρίζεται «ο χειρότερος πρόεδρος μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο» καθώς στην πλειονότητά τους οι ψηφοφόροι δηλώνουν δυσαρεστημένοι με τους χειρισμούς του σε όλα τα θέματα, από την οικονομία μέχρι την εξωτερική πολιτική.

Αυτό, τουλάχιστον, προκύπτει από δημοσκόπηση του πανεπιστημίου Quinnipiac, στην οποία μετείχαν 1.446 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι.

Το 33% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι ο Ομπάμα είναι ο χειρότερος πρόεδρος μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε με ποσοστό 28% ο προκάτοχός του στο αξίωμα, Τζορτζ Μπους ο νεώτερος.

Ως καλύτερος πρόεδρος των τελευταίων 70 ετών επελέγη από τους ερωτηθέντες ο Ρεπουμπλικανός Ρόναλντ Ρίγκαν (1981-89) με ποσοστό 35%. Ακολουθούν στον κατάλογο ο Μπιλ Κλίντον με 18% και ο Τζον Κένεντι με 15%.

Μεταξύ 12 προέδρων, σε διάστημα 69 ετών, η δημοτικότητα του προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα βρίσκεται μαζί, με του Τζορτζ Μπους του νεώτερου στο χαμηλότερο επίπεδο, εξήγησε ο Τιμ Μαλόι, αναπληρωτής διευθυντής του ινστιτούτου δημοσκοπήσεων του Quinnipiac.

Σχεδόν το 45% των ερωτηθέντων πιστεύουν σήμερα ότι η κατάσταση στις ΗΠΑ θα ήταν καλύτερη εάν είχε κερδίσει τις εκλογές του 2012 ο Ρεπουμπλικανός Μιτ Ρόμνεϊ, ωστόσο ένα ποσοστό 38% θεωρεί ότι με τον Ρόμνεϊ στον Λευκό Οίκο τα πράγματα θα ήταν ακόμη χειρότερα.

Κατά παράδοση, οι πρόεδροι αντιμετωπίζουν έντονη κριτική όσο ασκούν ακόμη τα καθήκοντά τους, όμως η δημοτικότητά τους αυξάνεται μετά την αποχώρησή τους, όπως έγινε με τον Τζορτζ Μπους.

Ορισμένοι όμως, όπως ο Μπιλ Κλίντον, παραμένουν πολύ δημοφιλείς μέχρι και την τελευταία ημέρα της θητείας τους.

Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση αυτή μόνο το 13% των Αμερικανών θεωρεί ως τον χειρότερο πρόεδρο όλων των εποχών τον Ρίτσαρντ Νίξον.

Η ίδια δημοσκόπηση αποκαλύπτει ότι περισσότεροι από τους μισούς Αμερικανούς (54%) θεωρούν ότι η κυβέρνηση Ομπάμα είναι ανεπαρκής.

Μόνο το 40% εγκρίνει τους χειρισμούς της σε οικονομικά θέματα, πάντως ο ένας στους δύο (50%) δίνει «θετικό» βαθμό στην περιβαλλοντική πολιτική που ακολουθείται.