Ο ληστής με τις τουλίπες

Αυτό το Μουντιάλ μπορεί να εξελιχθεί στο τουρνουά όπου θα λάμψει ο Ρόμπεν. Χρόνια είχε να εμφανιστεί σε τέτοια κατάσταση ο κυνηγός που επιβεβαιώνει γιατί οι Ολλανδοί απέκτησαν το προσωνύμιο «ιπτάμενοι».

Θυμίζει, σε πλείστες περιπτώσεις, τον αέρινο εξτρέμ που έκανε πάταγο προτού κλείσει τα 20 χρόνια του. Τότε, η Τσέλσι δαπάνησε κοντά στα 20 εκατ. ευρώ για να τον φέρει στο Λονδίνο, μετά η Ρεάλ με πάνω από 30 εκατ. τον πήγε στη Μαδρίτη, προτού βρει την Ιθάκη του στην Μπάγερν. Στο Μόναχο ο Ρόμπεν αποκατέστησε τη σχέση του με τα δίχτυα, κατέκτησε τρόπαια και έγινε ένας σύγχρονος παίκτης-νικητής, ικανός να καθαρίσει μόνος του μεγάλα παιχνίδια. Το πλέον οξύμωρο είναι ότι κατάφερε αυτός ο ολότελα άναρχος στο παιχνίδι του άσος να μπει στα καλούπια μιας καλοδουλεμένης μηχανής όπως είναι η Μπάγερν. Και ο Ρόμπεν, στα 30 του και σε ώριμη ποδοσφαιρική ηλικία, μοιάζει ώρες ώρες μια ομάδα μόνος του, ένας παίκτης που παλεύει να απελευθερωθεί από τα δεσμά των προσδοκιών που πάντα τον τυραννούσαν και τον φυλάκιζαν.

Σε τούτη την Εθνική Ολλανδίας ο Ρόμπεν δείχνει ελεύθερος σε ένα αυστηρό σύνολο που συνήθως κοπιάρει ο Φαν Γκάαλ. Για την ακρίβεια, κατέκτησε το δικαίωμα να κάνει ό,τι γουστάρει και αυτό μέχρι τώρα δεν είναι κακό. Στα δύο πέναλτι, κερδίζει το ένα! Πάσες δεν δίνει ούτε στο δεξί του πόδι, πράγμα καθόλου παράξενο για τον ατομιστή και εγωπαθή Ολλανδό. Ο Φαν Γκάαλ το ανέχεται. Τον αφήνει μέχρι το φινάλε, ενώ δείχνει την πυγμή του αντικαθιστώντας τον αρχηγό και βαρύ πυροβολικό Φαν Πέρσι. Εκεί, ο κόουτς δικαιώθηκε. Η Ολλανδία προκρίθηκε στα προημιτελικά, ο Ρόμπεν συνεχίζει να πετά πάνω από σώματα και πόδια αντιπάλων. Αν αυτό το ιδιότυπο one man show θα συνεχιστεί, ασφαλώς και είναι θέμα Φαν Γκάαλ. Αλλά επί του παρόντος, καλώς ή κακώς, ο Ρόμπεν οδηγεί τους Οράνιε, θυμίζοντας τον ληστή με τις γλαδιόλες. Μέσα στο μπουκέτο, έχει ένα ωραίο τρικ για τους αμυντικούς και κλέβει τους αγώνες, όπως χθες με το Μεξικό. Εστω και αν αντί για γλαδιόλες τα λουλούδια του Αριεν είναι τουλίπες!