Ο γύρος της Ελλάδας με ένα καγιάκ

«Σε μια θάλασσα πιθανοτήτων, κυνηγώντας το απίθανο…» γράφει ο Αγγελος Χριστοφίδης στην ιστοσελίδα του. Και να που το είπε και το έκανε: από τη μια άκρη της Ελλάδας έφτασε στην άλλη με καγιάκ. Ούτε λίγο ούτε πολύ, με ένα κουπί, διέσχισε 1.000 ναυτικά μίλια! Από το δυτικότερο σημείο της χώρας, τους Οθωνούς στο Ιόνιο, τερμάτισε κωπηλατώντας, ύστερα από 46 ημέρες μεσοπέλαγα, στο ανατολικότερο, το Καστελλόριζο στα Δωδεκάνησα.

Το πρότζεκτ του 34χρονου είχε τον τίτλο: «Ελλάδα 1.000 μίλια». Ο κωπηλάτης συνιδρυτής της ομάδας South Evian Gulf team που συστάθηκε το 2010 στην Ερέτρια της Εύβοιας, έβαλε ακόμα πιο ψηλά τον πήχη στο νέο τολμηρό εγχείρημά του. Και τα κατάφερε! Από τις 5 Μαΐου έως και τις 19 Ιουνίου διήνυσε με καγιάκ μια διαδρομή-επική οδύσσεια, που επιχειρήθηκε για πρώτη φορά στη ναυτική ιστορία. Για την ακρίβεια, ήταν ένα από τα πλέον απαιτητικά δρομολόγια παγκοσμίως με τον συγκεκριμένο τύπο σκάφους, ένα καγιάκ ανοιχτής θαλάσσης (sea kayak). Ολοκληρώθηκε μάλιστα σε μια θάλασσα όπως το Αιγαίο, από τις πλέον δύσκολες παγκοσμίως.

Παρ’ όλα αυτά, ο πεντάμετρος (5,36 μ.) «Στελέκτορας» («Stel Hektor»), που πήρε το όνομά του από τα δύο πιστά ημίαιαμα σκυλιά του νεαρού καγιάκερ, «Στέλιος» και «Εκτορας», αποδείχθηκε γερό σκαρί. Θαλασσοδάρθηκε αλλά τελικά πέρασε από περισσότερα από 50 νησιά και νησίδες της χώρας. Εφτασε και στα μεγαλύτερα λιμάνια της, την Πάτρα και τον Πειραιά. Περιέπλευσε όλη την ακτή της Νότιας Αττικής μέχρι το Σούνιο και πήρε ρότα προς το Κεντρικό και Νοτιοανατολικό Αιγαίο, πριν βάλει πλώρη για Καστελλόριζο. «Σε αυτό τον κόσμο της μεγάλης αβεβαιότητας που ζούμε, είναι υποχρέωσή μας να κυνηγάμε στόχους που για τους περισσότερους φαντάζουν απίθανοι, αλλά έχουν μέσα τους αλήθεια, γοητεία και ομορφιά. Αποδεικνύεται ότι με πίστη στον εαυτό μας, με σωστό σχεδιασμό, με αφοσίωση και ομαδικότητα, ακόμα και το απίθανο μπορεί να γίνει πραγματικότητα!» λέει σήμερα ο κατά τα λοιπά υποψήφιος διδάκτωρ Κλασικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Πέρυσι σε 16 ημέρες διήνυσε με το καγιάκ του 270 ναυτικά μίλια, από το Πέραμα στα Χανιά. Το 2012 διήνυσε σε 8 ημέρες 210 ναυτικά μίλια, από το Πόρτο Κουφό της Χαλκιδικής στην Ερέτρια. Και το 2011 σε 19 ημέρες έκανε 250 ναυτικά μίλια μέχρι το Ηράκλειο. Ετσι, με δοκιμασμένες τις δυνάμεις του στη θάλασσα, βρήκε και πάλι λόγο και νόημα να τις ξανατεστάρει. «Σκοπός κάθε αποστολής δεν είναι να αποδείξουμε τις ικανότητές μας στο νερό, αλλά μέσα από τη δοκιμασία, τον αγώνα και το ταξίδι να διαδώσουμε μηνύματα ζωής, αλήθειας και αγάπης για τον συνάνθρωπο. Απέναντι στη θάλασσα είμαστε πάντοτε ταπεινοί και δεν θα σταματήσουμε ποτέ να τη μαθαίνουμε και να γινόμαστε καλύτεροι» πιστεύει.

Στην πράξη, και στο πρόσφατο αυτό επίπονο ταξίδι του θεωρεί ότι έμαθε πολλά καινούργια πράγματα. «Αυτές τις 46 ημέρες ήρθα σε επαφή σχεδόν με όλη την Ελλάδα. Γνώρισα νοοτροπίες, συμπεριφορές, προβλήματα, ειδικά στα πιο απομακρυσμένα σημεία της χώρας. Και επιβεβαίωσα ακόμη μία φορά ότι μπορούμε να πάμε μπροστά μόνο αν ως πολίτες ενώσουμε τις δυνάμεις μας. Αν βάλουμε, για παράδειγμα, στόχο να μην υπάρχει στην Ελλάδα ούτε ένας συνάνθρωπός μας που να μην έχει δωρεάν πρόσβαση σε πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη». Ο Αγγελος Χριστοφίδης «έντυσε» και αυτό, το τέταρτο κατά σειρά εγχείρημά του (τελούσε υπό την αιγίδα των υπουργείων Τουρισμού, Πολιτισμού και Ναυτιλίας – Αιγαίου) με τον μανδύα του καλού σκοπού. Το είχε αφιερώσει προκαταβολικά στη διάδοση της ιδέας για εθελοντική δωρεά μυελού των οστών. Θέλησε να περάσει στον κόσμο την παρότρυνση «να βοηθήσει ο καθένας με κάθε τρόπο, ανάλογα με τις δυνάμεις του», τα παιδιά που νοσηλεύονται στις ογκολογικές κλινικές υπό τη φροντίδα της Πίστης, του Συλλόγου Γονέων Καρκινοπαθών Παιδιών.

Την 29η ημέρα του ασυνήθιστου θαλάσσιου οδοιπορικού, τα πλάνα του Αγγελου Χριστοφίδη άλλαξαν. Από τη Σύρο και μετά χρειάστηκε να συνεχίσει μόνος του την περιπλάνηση στο υγρό στοιχείο. Ο συνταξιδιώτης του, ο 54χρονος Κώστας Μανατάκης υπέστη μυϊκό τραυματισμό στον ώμο που δεν του επέτρεπε να ακολουθήσει. Νωρίτερα, οι δύο κωπηλάτες είχαν λαχταρήσει. «Στη θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στους Αντίπαξους και στην ηπειρωτική ακτή, μια ασυνεννοησία με ένα κρουαζιερόπλοιο που δεν κατάλαβε έγκαιρα τις προθέσεις μας είχε ως αποτέλεσμα αυτό να πάρει ρότα κατά πάνω μας! Με τους κατάλληλους χειρισμούς μας, ευτυχώς καταφέραμε να το αποφύγουμε» θυμάται. Σε μια «άλλη στιγμή δέους», ανοιχτά της Τήλου, ένας «θηριώδης» ξιφίας πετάχτηκε δύο φορές έξω από το νερό, μόλις 20 μέτρα από την πλώρη του! Μέσα σε όλα αυτά τα αντίξοα καταμεσής της θάλασσας, στο φινάλε είχε μπροστά του και το πλέον ζόρικο κομμάτι της διαδρομής. Στα τελευταία 74 ναυτικά μίλια της έπρεπε να διασχίσει την ανοιχτή θάλασσα από τη Ρόδο μέχρι το Καστελλόριζο. «Μιλάμε για συνεχόμενη κωπηλασία 20 ωρών, με μια μικρή στάση μίας ώρας στη Ρω. Και για έξι ώρες κωπηλατούσα στο νυχτερινό σκοτάδι. Ηταν η απόλυτη εμπειρία καθώς είχε ιδιαίτερες απαιτήσεις: έπρεπε να κρατήσω ευθύγραμμη πορεία σε συνθήκες μικρής ορατότητας, να υπερνικήσω τη νύστα μου και να αποφύγω τα εμπορικά πλοία που βρίσκονταν στη ρότα μου» λέει.

Σήμερα, εκτός από τη νόστιμη γεύση της κακαβιάς που φιλόξενα τον τράταραν καλύμνιοι βουτηχτάδες στην Κίναρο, του μένει και η κατά τόπους θερμή υποδοχή που οι νησιώτες τού επεφύλασσαν. Στο μυαλό του τώρα δουλεύει και τα δυο – τρία νέα πλάνα που έχει στα σκαριά για το 2015, χωρίς ακόμα να έχει πάρει απόφαση ποιο από όλα θα βάλει μπρος. Η αρμύρα αυτών των 46 ημερών, άλλωστε, είναι ακόμα νωπή πάνω του.  

INFO
1.000 ναυτικά μίλια
46 μέρες ταξίδι
8-10 ώρες κουπί ημερησίως
Συνολικά γύρω στις 400 ώρες κουπί, πάνω από 1.000.000 κουπιές
Περισσότερα από 50 νησιά και νησίδες, πέρασμα από τα μεγαλύτερα λιμάνια της χώρας
20 ώρες συνεχόμενης κωπηλασίας, συνολικά 74 ναυτικά μίλια στη γραμμή Ρόδος-Καστελλόριζο