Τορσίδος

Στο ποδόσφαιρο, και ιδίως στα Μουντιάλ, υπάρχουν οι φίλαθλοι (υπερσύνολο η ανθρωπότητα, υποσύνολο οι φιλαθλέοντες). Υπάρχουν οι οπαδοί (που ευτυχώς συνδέονται περισσότερο με τις συλλόγους παρά με τις εθνικές ομάδες). Και υπάρχουν και οι τορσίδος, οι οπαδοί – φίλαθλοι που ζουν τη ζωή τους μέσα από την ομάδα τους και ιδίως την Εθνική τους. Ο όρος είναι βραζιλιάνικος αλλά ταιριάζει ακόμα περισσότερο στους Αργεντίνους.

Μαζί ίσως με το Βέλγιο, όπου λειτουργεί ως συνδετικός ιστός μιας χώρας που δεν έχει άλλον, η Αργεντινή είναι η χώρα που συνδέει περισσότερο τη μοίρα της με την ομάδα της σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο. Στα πρόθυρα (νέας) χρεοκοπίας, σε διαρκή κρίση ταυτότητας, ποδοσφαιρικά στη σκιά της Βραζιλίας (αλλά χωρίς παραδοχή κατωτερότητας), με πάντα ζωντανή τη μνήμη του παζολινικού αγίου Ντιέγκο και σε μόνιμη αναζήτηση ενός πιο εξευρωπαϊσμένου μεσσί-α, η Αργεντινή λατρεύει σταθερά την Εθνική της και δυσπιστεί διαρκώς απέναντί της. Οι οπαδοί – πιστοί της ποθούν την επικράτηση αλλά δεν την πολυπιστεύουν: πολλοί πρώιμοι, συχνά οριακοί αποκλεισμοί στα τελευταία Μουντιάλ, ένας παράξενος στην όψη και τη στάση προπονητής που μισεί τα αστέρια του και προτιμά την πειθαρχία από την τέχνη, ιερόσυλες σκέψεις για το δέσιμο του καλύτερου ποδοσφαιριστή του κόσμου με την εθνική φανέλα, όλα αυτά σκοτεινιάζουν το τοπίο και μεγαλώνουν το άγχος.

Μετά τις δύο πρώτες άχρωμες και άοσμες εμφανίσεις, και παρά τις νίκες, η δυσπιστία χαμήλωσε αισθητά τα ντεσιμπέλ της λατρείας. Η ομάδα φαινόταν αργή, χωρίς εμπνεύσεις, τα περίμενε όλα από έναν. Στο χτεσινό τρίτο παιχνίδι στο Πόρτο Αλέγκρε, κοντά στα μήκους 900 χιλιομέτρων κοινά σύνορα με τη Βραζιλία, οι γαλάζιοι φίλαθλοι πήραν ανάσα, γέμισαν τα πνευμόνια της ψυχής τους κι άρχισαν πάλι να πιστεύουν. Πολλή δημιουργικότητα, ένας Μέσι που κάνει τη διαφορά αλλά δεν είναι πια μόνος του, τρία γκολ και, επιτέλους, η εμφάνιση μιας κάποιας αλεγρίας: δεν χρειάζονται πολλά περισσότερα οι γκαούτσος για την επιστροφή της πίστης.        

Η συγκυρία, το χτίσιμο της αυτοπεποίθησης των ομάδων, η εκατόμβη των Ευρωπαίων, η σειρά των αγώνων και οι διασταυρώσεις ολοένα και αυξάνουν τις πιθανότητες για έναν τελικό Βραζιλίας – Αργεντινής. Νεϊμάρ εναντίον Μέσι και τορσίδος εναντίον τορσίδος.