«Η γενιά μου έχει αποξενωθεί»

Ο Κλάρενς Ντάροου έχει περάσει στη μνήμη των κινηματογραφόφιλων με τη μορφή του Σπένσερ Τρέισι στην ταινία «Κληρονομήστε τον άνεμο» του 1960. Χρειαζόμαστε σήμερα ανάλογο υπερασπιστή των αδυνάτων; «Ναι» απαντά ο Σταμάτης Φασουλής. «Από τη στιγμή που δεν μπορεί να παίξει αυτόν τον ρόλο το κράτος, κάποιος δεν πρέπει να τον παίξει; Και αυτός το ανέλαβε σε μια εποχή πολύ σκληρή. Που το κακό ήταν κράτος εν κράτει και δεν μπορούσε να μιλήσει κανείς. Φοβόντουσαν. Εγώ στην αρχή φοβόμουν να μιλήσω για τη Χρυσή Αυγή. Είχε αρχίσει να γίνεται κάτι σαν Κου Κλουξ Κλαν, όπως τότε, στα χρόνια του Ντάροου. Μέχρι που επενέβη ο νόμος».

Τι σας λείπει από το θέατρο σήμερα;

Μια ενδοσυνεννόηση. Να είμαστε πιο κοντά ο ένας δημιουργός με τον άλλον. Φταίμε όλοι. Δεν κοινοποιούμε τις αγωνίες μας παρά μόνο μέσα από τις παραστάσεις. Δεν υπάρχει ένα στέκι να μαζευτούμε και να ανταλλάξουμε όχι μόνο τις αγωνίες μας, αλλά και την καθημερινότητα. Οι νέες ομάδες το έχουν αυτό. Αλλά η δικιά μου γενιά έχει αποξενωθεί.

Είστε αισιόδοξος για το θέατρό μας;

Πολύ. Ποτέ δεν υπήρχαν τόσο πολλοί άνθρωποι να κάνουν τόσο πολλές παραστάσεις και με τόσο διαφορετικές απόψεις. Είναι όλες σε πολύ υψηλό επίπεδο. Αν δεις στην Αγγλία, πέρα από το Γουέστ Εντ, αυτά που κάνουν είναι πολύ υποβαθμισμένα σε σχέση με αυτά που κάνουμε εμείς.

Τι νιώθετε να σας λείπει στην Ελλάδα;

Η Ελλάδα.