Τρία σενάρια για να μειωθεί η ανεργία

Κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες, από 27,6% το τέταρτο τρίμηνο του 2013 στο 16,8% το τέταρτο τρίμηνο του 2020, εκτιμούν οι αναλυτές της Eurobank ότι μπορεί να μειωθεί η ανεργία, εφόσον επιτευχθεί μέσος ρυθμός ανάπτυξης 3,5% τα επόμενα χρόνια, περίπου όσο προβλέπουν και η κυβέρνηση και η τρόικα.

Αυτό είναι το βασικό σενάριο της Eurobank, που βασίζεται επίσης στις παραδοχές ότι η δανειοδότηση των επιχειρήσεων θα αυξάνεται με μέσο ρυθμό 4,5%, το πραγματικό επιτόκιο θα διαμορφωθεί στο 3% και θα σημειωθεί σταδιακή βελτίωση στις προσδοκίες των καταναλωτών για το επίπεδο των τιμών και για τη χρηματοοικονομική κατάσταση των νοικοκυριών.

Οι αναλυτές της τράπεζας (Στυλιανός Γώγος και Ολγα Κοσμά) έχουν επεξεργαστεί άλλα δυο σενάρια:

n Ενα πιο απαισιόδοξο, όπου ο ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης διαμορφώνεται στο 2,5%, ο ρυθμός μεταβολής της δανειοδότησης των επιχειρήσεων στο 3,5%, το πραγματικό επιτόκιο στο 4% και οι δείκτες των προσδοκιών των καταναλωτών βελτιώνονται με βραδύτερο ρυθμό. Σε αυτό το σενάριο η ανεργία πέφτει μόλις κατά 6,5 ποσοστιαίες μονάδες, στο 21,1% το τέταρτο τρίμηνο του 2020.

n Eνα πιο αισιόδοξο, που βασίζεται σε παραδοχές για αύξηση του ΑΕΠ κατά 4,5%, αύξηση της δανειοδότησης των επιχειρήσεων κατά 5,5% τον χρόνο, πραγματικό επιτόκιο 2% και αισθητή βελτίωση των προσδοκιών των καταναλωτών. Η ανεργία σε αυτό το σενάριο μειώνεται κατά 15 ποσοστιαίες μονάδες στο 12,1%.

«Ο στόχος της μείωσης της ανεργίας κατά 10 με 15 ποσοστιαίες μονάδες μέσα στην επόμενη δεκαετία είναι εφικτός στην περίπτωση που η ελληνική οικονομία καταφέρει να πετύχει ισχυρούς ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης», τονίζουν οι αναλυτές.

Υπενθυμίζοντας ότι το ποσοστό της ανεργίας αυξήθηκε κατά 20 ποσοστιαίες μονάδες από την αρχή της κρίσης (από 7,2% το τρίτο τρίμηνο του 2008 σε 27,6% το τέταρτο τρίμηνο του 2013), τονίζουν ότι η διατήρησή του σε υψηλά επίπεδα εγκυμονεί πολύ σοβαρούς κινδύνους για την ελληνική οικονομία. Και αυτό γιατί συνεπάγεται σπατάλη πόρων, μείωση της παραγωγικότητας λόγω  συνεχούς καταστροφής του ανθρώπινου κεφαλαίου, ασταθές και μη διατηρήσιμο ασφαλιστικό σύστημα, ενώ μπορεί να προκαλέσει κοινωνική αναταραχή και φτώχεια.