Τα πρακτικά βαφτίστηκαν δικογραφία

Φωτιές στο πολιτικό σκηνικό – αλλά χωρίς νομική καύσιμη ύλη – άναψε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ζωή Κωνσταντοπούλου για την υπόθεση της προμήθειας των γερμανικών υποβρυχίων. Θέτοντας ζήτημα μεθοδευμένης παραγραφής ποινικών ευθυνών του Βαγγέλη Βενιζέλου, με αφορμή την επιστροφή στη Βουλή των πρακτικών της Ολομέλειας που η ίδια είχε στείλει στην Εισαγγελέα Διαφθοράς, η βουλευτής έδειξε να θεωρεί ως δικογραφία την απομαγνητοφώνηση μιας συζήτησης στη Βουλή!

Πριν από περίπου έξι μήνες η Βουλή είχε πει «όχι» στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τη σύσταση επιτροπής που θα εξέταζε ενδεχόμενες ευθύνες πολιτικών προσώπων με βάση τον νόμο περί ευθύνης υπουργών. Η απόφαση της Βουλής, όπως εξηγούν δικαστές, έκλεισε οριστικά τον δρόμο για  μελλοντική διερεύνησή της για ευθύνες υπουργών στην υπόθεση των υποβρυχίων. Ο μόνος δρόμος που θα επέτρεπε να ανοίξει ξανά η δικογραφία των υποβρυχίων ήταν είτε να προκύψουν νέα στοιχεία είτε να εντοπιστεί ύποπτη ροή μαύρου χρήματος.

Στην τελευταία μάλιστα περίπτωση, όπως έχει δείξει η πρόσφατη ποινική ιστορία με τους πρώην υπουργούς Ακη Τσοχατζόπουλο και Τάσο Μαντέλη, η όποια απόφαση της Βουλής δεν αρκεί για να αποτελέσει σωσίβιο για τα πολιτικά πρόσωπα.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου εκτιμώντας ότι από τα πρακτικά όσων διατυπώθηκαν στην επίμαχη συνεδρίαση του Κοινοβουλίου προέκυπταν «ιδιαιτέρως σημαντικά στοιχεία» τα παρέδωσε «εκ καθήκοντος», όπως σημείωνε στην αναφορά της, στην Εισαγγελέα κατά της Διαφθοράς, με την επισήμανση ότι «πρέπει να αξιολογηθούν και να διερευνηθούν  περαιτέρω, όπως επιτάσσει το δημόσιο συμφέρον».

Η υποβολή της αναφοράς αυτής ήταν αρκετή από μόνη της για να… γεννήσει μια νέα δικογραφία. Ο νόμος βέβαια κρατά δεμένα τα χέρια των εισαγγελέων, οι οποίοι δεν μπορούν να προχωρήσουν στη διενέργεια ουσιαστικής ποινικής προκαταρκτικής εξέτασης για οποιοδήποτε αδίκημα εις βάρος μέλους – εν ενεργεία ή μη – της κυβέρνησης. Αντίθετα, αμελητί έχουν την υποχρέωση μόλις… σκοντάψουν σε όνομα υπουργού να διαβιβάσουν τη δικογραφία στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου με τελικό προορισμό τη Βουλή. Οι εισαγγελείς, όπως δεν μπορούν να αξιολογήσουν την ουσία της υπόθεσης, έτσι δεν μπορούν εκ προοιμίου να τη θέσουν στο αρχείο. Με βάση αυτά τα δεδομένα, η  επικεφαλής της Εισαγγελίας Διαφθοράς Ελένη Ράικου μόλις την παρέλαβε διαβίβασε το περιεχόμενό της μαζί με τα πρακτικά της Βουλής στους επίκουρους συναδέλφους της Αντώνη Ελευθεριάνο και Πόπη Παπανδρέου, οι οποίοι στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους ξεσκονίζουν όλες τις «ύποπτες» δικογραφίες για συμβάσεις εξοπλιστικών προγραμμάτων με αντικείμενο δεκάδες εκατομμύρια ευρώ.

Οι δύο εισαγγελικοί λειτουργοί επέστρεψαν τον φάκελο στην προϊσταμένη τους χωρίς αξιολόγηση των στοιχείων, όπως ξεκαθάριζαν από την πρώτη γραμμή του συνοδευτικού τους εγγράφου. Ωστόσο, η αναφορά ότι «καθόσον από την προκαταρκτική εξέταση που διενεργήθηκε προέκυψαν στοιχεία περί ενδεχόμενης ποινικής ευθύνης υπουργών μελών της κυβέρνησης και συγκεκριμένα των Ευάγγελου Βενιζέλου, πρώην υπουργού Εθνικής Αμυνας και του Γιώργου Παπακωνσταντίνου, πρώην υπουργού Οικονομικών» ήταν αρκετή, όπως αποδείχθηκε, για να προκαλέσει ένα γαϊτανάκι πολιτικής αντιπαράθεσης με άμεση αντανάκλαση στον χώρο της Δικαιοσύνης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ συνέδεσε το κλείσιμο της Βουλής στις 4 Ιουνίου 2014 με την πρόθεση της κυβέρνησης να παραγραφούν οι όποιες ευθύνες για τη σοβαρή αυτή υπόθεση. Ο Βαγγέλης Βενιζέλος εστράφη αρχικά κατά της Δικαιοσύνης για τον τρόπο με τον οποίο ήταν διατυπωμένο το διαβιβαστικό έγγραφο, αν και τελικά το ζήτημα θεωρήθηκε λήξαν από τη Χαριλάου Τρικούπη που έκανε λόγο για «ένα ακόμα φιάσκο, ένα φτηνό διαδικαστικό τέχνασμα χωρίς περιεχόμενο».  

Ο αρμόδιος υπουργός Δικαιοσύνης Χαράλαμπος Αθανασίου από το βήμα της Βουλής  χαρακτήρισε «πολιτικό πυροτέχνημα» την προσπάθεια της αξιωματικής αντιπολίτευσης να επαναφέρει στο προσκήνιο ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες πολιτικών προσώπων για την υπόθεση των υποβρυχίων. Δικαστικές πηγές μιλούσαν για «κακή» διατύπωση του επίμαχου εγγράφου, από το οποίο θα μπορούσε να είχε απαλειφθεί η έκφραση για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης.

Μπροστά σε αυτό το σκηνικό παρενέβη και η Ενωση Εισαγγελέων Ελλάδος εξηγώντας τα αυτονόητα: ότι δηλαδή οι συνάδελφοί τους «από υπηρεσιακή υποχρέωση, νομίμως και κατά καθήκον» έστειλαν τα έγγραφα αυτά προς τον υπουργό Δικαιοσύνης «χωρίς να διενεργήσουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο – πέραν βεβαίως της αναγκαίας ανάγνωσής τους – μη επιτρεπόμενες από τον νόμο ανακριτικές ενέργειες».