«Είμαστε τα σκαμπανεβάσματά μας»

Αν το ελληνικό τραγούδι είναι κύκλοι που κλείνουν και ξανανοίγουν, ο στιχουργός Γιώργος Κλεφτογιώργος έχει την τύχη να ζήσει, να συμβάλει στους τρεις βασικούς: τον κύκλο που ο δίσκος και οι δημιουργοί είχαν την πρωτοκαθεδρία· την εποχή που ο τραγουδιστής μπήκε στο κέντρο· και τη σημερινή ρευστή εποχή που το airplay (το ένα και μοναδικό κομμάτι που ταξιδεύει στο Διαδίκτυο και στο ραδιόφωνο) είναι το ζητούμενο και η δισκογραφία μοιάζει να ψάχνει τον βηματισμό της.

Ο δημιουργός όμως από την Αμφιλοχία, ο οποίος κλείνει 30 χρόνια στην περιπέτεια του ελληνικού τραγουδιού, σήμερα βιώνει το εξής ευτυχές: να τον τραγουδάει και το νεότερο κοινό των συναυλιών, των αναπαλαιωμένων καφενείων με το φτηνό τσίπουρο (η κυρίαρχη τάση), και το πιο παλιό και συνάμα πιο απαιτητικό ακροατήριο του παλιού καλού δίσκου. Αιτία είναι ότι ο πρόσφατος δίσκος του Σωκράτη Μάλαμα «Ο Χάρτης» περιλαμβάνει εννέα τραγούδια δικά του – σε σύνολο δεκατριών – και μάλιστα ένα το ερμηνεύει μια ιερή φωνή: η Ελένη Βιτάλη («Οι παρελάσεις»). «Είναι τραγούδια ερωτικά και πολιτικά, αν και η πολιτική χροιά πάντα υπάρχει σε αυτά που κάνουμε. Εδώ και τέσσερα χρόνια ένας φίλος είχε πάει στίχους μου στον Μάλαμα και εκείνος με επέλεξε ανάμεσα σε πολλούς» λέει ο Γιώργος Κλεφτογιώργος, που μιλάει με τη σεμνότητα ενός… νέου στιχουργού, αν και ήδη μετράει πάνω από τριακόσια τραγούδια, συμπράξεις με σπουδαίους συνθέτες (Σπανός, Πολυκανδριώτης, Νικολόπουλος, Κυπουργός κ.ά.) και σουξέ όπως το «Να κοιμηθούμε αγκαλιά» με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, σε μουσική της Σοφίας Βόσσου, που έχει σήμερα ξεπεράσει τα δύο εκατομμύρια χτυπήματα στο Υou Τube (και πολλά παραπάνω από άλλες αναρτήσεις).

«Γράφω, και τώρα με τον Μάλαμα και πάντα, αυτά που καίνε τον κόσμο, τα ερωτήματά μας. Ο Ελληνας, νομίζω, είναι τα σκαμπανεβάσματά του. Μοιάζει με το ίδιο το γύρω μας φυσικό περιβάλλον που δεν είναι ομοιογενές» μας λέει τριάντα ακριβώς χρόνια μετά το πρώτο τραγούδι του «Τα χρώματα» που έγραψε με τον Γιάννη Σπανό και τότε είχε ερμηνεύσει η Αλκηστις Πρωτοψάλτη στον δίσκο «Εξοδος κινδύνου».

«Εγραφα από μικρός αλλά μου άνοιξε την πόρτα ο Χρήστος Νικολόπουλος. Επίσης, αν δεν μιλούσαν για μένα ο Λευτέρης Παπαδόπουλος και ο Μάνος Ελευθερίου, δεν θα ήμουν τίποτε» συμπληρώνει με τον παλιό κώδικα των δημιουργών που πάντα υπομνημάτιζαν τις επιρροές και τις «βασικές τους τις πηγές». Ο Κλεφτογιώργος, για χρόνια υπάλληλος στο υπουργείο Πολιτισμού, μάχιμος υπερασπιστής των πνευματικών δικαιωμάτων, σήμερα συνεχίζει να γράφει με μια παράξενη τελετουργία: «Γράφω μέσα στον κόσμο. Θέλω φασαρία. Να φαντάζομαι τις αντιδράσεις τους όταν θα ακούσουν τον στίχο. Το τραγούδι είναι το ευγενέστερο πράγμα στον κόσμο. Να βλέπεις ένα όνειρο με ανοιχτά μάτια». Αυτόν τον καιρό ετοιμάζει μια συγκεντρωτική έκδοση των τραγουδιών του, ενώ προηγήθηκε ένα απάνθισμα στον Καστανιώτη.