Το τυχαίο θύμα ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος

Στις ενδείξεις στη συμπεριφορά του που αγνοήθηκαν αναζητούν οι ειδικοί την απάντηση στο ερώτημα «πώς είναι δυνατόν ένας 22χρονος να σκοτώνει ως θυσία στον Εωσφόρο». Η εξιχνίαση της δολοφονίας της Ειρήνης Τσάβαρη, που είχε γίνει το βράδυ της Ανάστασης στη Γλυφάδα, προκαλεί σοκ, αφού κίνητρο του δράστη Αλέξανδρου Παπαγεωργίου ήταν η λατρευτική ανθρωποθυσία.

Θα ξανασκότωνε. Το έγκλημα όμως είναι η κορύφωση της προβληματικής συμπεριφοράς του δράστη. Οπως λέει ο ψυχίατρος Κώστας Αλεξανδρόπουλος, πρώην συντονιστής – διευθυντής στην ψυχιατρική κλινική του νοσοκομείου Ευαγγελισμός, η επιλογή του νεαρού και η ένταξή του στους σατανιστές «υποδεικνύει τον περιθωριακό του χαρακτήρα και επιβεβαιώνει αυτή την προβληματική συμπεριφορά. Είναι βέβαιο ότι δεν κατέληξε σ’ αυτή την πράξη από τη μια στιγμή στην άλλη.

Επιπλέον, ο προγραμματισμός του 22χρονου για την επανάληψη παρόμοιας πράξης στο μέλλον μάς δείχνει ότι ήταν δέσμιος αυτής της δοξασίας». Σημειώνεται ότι ο Παπαγεωργίου ομολόγησε στην Αστυνομία ότι σκόπευε να σκοτώσει ξανά, αυτό το Σάββατο, 21 του μήνα, στο θερινό ηλιοστάσιο.

Η μικρή ηλικία του δράστη και η βιαιότητα της πράξης του, αναφέρει ο κ. Αλεξανδρόπουλος, αποτελούν ενδείξεις ότι παρουσίαζε δυσπροσαρμοστικότητα στο κοινωνικό και στο εκπαιδευτικό του περιβάλλον. Συμπληρώνει δε ότι η χρήση του χασίς – υπενθυμίζεται ότι στην κατοχή του νεαρού βρέθηκε ποσότητα ινδικής κάνναβης – έχει γίνει γνωστό ότι είναι αίτιο σοβαρότατων ψυχωσικών διαταραχών οι οποίες πιθανόν να περιπλέκουν ακόμα περισσότερο τη συμπεριφορά μιας διαταραγμένης προσωπικότητας.

Το προφίλ. Ο Παπαγεωργίου, που σκότωσε την Τσάβαρη γιατί εκείνη έτυχε να βρεθεί μπροστά του, είναι παιδί μιας μέσης οικογένειας: ζούσε στη Γλυφάδα, οι γονείς του είναι συνταξιούχοι – ηθοποιός ο πατέρας, υπάλληλος του ΙΚΑ η μητέρα – και έχει έναν μικρότερο αδελφό. Ηταν μοναχικός, δεν είχε φίλους, ήταν άνεργος και είχε απαλλαγεί από τον Στρατό λόγω των ψυχολογικών προβλημάτων του.

Στοιχεία συμπεριφοράς όπως αυτά που εμφάνιζε ο 22χρονος δράστης θα πρέπει να αποτελούν έναν «οδηγό» για τους γονείς «προκειμένου να αντιληφθούν αν τα παιδιά τους δεν έχουν ομαλή πορεία προς την κοινωνική ωρίμαση». Αν ένας νέος δεν έχει φίλους, δεν επιδιώκει να εργάζεται, αλλάζει συχνά εργασία, δεν έχει καλή σεξουαλική προσαρμογή και έχει ενταχθεί σε κάποια δοξασία (π.χ. στον σατανισμό) τότε αυτά τα «σημάδια» θα πρέπει να χτυπήσουν καμπανάκι στο οικογενειακό του περιβάλλον ότι πρόκειται για διαταραγμένη προσωπικότητα, αναφέρει ο κ. Αλεξανδρόπουλος. Σε μια τέτοια περίπτωση οι γονείς πρέπει να απευθυνθούν στους ειδικούς της ψυχικής υγείας.

Υφεση. Πάντως τις δύο τελευταίες δεκαετίες εκτιμάται ότι το φαινόμενο του σατανισμού στη χώρα μας δεν παρουσιάζει έξαρση. «Δεν υπήρξε συνέχεια μετά τις δολοφονίες και τη σύλληψη των λεγόμενων σατανιστών της Παλλήνης το 1993. Εκτιμώ ότι μετά την καταδίκη των δραστών εκείνης της ομάδας το φαινόμενο παρουσίασε μεγάλη κάμψη» λέει ο καθηγητής στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών Μάριος Μπέγζος.

Παρόμοια άποψη διατυπώνει ο γραμματέας της Συνοδικής Επιτροπής επί των Αιρέσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος π. Κυριακός Τσουρός. «Δεν μας έχει απασχολήσει ξανά, μετά το 1993, κάποιο περιστατικό.

Παρατηρούμε όμως – αν τελικώς αποδειχθεί ότι ο νεαρός ήταν σατανιστής – ότι το φαινόμενο επανεμφανίζεται με εγκληματική δραστηριότητα».

Οπως συμπληρώνει ο π. Τσουρός, στο θέμα του κινδύνου που εγκυμονεί ο νεοσατανισμός η Εκκλησία δεν μπορεί να κάνει κάτι παραπάνω από την πληροφόρηση. «Εχουμε ζητήσει όμως από την πολιτεία να φτιάξει επιτροπές που θα παρακολουθούν τη δράση τέτοιων ομάδων, όπως συμβαίνει στη Γαλλία».