Ματιές στην Πόλη των αντιθέσεων

Μια μουσουλμάνα μητέρα με μαντίλα και τσαντόρ προσεύχεται και δίπλα η κόρη στην πρώτη εφηβεία να κοιτά το με οθόνη αφής κινητό της, ένας Κωνσταντινουπολίτης με γούνα και ακριβό ρολόι πλάι σε ανθρώπους του μόχθου, μια ηλικιωμένη με «σκαμμένο» πρόσωπο στον αντίποδα μιας νέας με πρόσωπο καλυμμένο με χιτζάμπ, ομοφυλόφιλοι σε γκέι παρέιντ στην Ιστικλάλ, νέοι που βγήκαν στους δρόμους για τα δικαιώματά τους είναι μερικά από τα καρέ του Σάββα Δελή. Αυτές ακριβώς τις αντιθέσεις βάζει στο κάδρο ο ανθρωποκεντρικός φωτογράφος Σάββας Δελής με φόντο την πόλη-χωνευτήρι λαών και πολιτισμών, την Κωνσταντινούπολη.

Το φλερτ με τη φωτογραφία άρχισε το 2008 με άχαρο τρόπο, όπως συνήθως συμβαίνει στην αρχή κάθε σχέσης.

«Ημουν διακοπές στη Βαρκελώνη. Η προσπάθειά μου να φωτογραφίσω τα ψάρια βούλιαξε στα νερά των δεξαμενών του ενυδρείου» θυμάται. Πείσμωσε. Αγόρασε εξοπλισμό και φρόντισε να αποκτήσει γνώσεις παρακολουθώντας σεμινάρια στην Ελληνική Φωτογραφική Εταιρεία.

Το ταξίδι στην πόλη του ισπανικού Νότου μπήκε στη βαλίτσα των αναμνήσεων αλλά οι κουνημένες, φλου φωτογραφίες από τους καρχαρίες, τα σαλάχια και τους άλλους εκπροσώπους του υποθαλάσσιου βασιλείου ήταν η αρχή του ειδυλλίου που εξελίχθηκε σε πάθος με μούσα την πόλη των 16 εκατ. κατοίκων, των δύο ηπείρων, των τριών θαλασσών και των μεγάλων αντιθέσεων.

Στέλεχος ναυτιλιακής εταιρείας προσφάτως, με σημάδι της ανεργίας εξαιτίας της κρίσης  στο πετσί του, για τον 35 ετών Δελή η Κωνσταντινούπολη έχει διαστάσεις προσκυνηματικού τόπου.

Από το 2008, κάθε χρόνο επισκέπτεται την Πόλη με σκοπό να εισβάλει διακριτικώς αδιάκριτα, όπως λέει, στη ζωή των κατοίκων της. «Με ενδιαφέρει η συμπεριφορά του ανθρώπου σε συνάρτηση με το περιβάλλον στο οποίο ζει και οι αντιθέσεις του χαρακτήρα του που κινητοποιούνται από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες» εξηγεί ο Δελής (με σπουδές διοίκησης επιχειρήσεων) για τη μεθοδολογία προσέγγισής του.

Ανεργος από τον Ιανουάριο έως τον Μάρτιο του 2014, με εισιτήριο χωρίς επιστροφή στο πρόσφατο ταξίδι του στην Πόλη – αποφασισμένος να αναζητήσει εργασία εκεί – χρησιμοποίησε τη διαπροσωπική επαφή ως διαβατήριο στις εκφάνσεις της καθημερινότητας των ανθρώπων.

«Οι άνθρωποι σε κάνουν να θες να ξεζουμίσεις την Πόλη. Η Κωνσταντινούπολη είναι ένας ζωντανός οργανισμός ο οποίος πάλλεται χάρις στους ανθρώπους της, απλούς ή πολυσύνθετους. Αν δεν τους αναδείξεις, έχεις απλώς ένα σύνολο από κτίρια και δέντρα» λέει ο Σάββας Δελής.

Συμπτωματικά βρέθηκε στο επίκεντρο κινητοποιήσεων κατά των περιορισμών των ατομικών ελευθεριών από την τουρκική κυβέρνηση. Δεν ήθελε, λέει, να κάνει ρεπορταζιακή καταγραφή των επεισοδίων. «Προσπάθησα να καταγράψω τα σημαντικά γεγονότα και δρώμενα της Πόλης μέσα από τους ανθρώπους της Κωνσταντινούπολης. Να αποτυπώσω την κουλτούρα των νέων που προσπαθούν να βρουν την ταυτότητά τους, την ψυχολογία του φτωχού που έχει συμφιλιωθεί με το ριζικό του και παράλληλα  να υπογραμμίσω την πολυπολιτισμικότητα» σημειώνει ο φωτογράφος.