Ευρωπαϊκή Επιτροπή όπως λέμε… Πολιτμπιρό

Οι συνεχείς προσκλήσεις στο εξωτερικό βοηθούν τον Πέτρο Μάρκαρη να οσφρανθεί καλύτερα τα όσα συμβαίνουν εκτός Ελλάδας. «Η κατασκευή της Ευρώπης κουνιέται συθέμελα», λέει «Ολοι λένε ότι δεν πειράζει αφού βαστάει ακόμη. Αλλά θα γκρεμίσει. Είμαι απαισιόδοξος εγώ που είμαι φιλοευρωπαίος. Οι Γερμανοί δεν θέλουν την πολιτική, ούτε την ξέρουν. Ξέρουν μόνο την οικονομία. Είναι θέμα αντίληψης, όχι κρίσης. Φορτώθηκαν την πολιτική λόγω αδυναμίας της Γαλλίας. Δεν τους ενδιαφέρουν παιδεία και πολιτισμός, από εκεί κόβουν. Γιατί όμως η Ευρώπη να αφήσει το μοντέλο της για χάρη του αμερικανικού, την ώρα που αιώνες ολόκληρους της είχε εξασφαλίσει την πρωτοπορία; Από την άλλη τεράστιο πρόβλημα είναι και η σιωπή των διανοουμένων. Διανοούμενοι, συγγραφείς, καλλιτέχνες δεν μιλάνε ούτε έχουν κοινό ρεύμα αντίληψης. Από τις αρχές του ’50 μέχρι το 1968 δεν υπήρχε διανοούμενος που να μη μιλάει. Σήμερα δεν υπάρχει παρέμβαση που να δημιουργεί πίεση. Πού είναι η πνευματική ηγεσία στην Ευρώπη; Λέει κάτι ο Χάμπερμας, δεν τον ακούει κανείς. Από την άλλη, σε κάποιες χώρες δημιουργούνται κινήματα. Στην Ισπανία το Podemos με έναν 35άρη επικεφαλής πήρε 8% σε ογδόντα ημέρες. Τα κινήματα στην Ευρώπη είναι πιο ορατά από τους διανοουμένους. Ο Ρέντσι, πάλι, φαίνεται να έχει κάτι μπερλουσκονικό. Αποφασίζει μόνος του για όλα. Δεν ξέρω πού θα καταλήξει. Το να ψηφίζεις πρόσωπα μόνο είναι απολιτική άποψη που βολεύει τις επιχειρήσεις, αλλά τον κόσμο τον καταστρέφει. Από την άλλη, η Δύση γκρέμισε τα σοσιαλιστικά καθεστώτα για να φτιάξει τι; Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα άλλα κονκλάβια κορυφής μοιάζουν με Πολιτμπιρό και στις Βρυξέλλες εφαρμόζει τις πολιτικές μια νομενκλατούρα. Ποια η διαφορά με τη Σοβιετική Ενωση; Η δομή είναι ίδια. Και όπως στη ΣΕ, οι πολίτες ήταν ανίσχυροι, έτσι ανίσχυροι αισθάνονται και τώρα εδώ. Ετσι εξηγείται και ο ευρωσκεπτικισμός. Εγώ βλέπω ταξιδεύοντας μια γκάμα συναισθημάτων, από κόπωση μέχρι αποστροφή για την Ευρώπη. Δεν αντέχουμε αυτή την Ευρώπη, ακούω παντού».