Τζ. Κ. Ρόουλινγκ εναντίον Σον Κόνερι: έριδες με φόντο την ανεξαρτητοποίηση της Σκωτίας

Λίγο ή και πολύ πιο πριν από τη Ρόουλινγκ και άλλοι καλλιτέχνες (και όχι μόνο) είχαν πάρει θέση στο ζήτημα, προφορικώς ή γραπτώς. Ο Ροντ Στιούαρτ, ας πούμε, συμφωνούσε μαζί της από τον προηγούμενο Ιούλιο, δηλώνοντας «δεν θα ήθελα να δω το Ηνωμένο Βασίλειο κομματιασμένο έπειτα από τόσα χρόνια – και δεν νομίζω ότι θα το δω». «Είμαι περήφανη Σκωτσέζα, πατριώτισσα, παθιασμένη με την κληρονομιά και τη χώρα μου», έλεγε στο ίδιο μήκος κύματος η τραγουδίστρια Σούζαν Μπόιλ, «αλλά δεν είμαι εθνικίστρια». Η ηθοποιός Εμα Τόμσον αναρωτιόταν: «Γιατί επιμένουμε να χτίσουμε ένα νέο σύνορο ανάμεσα στα ανθρώπινα πλάσματα, σε έναν διαρκώς συρρικνούμενο κόσμο, όπου ακόμη προσπαθούμε να ζήσουμε αρμονικά;». Ο κωμικός Μπιλ Κόνολι επίσης τόνιζε ότι δεν πιστεύει «στα πολλά επίπεδα κυβέρνησης, για τα οποία θα πρέπει να πληρώνουν οι απλοί άνθρωποι».

Οι υπέρμαχοι της ανεξαρτησίας έχουν φυσικά στις τάξεις τους τον Σον Κόνερι: «Ως Σκωτσέζος αλλά και ως κάποιος με μακρόχρονη αγάπη για τη Σκωτία και τον πολιτισμό», παρατηρούσε, «πιστεύω ότι η ευκαιρία της ανεξαρτησίας είναι πολύ καλή για να χαθεί». Ο σκηνοθέτης Κεν Λόουτς βεβαίως ομολογούσε ότι «αν είχα την ευκαιρία να ανεξαρτητοποιηθώ από τον σωρό των Τόρηδων, των Φιλελεύθερων και των Νέων Εργατικών θα τη βούταγα, θα σκεφτόμουν “εμπρός”. Αλλες αποικιοκρατούμενες χώρες έχουν επιβεβαιώσει την ανεξαρτησία τους».

Οπως τέλος εξηγούσε ο ηθοποιός Μπράιαν Κοξ: «Η κουβέντα δεν έχει να κάνει με τη στερλίνα ή με αυτά που λένε ότι είναι σημαντικά. Εχει να κάνει με την επιστροφή στις αρχές της ισότητας, τις τόσο παρούσες στον σκωτσέζικο χαρακτήρα». Ο συνάδελφός του Αλαν Κάμινγκ υπογράμμιζε ότι «τα τελευταία 15 χρόνια έχουμε γίνει ισχυρότεροι οικονομικά, κοινωνικά, πολιτισμικά». Και το μουσικό ντουέτο των Proclaimers ξεκαθάριζε ότι «δεν πρόκειται για τον πατριωτισμό, τον εθνικισμό, τις σημαίες που κυματίζουν και την εθνική ταυτότητα, αλλά για το πού έγκειται η εξουσία, για το ποιος την κρατάει. Πιστεύουμε ότι η ανεξαρτησία θα δημιουργούσε μια πιο δίκαιη κοινωνία».