«Είναι καλή η ζωντανή αντιπαράθεση»

«Αλίμονο αν δεν υπήρχαν αντιδράσεις, θα πηγαίναμε όλοι για τον τάφο» μας έλεγε χθες ο Γιάννης Χουβαρδάς. «Η ζωντανή αντιπαράθεση είναι καλό για την τέχνη. Οι συνεργάτες μου μού έλεγαν ότι δεν έχει ξανασυμβεί κάτι τέτοιο. Το ότι συμβαίνει σημαίνει ότι κάτι αρχίζει να μεταβάλλεται. Τα μεγάλα αριστουργήματα είναι άθικτα. Το θέμα είναι η οπτική γωνία από την οποία τα προσεγγίζουμε».

Τι απαντά σε εκείνους που ενοχλήθηκαν όταν είδαν τον Διοικητή να σκουπίζει με βέτεξ τον πάγκο της καντίνας ή βρήκαν ανατρεπτικό το ότι οι  πρωταγωνιστές χόρευαν ντίσκο στο φινάλε (δίχως ντισκόμπαλα πάνω τους), σκηνή που σύμφωνα με τους επικριτές ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι; «Δεν ήταν βέτεξ, αλλά ένα πανί που είχε ράψει η κόρη του, Ντόνα Αννα» απαντά με χιούμορ.

«Οσον αφορά τον χορό, όποιος δεν το περίμενε σημαίνει ότι είμαστε πολύ πίσω. Ζήτησα από τους ερμηνευτές να αισθανθούν ότι ξεσπούν και να κάνουν ό,τι αισθάνονται για να καλέσουν το κοινό στη μέθεξη της λύτρωσης. Σκοπός δεν ήταν η πρόκληση. Ολα είναι θέμα ερμηνείας, τα υπόλοιπα είναι θεωρίες συνωμοσιολογίας».  

Οι αντιδράσεις μπορεί να έφτασαν αμέσως μετά το τέλος της παράστασης – της πρώτης και πολυδιαφημισμένης συνεργασίας του πρώην διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου Γιάννη Χουβαρδά με την Εθνική Λυρική Σκηνή, την οποία παρακολούθησαν από τον Κώστα Σημίτη έως τη Γιάννα Αγγελοπούλου – στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και δεν ήταν μόνο επικρίσεις. Υπήρχαν κι εκείνοι που υποστήριζαν ότι ο Γιάννης Χουβαρδάς «έκανε ενδιαφέρουσα μια βαρετή όπερα».

«Βλέποντας ότι υπήρχε μια τόσο έντονα συνεπής άποψη, περιμέναμε ότι θα υπάρξουν κάποιοι που θα την υποστηρίξουν και κάποιοι όχι» μας είπε ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, Μύρων Μιχαηλίδης, που αποκάλυψε ότι ο θόρυβος προκάλεσε αυξητική τάση στην προπώληση των εισιτηρίων για τις επόμενες παραστάσεις του «Ντον Τζοβάνι» στο Ηρώδειο. «Πολλοί σκηνοθέτες διεθνώς έχουν ζήσει απίστευτες στιγμές διχασμού του κοινού. Η ΕΛΣ είναι τόπος έκφρασης όχι μόνο συντηρητικής σκηνοθεσίας. Δεν είναι ένα αυτιστικό θέατρο».