Μία πόλη, τρεις ιστορίες ανθρώπινων αδιεξόδων

Λευκοί τοίχοι. Κενοί. Ούτε σκηνικό. Ούτε ίχνος του. Μόνο καρέκλες – λίγο άβολες – σπαρμένες στη μια πλευρά του χώρου Α της Πειραιώς 260 για τους θεατές. Οχι εκεί που είχε φιλοξενηθεί η Πρώτη Υλη του Δημήτρη Παπαϊωάννου – δυστυχώς – αλλά εκεί που είχαμε δει το γιγαντιαίο μηχάνημα καταστροφής πιστωτικών καρτών του βρετανού εικαστικού Μάικλ Λάντι στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.

Λίγο μετά τις 21.00 το σκηνικό για την παράσταση «Η τριλογία της πόλης: η διανυκτέρευση, η πόλη, η παρέλαση» – τα τρία μονόπρακτα με τα οποία έκανε την πρώτη της εμφάνιση η Λούλα Αναγνωστάκη το 1965 – στήνεται μπροστά στα μάτια μας: τρεις πλατφόρμες, τρία ντουλάπια, μερικές καρέκλες και λίγοι προβολείς δαπέδου, που «ακολουθούν» τους ηθοποιούς στις αδιέξοδες ιστορίες τους χάρη στους βοηθούς του σκηνοθέτη, Κωνσταντίνου Χατζή.

Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα η φωνή της Κίττυς Παϊταζόγλου ακούγεται τραγουδιστή. «Ποιος θα πάει στην ξενιτιά να μας φέρει τη Ροδούλα;» λέει τυλιγμένη στο παλτό της ως επαναπατρισμένη μετανάστρια που ψάχνει στέγη για τη νύχτα. Η γοητευτική ερμηνεία της όμως υπονομεύεται πολλές φορές από την αντήχηση του χώρου, αλλά και από την κίνηση της Πειραιώς. Θα συναντηθεί με τον άγνωστο και γεμάτο ενοχικά μυστικά εν διαστάσει Μίμη (Γιάννης Χαρτοδιπλωμένος) που θα δεχθεί να τη φιλοξενήσει και με την επιμονή της θα τον αναγκάσει να αποκαλυφθεί στον ίδιο του τον εαυτό, με μια δόση ίσως υπερβολής.

Στην «Πόλη» το ψέμα και η αλήθεια παίζουν ένα παρανοϊκό παιχνίδι. Ενα παντρεμένο ζευγάρι (Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου – Γιάννης Χαρτοδιπλωμένος) παρασύρει στο διαμέρισμά του τον φωτογράφο γείτονά τους (Γιώργος Συμεωνίδης). Ο σύζυγος διατείνεται ότι η γυναίκα του είναι τρελή. Εκείνη ισορροπώντας με μαεστρία ανάμεσα στη γυναικεία ματαιοδοξία και μια αλλόκοτη συμπεριφορά υποστηρίζει ότι ο σύζυγός της την κατηγορεί αδίκως και υπόσχεται στον φωτογράφο να φύγει μαζί του. Ο σύζυγος προσποιείται ότι αυτοκτονεί. Το τρίτο πρόσωπο αποχωρεί αφού έχει ξεγυμνώσει την ψυχή του. Και το ζευγάρι συνεχίζει σε άλλη πόλη να αναζητά νέα θύματα.

Δυο αδέλφια (Κίττυ Παϊταζόγλου – Γιάννης Χαρτοδιπλωμένος) στο τρίτο μονόπρακτο περιμένουν να παρακολουθήσουν μια παρέλαση και αφήνουν να αναδυθεί η προβληματική τους σχέση, οι φοβίες και οι εφιάλτες τους πάνω σε μια πλατεία με μια λαιμητόμο, σκυλιά και ένα κλουβί γεμάτο ακρωτηριασμένους ανθρώπους.

Τα φώτα σβήνουν και το λευκό του φθορίου γεμίζει την αίθουσα. Μετά το χειροκρότημα οι ηθοποιοί – καθώς δεν υπάρχουν παρασκήνια – συναντούν τους θεατές, μιλούν μαζί τους, ενώ το λιτό αυτοσχέδιο σκηνικό αποσύρεται στη διπλανή αίθουσα για τις επόμενες παραστάσεις, καθώς η τριλογία δεν θα παιχθεί μόνο απόψε, αλλά πήρε παράταση και για την Παρασκευή.