Ο Σούμποτιτς κράτησε ενωμένο τον Παναθηναϊκό

Κάλλιστα πρόσωπο του αγώνα θα μπορούσε να είναι ο (εκπληκτικός εκείνο το βράδυ) Μποντίρογκα, ή ο Οικονόμου με το τρίποντο-μαχαιριά που έκρινε τον τίτλο. 
Ακόμα και ο Τζεντίλε που είχε καθοριστικό ρόλο. 
Ομως ο Λευτέρης Σούμποτιτς παίρνει δικαιωματικά αυτό τον τίτλο, καθώς ενώ ήξερε ότι θα αποτελέσει παρελθόν ήταν ο άνθρωπος που κράτησε ενωμένη την ομάδα του Παναθηναϊκού και την οδήγησε σε αυτό τον τίτλο-άθλο. 
Ο Σούμποτιτς άλλαξε τα δεδομένα και απάλλαξε μια και καλή τους παίκτες του Tριφυλλιού από το ψυχολογικό βάρος που είχαν πάντα κατά του Ολυμπιακού. 
Ο Πίξι τρία χρόνια αργότερα έζησε το ίδιο έργο αλλά από την ανάποδη, χάνοντας ένα πρωτάθλημα ουσιαστικά… άχαστο από την ΑΕΚ ως τεχνικός του Ολυμπιακού.

2002
Ο Κακιούζης γέλασε τελευταίος και έκλεισε στόματα
Είχε ακούσει τα χειρότερα, ακόμα και από φίλους και δημοσιογράφους της ΑΕΚ, ιδιαίτερα μετά τις δύο πρώτες ήττες.

Με πικρία έδειχνε μάλιστα εφημερίδα της εποχής που άφηνε ακόμα και υπονοούμενα εις βάρος του!

Ο Μιχάλης Κακιούζης όμως είχε μάθει ανέκαθεν να μιλάει στο γήπεδο. Και εκείνο το βράδυ (Κυριακή 2 Ιουνίου 2002) στο ΣΕΦ έδωσε απαντήσεις κυρίως προς την πλευρά των φίλων της ΑΕΚ. Με 15 πόντους, 10 ριμπάουντ, 5 κλεψίματα, 2 ασίστ και 1 κόψιμο έκανε σχεδόν τα πάντα και «έκλεψε» οριακά τον τίτλο του MVP από τους καλούς του φίλους Νίκο Χατζή και Δήμο Ντικούδη, που είχαν επίσης εξαιρετική απόδοση.

Ηταν η πρώτη νίκη της ΑΕΚ (και πιο σημαντική) στο ΣΕΦ σε πλέι οφ έπειτα από 12 συνεχόμενες ήττες.