Ηρώ Σαΐα: Το τριαντάφυλλο και τα αγκάθια

Δεν είναι λίγο στα 34 σου να έχεις συνδέσει το τραγούδι σου με τη μαθητεία δίπλα στον Σταμάτη Κραουνάκη και στον Σταύρο Ξαρχάκο. Η τραγουδίστρια από την Κόρινθο, που ετοιμάζεται να αναφωνήσει «Μάνα μου Ελλάς» ανά την επικράτεια, το έχει αυτό σαν κατάκτηση και πυξίδα, κόντρα στον «παλιόκοσμο που λέει, που λέει ό,τι θέλει»…

Είναι παράξενο µερικές φορές το ότι σε αυτόν τον τόπο (που φθάνει να πριµοδοτεί χρυσαυγίτες) προτιµούµε να κοιτάµε – και να ασχολούµαστε – µε το κακό ή το κουτσοµπολίστικο παρά µε το καλό. Η περίπτωση της Ηρώς Σαΐα, µιας 34χρονης φρέσκιας τραγουδίστριας και σπουδαγµένης ηθοποιού πλέον, είναι χαρακτηριστικό παράδειγµα.

Περισσότερο ασχολήθηκαν πολλά διαδικτυακά «παπαγαλάκια» τους τελευταίους μήνες με την – προσωπική – σχέση της με τον Σταύρο Ξαρχάκο παρά με το ίδιο της το μουσικό γεγονός. Και η νέα, τέταρτη, συνεργασία της με τον συνθέτη είναι έδαφος πρόσφορο για νέα παράφορα τιτιβίσματα. Εκείνη προτιμάει να ανθίζει σαν «Γυναίκα τριαντάφυλλο» (την παράσταση και δισκογραφική δουλειά-ορόσημο για μια καριέρα που μετράει ήδη κάμποσα χρόνια), κόντρα σε όλα αυτά.

Κόρη ιερέα, που αγαπούσε από μικρή τη μουσική και όπου στεκόταν και όπου βρισκόταν τραγουδούσε δημοτικά, ένιωθε – λέει – ότι κάτι την έλκει σε αυτόν τον χώρο, που μεγαλώνοντας παράλληλα με τα ωδεία (σε πείσμα της βουλής του πατέρα της, που της έφερε και το βυζαντινό μέλος στη ζωή) άρχισε να το σκέφτεται πολύ σοβαρά.

Δεν είχε προλάβει να τραβήξει χειρόφρενο το ΚΤΕΛ Κορινθίας που την πρωτοέφερε στην Αθήνα και εκείνη, με το μουσικό περιοδικό που διάβαζε ανά χείρας, έσπευσε στο πρώτο καρτοτηλέφωνο και μέσα στη βουή της Λεωφόρου Κηφισού δήλωσε συμμετοχή στα σεμινάρια μουσικής ερμηνείας του Σταμάτη Κραουνάκη. Την πρώτη ημέρα που εγκαταστάθηκε τελικά μόνιμα στην Αθήνα, έτρεξε – με καθυστέρηση 20 λεπτών – στο πρώτο μάθημα, για να καταλήξει να δέσει τα πρώτα της δειλά πλην αστραφτερά βήματα (όσοι είχαν την τύχη να τη δουν δεν ξεχνούν την ερμηνεία της στα «Ασπρα πέδιλα», τυλιγμένη μέσα σε ένα κοριτσίστικο φουρό) με τη δραστήρια νεανική μουσικοθεατρική ομάδα του συνθέτη Σπείρα Σπείρα.

Ας μην το πούμε απογαλακτισμό εκείνο που ακολούθησε το 2004. Ας το πούμε ότι δοκίμασε την τύχη της, μόνη. Και τι τύχη! Την άκουσε ο Ορφέας Περίδης στο στούντιο του αείμνηστου Νίκου Μαμαγκάκη, την πήραν μαζί τους ο Κώστας Λειβαδάς, ο Γιάννης Σπανός, ο Λουκιανός Κηλαηδόνης, η Αφροδίτη Μάνου, ρεμπέτικα και λαϊκά σχήματα περιοδεύοντα…

Την ώρα που οι κεραίες της έφερναν την Ηρώ Σαΐα και στα μαθητικά έδρανα της υποκριτικής, στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Αρμένη.

Με άλικα τα πέταλα, ως «Γυναίκα τριαντάφυλλο», έστησε με τον Νεοκλή Νεοφυτίδη την πρώτη της μουσική παράσταση («το πρώτο μου σοβαρό επαγγελματικό βήμα», λέει, που έγινε και CD λάιβ κι απείρακτο) στο στέκι του Κραουνάκη. Παράσταση που θα επαναλάβει τον Οκτώβριο, ως «συλλεκτική» πολύτιμη, στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.

Και τέσσερα χρόνια μετά ήρθε, με τη συνεργασία των Νεοκλή Νεοφυτίδη και Αρη Βλάχου, το «Λευκό χαρτί» σε CD και σε τραγούδι που παίχθηκε πολύ στα ερτζιανά. Ενώ στο μεταξύ σε μια πρόβα με τον Λουκιανό και την Κρατική Ορχήστρα Ελληνικής Μουσικής γνώρισε τον Σταύρο Ξαρχάκο. Σε συναυλίες του στο Ηρώδειο και σε περιοδεία, με τον Μανώλη Μητσιά, τον Δημήτρη Μπάση, τη Μαρία Σουλτάτου, πήρε τη θέση της Μαρίας Φαραντούρη στην Κύπρο – «ήταν το πρώτο πείραμα που φαίνεται ότι πέτυχε» λέει. Καιρό μετά, τον Μάρτιο του 2011, ξαναβρήκαν κοινό τόπο σε αφιέρωμα στα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι στο Gazarte. Και μέχρι πρόσφατα σε εμφανίσεις – με Τσιτσάνη και ρεμπέτικα – με τον συνθέτη και την Ελένη Βιτάλη, από την οποία βιάστηκαν κάποιοι να πουν ότι διεκδίκησε τη μερίδα του λέοντος.

«Δεν θα αλλάξω άποψη σε κάποιους», είναι η δική της απάντηση, με έναν ευγενή τσαμπουκά που δεν έχουν και πολλές νέες τραγουδίστριες. Στο ίδιο κλίμα απαντά και στη φημολογία για την προσωπική της σχέση με τον Σταύρο Ξαρχάκο: «Αν μια συνεργασία που είναι πολυετής και συνοδεύεται από κάποιες κοινές φιλικές εμφανίσεις εκλαμβάνεται έτσι από κάποιους, δεν πρόκειται ούτε να επιβεβαιώσω ούτε να διαψεύσω. Εκείνο που θα παρακαλούσα είναι να γράφονται σωστά το όνομά μου και η πραγματική μου ηλικία και να μπαίνουν ωραίες φωτογραφίες» λέει με φόρα.

Και προτιμά να μιλήσει για εκείνο που θα τους φέρει μαζί με τον Σταύρο Ξαρχάκο στη σκηνή τούτο το καλοκαίρι: την παράσταση «Μάνα μου Ελλάς», με τραγούδια του, παρέα με τον Ζαχαρία Καρούνη, τον Νεοκλή Νεοφυτίδη και 10μελή ορχήστρα, σε περιοδεία. Οπου η ίδια δεν θα είναι η «νέα Μοσχολιού» («δεν θέλω να είμαι καμία νέα – εγώ είμαι εγώ», λέει), αν και θα αναλάβει το βάρος των τραγουδιών της. Οπως, όμως, θα αναλάβει και το βάρος τραγουδιών σαν το «Ράβε-ξήλωνε» του Νίκου Ξυλούρη. Ολα τα άλλα, λέει η Ηρώ Σαΐα, έχουν πάψει να την αφορούν. «Πέρασα το στάδιο που στενοχωρήθηκα ή που πειράχτηκα. Τώρα πια γελάω. Πέρασα στην επόμενη πίστα». Αλλωστε, όπως λέει με νόημα, «έχουμε και δουλειές να κάνουμε»…

Info
«Μάνα μου Ελλάς» με τραγούδια από την 50ετή πορεία του Σταύρου Ξαρχάκου, με την Ηρώ Σαΐα και τους Ζαχαρία Καρούνη, Νεοκλή Νεοφυτίδη. Από 16 Ιουνίου, στο Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη, στον Βύρωνα, και σε άλλους 25 χώρους ανά την Ελλάδα έως τις 29 Αυγούστου. Διάρκεια: 2 ώρες. Εισιτήρια: {LF}από 20 ευρώ.