Το κάναμε όπως ο Ολυμπιακός!

Εχοντας παρακολουθήσει τα περισσότερα από τα 27 φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας, η ασφαλής διαπίστωση που γεννιέται είναι ότι καθένα από τα ετήσια ραντεβού του ευρωπαϊκού μπάσκετ σε επίπεδο συλλόγων επιφυλάσσει σπουδαίες συγκινήσεις και αξέχαστες εικόνες. Η Ελλάδα και κατ’ επέκταση οι έλληνες απεσταλμένοι δημοσιογράφοι έχουν το προνόμιο να ακολουθούν δύο υπερδυνάμεις στον χάρτη του αθλήματος, τον εξάκις πρωταθλητή Ευρώπης Παναθηναϊκό και τον τρις Ολυμπιακό. Και συχνά να δέχονται τα πειράγματα των ξένων συναδέλφων, οι οποίοι είχαν φτάσει στο σημείο να αναρωτιούνται «αν η Ευρωλίγκα είναι ένα πρωτάθλημα, όπου συμμετέχουν 24 ομάδες και στο τέλος κερδίζουν οι Ελληνες!».

Ε, λοιπόν, αυτή τη φορά, οι Αιώνιοι του ελληνικού αθλητισμού δεν βρήκαν τρόπο να θέσουν εκτός μάχης οι Πράσινοι την ΤΣΣΚΑ Μόσχας και οι Ερυθρόλευκοι τη Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά ουδέν κακόν αμιγές καλού.

«Θέλουμε τις ελληνικές ομάδες στα φάιναλ φορ, αλλά ας το πάρει μια φορά και κάποιος άλλος. Θα πρέπει να συμφωνείτε ότι η τετράδα των ομάδων είναι εξαιρετική», μας έλεγε αξιωματούχος της Ευρωλίγκας εκφράζοντας την ικανοποίησή του για το 14ο σερί sold out εισιτηρίων σε ισάριθμα χρόνια, από την ίδρυση της Ευρωλίγκας (2000) και εντεύθεν. Το sold out που προκάλεσαν οι τέσσερις φιναλίστ Ρεάλ, Μπαρτσελόνα, ΤΣΣΚΑ και ειδικά η Μακάμπι, που μετέτρεψε το Μεντιολάνουμ Φόρουμ σε Γιαντ Ελιάου κιτρινίζοντας τις κερκίδες με 8.000 ταξιδιώτες στον ημιτελικό με την ΤΣΣΚΑ και τουλάχιστον 10.000 ψυχές στον τελικό με τη Ρεάλ.

Σε ένα φάιναλ φορ χωρίς ελληνική συμμετοχή, το βλέμμα αποκτά μεγαλύτερη διαύγεια, οι σκέψεις δεν συνωστίζονται στο μυαλό, αλλά είναι ταξινομημένες και ξεκάθαρες, όπως ήταν και το αγωνιστικό πλάνο του προπονητή της Μακάμπι Ντέιβιντ Μπλατ, που τελειοποίησε και εμφάνισε ένα διαφορετικό μπάσκετ από αυτό που είχαμε συνηθίσει. Ο ισραηλινής καταγωγής αμερικανός προπονητής γιόρτασε μια ώρα αρχύτερα τα 55α γενέθλιά του. Αντί για μεθαύριο 22 Μαΐου, έσβησε προχθές το βράδυ στο Μιλάνο το κεράκι με το Νο1. Η δραματική νίκη (98-86, κ.α. 73-73) επί της Ρεάλ στην παράταση χάρισε στην «ομάδα του λαού» τον έκτο ευρωπαϊκό τίτλο της, αλλά και τον πρώτο… όλο δικό του, καθώς στις κατακτήσεις του 2001 στο φάιναλ φορ της Σουπρολίγκας και του 2004 στο φάιναλ φορ του Τελ Αβίβ, είχε βάλει ουσιαστικές πινελιές, που οδήγησαν στον θρίαμβο, αλλά το μεγάλο ποσοστό της δόξας κατέληξε στον πρώτο προπονητή Πίνι Γκέρσον.

Το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο για τον Μπλατ σε επίπεδο συλλόγων – ο κόουτς της Μακάμπι έχει κατακτήσει την πρωτιά και στο Ευρωμπάσκετ 2007 της Ισπανίας ως πρώτος προπονητής της Εθνικής Ρωσίας – είχε διπλή σημασία για τον ίδιο και για το ευρωπαϊκό μπάσκετ γενικότερα. Η νίκη του Μπλατ και της Μακάμπι ισοδυναμούσε με την επικράτηση του επιθετικού και απελευθερωμένου μπάσκετ, το οποίο έκλεψε τη δόξα του αμυντικογενούς και «σκεπτόμενου» που σάρωνε τους τίτλους στις προηγούμενες διοργανώσεις. Επ’ ουδενί, ο Μπλατ αδιαφορεί για την αμυντική προσήλωση των παικτών του. Αντιθέτως, η αμυντική στρατηγική του και ειδικότερα οι άμυνες ζώνης με προσαρμογές (η λεγόμενη «match up» zone) ήταν ο μοχλός που στραγγάλισε επιθετικά την «αστραφτερή» Ρεάλ, τσαλάκωσε την πανοπλία της, της δημιούργησε ψυχολογική πίεση, με αποτέλεσμα να έλθει η αγωνιστική πτώση στα σαράντα λεπτά και η καθίζηση στην παράταση.

Το εντυπωσιακό στοιχείο είναι αυτό που υποστήριζε με υπερηφάνεια ο ηλικιωμένος Ράφι Ναέ, γκουρού του ρεπορτάζ της Μακάμπι επί πολλές δεκαετίες, ότι «το κάναμε όπως ο Ολυμπιακός. Με λιγότερο από 10 εκατ. ευρώ μπάτζετ, καταφέραμε να υποτάξουμε το φαβορί των 30 εκατ. ευρώ ετησίως». Μήπως τελικά το μυστικό στα φάιναλ φορ είναι η ταμπέλα του αουτσάιντερ; Συνέβη δις στην περίπτωση του Ολυμπιακού, απέναντι στην ΤΣΣΚΑ στην Κωνσταντινούπολη και απέναντι στη Ρεάλ στο Λονδίνο, συνέβη τώρα και με τη Μακάμπι, η οποία στα αστέρια των αντιπάλων της (ΤΣΣΚΑ και Ρεάλ) είχε να αντιπαρατάξει φθηνούς και διψασμένους παίκτες, εξαιρετική χημεία, χαμηλά σχήματα, που συγκροτούσαν δύο περιφερειακοί «δαίμονες» (Ράις, Χίκμαν), δύο φόργουορντ με δολοφονικό σουτ (Σμιθ, Μπλου) και ένας ημίψηλος (Τάιους), που συνεχίζοντας την κυριαρχία των «undersized» σέντερ Μπατίστ και Χάινς, σκέπασε τα καλάθια του Φόρουμ!  

ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΞΙΚΟ ΜΕ ΑΓΑΠΗ. Η Ρεάλ δεν επιβεβαίωσε στο παρκέ τον τίτλο του φαβορί, αντιθέτως με τον Μπλατ ο οποίος δεν επέτρεψε σε κανέναν να αμφισβητήσει τον τίτλο του φαβορί για την ατάκα της συνέντευξης Τύπου. «Οι κόρες μου έβλεπαν τον αγώνα με την ΤΣΣΚΑ σε ένα μπαρ στο Μεξικό και άρχισαν να πανηγυρίζουν σαν τρελές μετά το καλάθι του Ράις. Μου έστελναν μηνύματα όλο το βράδυ, τα οποία σταμάτησαν μετά τον δεύτερο ημιτελικό και το +38 της Ρεάλ επί της Μπαρτσελόνα, γράφοντάς μου: “Μπαμπάκα λυπούμαστε πολύ γι’ αυτό που είδαμε”».