[Ανάλυση] Προέχουν αυτά που τους χωρίζουν

Στην πολιτική, όπως και στην οδήγηση, οι απρόβλεπτες κινήσεις μπορούν, ενίοτε, να σε πετάξουν έξω από τον δρόμο. Το δείχνει και η «σούπα» με το δημοψήφισμα του Γιώργου Παπανδρέου που είχε ξαφνιάσει τον Οκτώβριο του 2011 την Ευρώπη και ξαναζέσταναν πρόσφατα οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». Τότε, ο αιφνιδιασμός δεν άλλαξε μόνο την πολιτική ατζέντα, οδήγησε και σε αλλαγή κυβέρνησης – εγκαινιάζοντας την περίοδο των κυβερνητικών συνεργασιών.

Οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος, οι δύο πυλώνες του σημερινού κυβερνητικού συνασπισμού, γνωρίζουν καλά τη ζημιά που μπορεί να προκαλέσουν οι απότομες κινήσεις. Ισως γι’ αυτό έχουν φροντίσει οι μέχρι σήμερα ενδοκυβερνητικές αψιμαχίες να είναι ελεγχόμενες. Γι’ αυτό επιδιώκουν βήμα βήμα να αποστασιοποιηθούν ο ένας από τον άλλον, καθ’ οδόν προς τις κάλπες των δύο Κυριακών – πολύ περισσότερο εκείνες των ευρωεκλογών -, αντί να προκαλέσουν ένα σκηνικό ξαφνικής ρήξης.

Ενας άγριος προεκλογικός καβγάς των δύο εταίρων μπορεί, σε έναν βαθμό, να συσπείρωνε τα κομματικά ακροατήρια εκατέρωθεν. Ταυτόχρονα, όμως, θα μπορούσε να ανοίξει και πληγές, οι οποίες θα ήταν δύσκολο να επουλωθούν την επομένη των εκλογών, εφόσον οι δύο αρχηγοί εξακολουθούν να προτάσσουν την αναγκαστική συμβίωσή τους – την οποία συνδέουν και με την εθνική επιβίωση.

Σταδιακά, λοιπόν, οι δύο εταίροι εκπέμπουν όλο και πιο καθαρό σήμα ότι ναι μεν ο εκλογικός στόχος είναι κοινός – η στήριξη του κυβερνητικού συνασπισμού και της πολιτικής σταθερότητας -, αλλά στις κάλπες πηγαίνουν χώρια. Είναι αντιληπτό ότι στη βάση δεν έχουν ακόμη αφομοιώσει τη σύμπραξη ΝΔ και ΠαΣοΚ, ενώ και τα δύο κόμματα πλαγιοκοπούνται από δεξιά και αριστερά, αντιστοίχως, γι’ αυτή τη συμμαχία. Η υπενθύμιση της ηγεσίας ότι οι διαχωριστικές γραμμές παραμένουν ζωντανές ανάμεσά τους, κρίνεται απαραίτητη.   

Κάπως έτσι, ο Αντώνης Σαμαράς έχει σταματήσει το τελευταίο δεκαήμερο να αναφέρεται στη συγκυβέρνηση, αρχής γενομένης από τη συνεδρίαση της γαλάζιας Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Η χθεσινή αλλαγή πτήσης από Μυτιλήνη, δε, προσφέρει μια καλή δικαιολογία για να αποφευχθεί η συνύπαρξη με τον πρόεδρο του ΠαΣοΚ μπροστά στις κάμερες, τρεις ημέρες πριν ανοίξουν οι κάλπες.     

Κάπως έτσι, η Χαριλάου Τρικούπη εξεγείρεται με την καμπάνια της ΝΔ και καταγγέλλει μέσα από τα δικά της σποτ τον «δεξιό λαϊκισμό». Ακόμη και η επισήμανση του Βαγγέλη Βενιζέλου ότι αν αποδοκιμαστεί η Ελιά, ο ίδιος δεν θα πάει στον κ. Σαμαρά αλλά στον Κάρολο Παπούλια, αναδεικνύει την προσπάθεια αποστασιοποίησης. Μπορεί να επεκτείνει το εκλογικό δίλημμα που έθεσε το ΠαΣοΚ, αλλά ένα δεύτερο μήνυμα είναι ότι, θεσμικά, ο κ. Βενιζέλος δεν αναφέρεται στον κ. Σαμαρά. Αλλωστε, την κυβερνητική σύμπραξη συνομολόγησε ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας…