Το μπαλάκι στο υπουργείο Περιβάλλοντος

Το περασμένο Σάββατο από το υπουργείο Οικονομικών εκδόθηκε ανακοίνωση με την οποία έγινε προσπάθεια να πέσουν οι τόνοι και ταυτόχρονα να απαντηθούν οι επικρίσεις όσων διαφωνούν με την κατάθεση του νομοσχεδίου για τον αιγιαλό.

Μάλιστα, προκειμένου να απαλλαγεί από τις ευθύνες για την περιβαλλοντική προστασία το υπουργείο Οικονομικών ρίχνει το μπαλάκι στο υπουργείο Περιβάλλοντος, λέγοντας ότι «το νομοσχέδιο δεν θίγει υφιστάμενες ρυθμίσεις για την περιβαλλοντική προστασία του αιγιαλού και της παραλίας, οι οποίες είναι αρμοδιότητας του ΥΠΕΚΑ».

Στην ανακοίνωση του υπουργείου αναφέρεται ακόμη ότι καμία αυθαίρετη κατασκευή, η οποία δεν επιτρεπόταν να κατασκευαστεί βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας, δεν νομιμοποιείται. «Αυτό σημαίνει ότι δεν νομιμοποιούνται, σε καμιά περίπτωση, κατοικίες ή άλλα κτίσματα για τα οποία δεν θα μπορούσε να έχει δοθεί άδεια από το ισχύον καθεστώς του Ν. 2971/2001 ή του νέου νόμου» τονίζεται χαρακτηριστικά.

Ωστόσο, στελέχη του υπουργείου Περιβάλλοντος έλεγαν χθες ότι οι προωθούμενες ρυθμίσεις για τις αυθαίρετες κατασκευές στον αιγιαλό από το υπουργείο Οικονομικών δεν έχουν καμιά σχέση με βάση τα όσα προβλέπονται με τον τελευταίο νόμο για την τακτοποίηση των αυθαιρέτων.

Στο μεταξύ, από το υπουργείο Οικονομικών δόθηκαν οκτώ ερωτήσεις και οι απαντήσεις τους – που τέθηκαν κατά τη διάρκεια της διαβούλευσης – με τις οποίες επιχειρείται, μεταξύ των άλλων, να παρουσιαστεί εικόνα νοικοκυρέματος του αιγιαλού.

Ετσι, αναφέρει ότι το νομοσχέδιο δεν θίγει υφιστάμενες ρυθμίσεις για την περιβαλλοντική προστασία του αιγιαλού και της παραλίας. Οτι καινοτομεί – καθώς προβλέπει νέο τρόπο χάραξης του αιγιαλού – μια και μέχρι σήμερα έχει χαραχθεί αιγιαλός μόνο στο 10% της ακτογραμμής της χώρας. Δεν ορίζεται σε κανένα σημείο ότι είναι επιτρεπτή η αποκλειστική χρήση του αιγιαλού και της παραλίας.

Ακόμη αναφέρεται ότι καμιά επέκταση εγκατάστασης δεν θα γίνει μέσω των επιχωματώσεων ούτε θα δημιουργηθούν μόνιμες κατασκευές. Οπως αναφέρεται, ο προαιρετικός χαρακτήρας της παραλίας ισχύει από το 1940 διότι η παραλία είναι ζώνη ξηράς που προστίθεται στον αιγιαλό όταν κρίνεται απαραίτητο για την επικοινωνία της ξηράς με τη θάλασσα. Δεν δικαιώνονται αναδρομικά οι παρανομούντες και οι αυθαιρετούντες και για τον λόγω αυτό δίνεται προθεσμία ενός έτους για τη νομιμοποίηση έργων που κατασκευάστηκαν πριν από την ισχύ τού υπό ψήφιση νόμου και εντάσσονται αποκλειστικά στα επιτρεπόμενα για την κατασκευή στον αιγιαλό έργα.

Επίσης από το υπουργείο Οικονομικών υποστηρίζουν ότι το νομοσχέδιο δεν κινείται σε εισπρακτική λογική, ενώ στην ερώτηση αν οι ελληνικές ακτές θα γίνουν όπως η ακτογραμμή της Ισπανίας η απάντηση είναι ότι «αυτό είναι αποκλειστικής αρμοδιότητας του υπουργείου Περιβάλλοντος σε σχέση με την επιθυμητή ζώνη προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, αφού το Οικονομικών έχει απλώς την ευθύνη χάραξης της γραμμής του αιγιαλού στην παραλία».