Η χαμένη αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος

Μετά τον Εμφύλιο, το κατακερματισμένο αρχικά κομματικό τοπίο ανασυγκροτήθηκε με πυλώνα τη δεξιά παράταξη και με ηγετικό πρόσωπο τον Αλέξανδρο Παπάγο που ίδρυσε τον Ελληνικό Συναγερμό. Στις εκλογές του 1958 η διάλυση
του Κέντρου έδωσε υψηλό ποσοστό στην Αριστερά, που αποδείχθηκε όμως προσωρινό όταν συγκροτήθηκε η Ενωση Κέντρου. Το 1977 και 1981, πάλι, ένας παίκτης του παλαιού δικομματισμού, η Ενωση Κέντρου, αντικαταστάθηκε από έναν νέο, το ΠαΣοΚ.

Οι δύο επιμελητές του τόμου λένε σχετικά:
«Η προοπτική του νέου κομματικού σκηνικού αποτελεί ανοιχτό διακύβευμα για το οποίο κανείς στην παρούσα συγκυρία δεν θα μπορούσε να διατυπώσει ασφαλείς προβλέψεις». Καταλήγουν όμως, κάπως δυσοίωνα, ότι το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι το νέο κομματικό σκηνικό αυτό καθαυτό αλλά το περιβάλλον στο οποίο
θα αναπτυχθεί. «Συγκεκριμένα, η συνολική αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος, που σήμερα βρίσκεται σε πολύ χαμηλό επίπεδο, και αυτό δεν αφορά μόνο τα κόμματα και τα συνδικάτα, αλλά το ίδιο το Κοινοβούλιο.
Αν αυτή η εικόνα δεν βελτιωθεί ριζικά, τότε οποιαδήποτε πρόβλεψη θα παραμένει αναγκαστικά όχι τόσο στον χώρο της αβεβαιότητας όσο της ανησυχίας».