Η ιρανική άνοιξη στις οθόνες της Θεσσαλονίκης

Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 έγινε το μεγάλο ξέσπασμα: Δεν υπήρχε Φεστιβάλ Κινηματογράφου που να μη συναντούσες και μια ιρανική ταινία – ένα παράξενο, «εξωτικό» αν θέλετε φρούτο, λίγο – πολύ σαν το ελληνικό σινεμά σήμερα. Με μια διαφορά: Το ιρανικό σινεμά ξεκινούσε από τον ιταλικό νεορεαλισμό, με άλλα λόγια ξεκινούσε από την αγωνία κάποιων ανθρώπων να μιλήσουν γι’ αυτό που τους συνέβη, για τα σημάδια δηλαδή που άφησε πίσω της η Ισλαμική Επανάσταση του 1979. Και το έκαναν με ταινίες απτές, φτιαγμένες από χώμα και νερό, σπαρακτικές και ανθρωποκεντρικές. Μερικές από τις καλύτερες παρουσιάζονται στο αφιέρωμα που διοργανώνει η Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης ώς και την Κυριακή στην αίθουσα Τάκης Κανελλόπουλος (Αποθήκη Α’, Λιμάνι). Ολες οι ταινίες έχουν αποσπάσει βραβεία σε μεγάλα φεστιβάλ: «Ο κύκλος» κέρδισε το Χρυσό Λιοντάρι στο Φεστιβάλ Βενετίας, «Ο άνεμος θα μας πάρει» το Mεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο ίδιο Φεστιβάλ, το «Τι απέγινε η Ελι;» την Αργυρή Αρκτο στο Βερολίνο, το «Persepolis» το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής στις Κάννες.