Είναι πολλά τα λεφτά, Γιάννη
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
7 λεπτά Εγώ έφυγα για ολιγοήμερες διακοπές λόγω Πάσχα, με την ελπίδα ότι επιστρέφοντας θα έβρισκα την Ανάπτυξη να περιφέρεται στους δρόμους, και αντί γι’ αυτό τι βρήκα; Μία από τα ίδια. Γκρίνια, μιζέρια, κακομοιριά και την τρόικα να δηλώνει ότι είναι εδώ και παρακολουθεί με το άγρυπνο μάτι της (σαν το μάτι του Πολύφημου μου κάνει αυτό) τα πάντα: το καινούργιο με το οποίο μας φιλοδώρησε ήταν ότι παραμονεύει ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός λόγω «των κατεστημένων αντικρουόμενων συμφερόντων». Δεν ξέρω τι είναι αυτό. Τι να εννοούν άραγε οι ποιητές της τρόικας;
Αναζήτησα τα φώτα του Γιάννη Στουρνάρα (μεγάλη φωτογραφία). Είχε μόλις αφιχθεί στο υπουργείο έπειτα από μια εξαήμερη άγρια ίωση με φαρυγγίτιδα, η οποία τον κράτησε κλινήρη στο σπίτι, και δεν χάρηκε ο άνθρωπος το πρωτογενές του πλεόνασμα.
«Ελα, μη στέκεσαι σε αυτό, κάτι έπρεπε να γράψουν και αυτοί, δεν μπορεί να τα έβρισκαν όλα εντάξει. Κοίτα την ουσία, που είναι ότι είχαμε ένα σοβαρό πρωτογενές πλεόνασμα το οποίο ήταν μεγαλύτερο και από αυτό που ανέμεναν οι ίδιοι», μου είπε.
Δεν θέλησα να τον κουράσω με ερωτήσεις του είδους «ΑΚΟΜΗ υπουργός;» και τέτοια, και προτίμησα να τον ρωτήσω κάτι διαδικαστικό: πότε θα μας ξανάρθει η τρόικα, και ειδικά αυτό το καστανόξανθο fit αγόρι από τη Δανία, ο Πολ Τόμσεν (μικρή φωτογραφία).
«Τον Αύγουστο», μου απάντησε αυθορμήτως και σε πρώτο χρόνο ο υπουργός, απογοητεύοντάς με ελαφρώς, διότι η αλήθεια είναι ότι την είχα πατήσει και εγώ. Πίστευα ότι τελειώνοντας το Μνημόνιο θα είχαμε απαλλαγεί της παρουσίας τους. «Τον Αύγουστο, θα μας επαναξιολογήσουν», μου είπε χαλαρά.
– Γιατί, έχουμε και άλλες δόσεις; Μα δεν τα πήραμε όλα τα λεφτά; ρώτησα, όσο πιο ψύχραιμα μπορούσα…
– Φυσικά και έχουμε. Απομένουν να πάρουμε 15 δισ. από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο τα οποία έχουμε ανάγκη, και άλλα 2 δισ. περίπου από την Κομισιόν.
«Είναι πολλά τα λεφτά… Γιάννη», όπως θα έλεγε και ο Σπύρος Καλογήρου, αν ζούσε, σε μια νεότερη βερσιόν της κλασικής φράσης του προς τον Κούρκουλο…
Γκολ στο Μαρακανά
Το άλλο σίριαλ που βρήκα σε εξέλιξη επιστρέφοντας από τις ολιγοήμερες διακοπές μου ήταν το «τι θα κάνει ο Γιώργος» και «γιατί δεν αγαπάει τον Βενιζέλο». Για το δεύτερο, στο «γιατί δεν αγαπάει τον Βενιζέλο» δεν φαντάζομαι να περιμένει κανείς απάντηση. Διότι αν επέμενε θα μπορούσα να αντιστρέψω το ερώτημα στο «βρείτε μου έναν που να αγαπάει τον Βενιζέλο για να σας πω γιατί δεν τον αγαπάει και ο Γιώργος». Ε, μα…
Για το πρώτο, αναζήτησα τις πηγές μου. Η όλη συζήτηση αναφορικά με το «τι θα κάνει ο Γιώργος» αναζωπυρώθηκε, όπως είναι γνωστό, μετά τη γνωστοποίηση ότι ο global George σε ένα διάλειμμα της παγκόσμιας τουρνέ που πραγματοποιεί από έτους, θα παραστεί και θα μιλήσει μεθαύριο το πρωί στον Ιανό, κατά την παρουσίαση του βιβλίου της εντιμότατης κυρίας Μαριλένας Κοππά, από κοινού με τον μπαρμπα-Φώτη (Κουβέλη). Ρώτησα, έμαθα. Συνεργάτης του μου είπε συγκεκριμένα χθες το μεσημέρι και τα καταγράφω ως έχουν:
– Τίποτε δεν θα κάνει ο Γιώργος. Τίποτε από αυτά τουλάχιστον που διακινούνται στο αμαρτωλό τρίγωνο Σύνταγμα – Χαριλάου Τρικούπη – Κολωνάκι. Και ούτε πρόκειται να υποταγεί στις λογικές τους. Αμα είσαι γεννημένος να παίζεις Μαρακανά (το θρυλικό στάδιο του Ρίο ντε Ζανέιρο είναι αυτό, ενημερώνω τους αδαείς περί τα ποδοσφαιρικά), και έχεις παίξει Μαρακανά, δύσκολα θα γυρίσεις να παίξεις μπάλα στις αλάνες της Αθήνας.
– Ναι, αλλά έχει τη σημασία του το γεγονός ότι μιλάει σε εκδήλωση από κοινού με τον πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ…
– Δεν με καταλάβατε, σας είπα, έχει παίξει, και εξακολουθεί να παίζει Μαρακανά, τι να λέμε τώρα. Στο βιβλίο πηγαίνει γιατί το είχε υποσχεθεί στην Κοππά, από πολλών μηνών. Πριν καν η Κοππά φύγει από το ΠαΣοΚ. Τηρεί τον λόγο του, τίποτε περισσότερο.
– Θα πάει και σε εκδήλωση της Ελιάς ας πούμε, αν του ζητηθεί…
– Δεν ξέρω τι θα κάνει. Ξέρω αυτά που λέω…
«Γκόοοοοοοοοοοολ, γκολ, γκολ, γκολ, γκολ, γκόοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοολ» – έτσι περιγράφουν στο Μαρακανά τα γκολ οι «περιγράφτες» των αγώνων, όπως μπορεί να διαβεβαιώσει και ο τεράστιος «Μανόλο» Μαυρομμάτης, ο οποίος έχει κάνει και μια συνέντευξη με τον Πελέ που λέει ο λόγος, αλλά τώρα μαζεύει ψηφαλάκια εδώ κι εκεί ως υποψήφιος ευρωβουλευτής με τη ΝΔ…
Τόπο στα νιάτα
Αναφερόμενος στις ευρωεκλογές και τις υποψηφιότητες δεν μπορώ να μη χαιρετίσω την προώθηση νέων ανθρώπων στην πολιτική σκηνή της χώρας – με πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος και πρωτοστατεί σχετικά. Ειδικά η επιλογή να χρισθεί επικεφαλής του ψηφοδελτίου ο 92χρονος Μανώλης Γλέζος, ανεξαρτήτως των λόγων που την επέβαλαν, με γεμίζει αισιοδοξία για τα καλύτερα που έρχονται. Επίσης μου δημιουργεί θετικότατα συναισθήματα, διότι το κόμμα ΣΥΡΙΖΑ αποδεικνύει ότι κάνει πράξη το «τόπο στα νιάτα». Παράλληλα, στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα σε όλη την Ευρώπη ότι εκτός όλων των άλλων, έχει βρει και τη λύση για την κατάργηση των -θεωρητικώς – διαχωριστικών γραμμών των ηλικιών. Αν πάντως με είχαν ενημερώσει από τον ΣΥΡΙΖΑ για την πρόθεσή τους να ανανεώσουν τόσο… δραστικά το πολιτικό προσωπικό της χώρας, θα τους είχα συστήσει μια θεια που έχω στα Γιάννινα, 83 ετών, μπουμπουκάκι σκέτο για τον συνδυασμό. Αλλά, αυτό είναι και το παράπονό μου, με βλέπουν σαν εχθρό – τους έχει βάλει λόγια, είμαι βέβαιος, εκείνο το αγόρι με το βελούδινο βλέμμα Σκουρλέτης…
Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα
Μια και το έφερε η κουβέντα, ενημερώθηκα εγκύρως ότι προχθές είχαν βγει στην πιάτσα διάφοροι σχετιζόμενοι με το επικοινωνιακό τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να συλλέξουν πληροφορίες «πόθεν» οι διαρροές για τον χαμό που έγινε στη Γραμματεία του κόμματος, αναφορικά με την εκδίωξη της Σαμπιχά Σουλεϊμάν και τη σχετική δραστηριότητα που επέδειξε επί του συγκεκριμένου ο υποψήφιος Χριστόπουλος. Δεν γνωρίζω τι συγκεκριμένο απέδωσε η συλλογή πληροφοριών (αν υποψιαστώ ότι δημοσιογράφοι «δίνουν» τις πηγές τους, θα… πεθάνω), γνωρίζω όμως ότι, πρώτον, η χθεσινή συνεδρίαση της Γραμματείας ακυρώθηκε «για να μη δοθεί για τρίτη ημέρα συνέχεια στο μπάχαλο για την υποψηφιότητα της Σουλεϊμάν». Και, δεύτερον, ότι υποδεικνύεται ως ύποπτος για τις διαρροές ο φίλος μου ο Αλέξης «είμαι το ΠαΣοΚ στον ΣΥΡΙΖΑ» Μητρόπουλος!
Τέλεια. Οπως θα έλεγε και ο Ντίνος Ηλιόπουλος «σήμερα δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα, είμαστε…»…
Πελαγοδρομία
Τα όσα αδιανόητα συνέβησαν στη διάρκεια των τελευταίων ημερών αναφορικά με την καρατόμηση από το ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ της Σαμπιχά Σουλεϊμάν είναι εξαιρετικά διδακτικά για την εξοργιστική ημιμάθεια ή και άγνοια του «κράτους των Αθηνών» για όσα συμβαίνουν στα βορειοανατολικά σύνορα της χώρας. Οι περισσότεροι, στελέχη των πολιτικών κομμάτων αλλά και αξιωματούχοι του κράτους, έχουν μια εξωτική αντιμετώπιση για τη Θράκη και όσους κατοικούν εκεί. Στο μυαλό τους η Θράκη είναι κάτι σαν φολκλόρ, όπου συνυπάρχουν αρμονικά χριστιανοί, μουσουλμάνοι, έλληνες χριστιανοί και έλληνες μουσουλμάνοι, Τούρκοι σκέτοι, τουρκόφωνοι Ελληνες, Πομάκοι, Τσιγγάνοι, ορθόδοξοι Τσιγγάνοι, μουσουλμάνοι Τσιγγάνοι, τουρκόφωνοι… Ενα μωσαϊκό δηλαδή το οποίο είναι κάπου «εκεί πάνω» ξεκομμένο, μακριά από μας, και την ησυχία μας. Συγγνώμη, αλλά μόνο έτσι δεν είναι. Οχι μόνο γιατί η Θράκη είναι κομμάτι αναπόσπαστο της ελληνικής επικράτειας και οι κάτοικοί της έχουν τα ίδια δικαιώματα όπως και υποχρεώσεις, αλλά και γιατί τα απανωτά και συνεχιζόμενα λάθη της κεντρικής διοίκησης επέτρεψαν να ανοίξουν στην περιοχή «κερκόπορτες» που κάποια στιγμή θα δημιουργήσουν τεράστιο εθνικό ζήτημα.
Τα όσα αδιανόητα συνέβησαν στη διάρκεια των τελευταίων ημερών αναφορικά με την καρατόμηση από το ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ της Σαμπιχά Σουλεϊμάν είναι εξαιρετικά διδακτικά για την εξοργιστική ημιμάθεια ή και άγνοια του «κράτους των Αθηνών» για όσα συμβαίνουν στα βορειοανατολικά σύνορα της χώρας. Οι περισσότεροι, στελέχη των πολιτικών κομμάτων αλλά και αξιωματούχοι του κράτους, έχουν μια εξωτική αντιμετώπιση για τη Θράκη και όσους κατοικούν εκεί. Στο μυαλό τους η Θράκη είναι κάτι σαν φολκλόρ, όπου συνυπάρχουν αρμονικά χριστιανοί, μουσουλμάνοι, έλληνες χριστιανοί και έλληνες μουσουλμάνοι, Τούρκοι σκέτοι, τουρκόφωνοι Ελληνες, Πομάκοι, Τσιγγάνοι, ορθόδοξοι Τσιγγάνοι, μουσουλμάνοι Τσιγγάνοι, τουρκόφωνοι… Ενα μωσαϊκό δηλαδή το οποίο είναι κάπου «εκεί πάνω» ξεκομμένο, μακριά από μας, και την ησυχία μας. Συγγνώμη, αλλά μόνο έτσι δεν είναι. Οχι μόνο γιατί η Θράκη είναι κομμάτι αναπόσπαστο της ελληνικής επικράτειας και οι κάτοικοί της έχουν τα ίδια δικαιώματα όπως και υποχρεώσεις, αλλά και γιατί τα απανωτά και συνεχιζόμενα λάθη της κεντρικής διοίκησης επέτρεψαν να ανοίξουν στην περιοχή «κερκόπορτες» που κάποια στιγμή θα δημιουργήσουν τεράστιο εθνικό ζήτημα.
Είναι κοινό μυστικό ότι τα λάθη αυτά δημιούργησαν τουλάχιστον στη μεγαλύτερη μειονότητα της περιοχής, τους τουρκόφωνους, εθνική συνείδηση, και σε συνδυασμό με τη συνεχώς μειούμενη παρουσία της ελληνικής πολιτείας, το κενό το κάλυψε το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής το οποίο έχει διεισδύσει σε τέτοιο βαθμό ώστε να αποτελεί πλέον πραγματική εξουσία στην περιοχή και να έχει τη δυνατότητα να παρεμβαίνει, όπως και πρόσφατα έγινε με την περίπτωση της Σουλεϊμάν, και στην ελληνική πολιτική ζωή.
Αυτά είναι γενικώς γνωστά. Εμένα όμως εντυπωσιάζουν δυο πράγματα:
1 η απαράδεκτη παθητικότητα την οποία επιδεικνύει η πολιτεία συνολικά απέναντι στην αυξανόμενη δράση του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής, και
2. η εξοργιστικά απαράδεκτη στάση του ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα των μειονοτήτων της Θράκης. Οχι μόνο δεν κατάφεραν να πάρουν αποστάσεις από τις πολιτικές του προξενείου Κομοτηνής, αλλά μπλέκοντας στα γρανάζια των επιλογών του, πιάστηκαν εντελώς άσχετοι με την κατάσταση.
Είναι κρίμα που το κόμμα που υποτίθεται χτυπάει τις πόρτες της εξουσίας πελαγοδρομεί ανάμεσα στις πολιτικές του προξενείου και στις απόψεις στελεχών του που είναι από καινοφανείς έως επικίνδυνες. Και αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι η άγνοια που τους διακρίνει εκεί στην Κουμουνδούρου για σοβαρά πολιτικά ζητήματα της χώρας προοιωνίζεται μόνο δεινά…
Google news
