Η «Μέριλ Στριπ της γενιάς της» δεν θέλει να παίζει με τους κανόνες του Χόλιγουντ
Κατά την πρεμιέρα της ταινίας «Tracks», στο τελευταίο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας
Η Αυστραλή – με πολωνικές ρίζες – Μία Βασικόφσκα έχει ξεκάθαρες διαθέσεις και προθέσεις για το τι ακριβώς θέλει να κάνει στη ζωή της ως ηθοποιός.
Δεν θα τη δείτε, ας πούμε, σε ταινίες δράσεις με καυτό σορτσάκι και ψαλιδισμένο – σαν μπουστάκι – φανελάκι να κάνει τη δυναμική γυναίκα. Δεν την ενδιαφέρει. Το ξεκαθάρισε. Επίσης, αν και νεαρή, δεν θα κάνει με τίποτα την μπέμπα.
«Είναι πολύ αστείο να βλέπεις γυναίκες ηθοποιούς να θεωρούν ότι έχουν δυναμικούς, όπως θέλουν να τους αποκαλούν, ρόλους μόνο και μόνο επειδή φορούν μικροσκοπικά ρούχα. Εκείνες απαντούν ότι η σεξουαλικότητα είναι στοιχείο της γυναικείας χειραφέτησης. Μα είναι τόσο ανόητο αυτό». Ρίχνει και την μπηχτή της στο Χόλιγουντ.
Είναι σχεδόν 25 ετών (θα τα κλείσει τον Οκτώβριο), λυγερόκορμη (ας είναι καλά το μπαλέτο), με ενδιαφέρον πρόσωπο, αλλά – το σπουδαιότερο – αξιοσημείωτη σκηνική παρουσία. Ηδη έχει αρχίσει να κυκλοφορεί στους κινηματογραφικούς κύκλους για εκείνη ο χαρακτηρισμός «η Μέριλ Στριπ της γενιάς της».
Η φράση δε της Μέριλ Στριπ «τι έχετε να πείτε για τη Μία Βασικόφσκα ως Τζέιν Εϊρ» χωρίς ιδιαίτερο λόγο στις Χρυσές Σφαίρες του 2012 (είχε βραβευτεί για την ερμηνεία της στην ταινία «Η Σιδηρά Κυρία») ουσιαστικά την έβαζε στο κάδρο για τα καλά. Οταν πληροφορήθηκε – μέσω mail – τι είπε για εκείνη η Μέριλ Στριπ, η Βασικόφσκα δήλωσε πως «ήταν ό,τι πιο σπουδαίο έχω ακούσει διότι το είπε η απόλυτη ηθοποιός».
Είναι ευγενική, έξυπνη, προσεκτική στο τι θα πει, με παρουσιαστικό που έχει κάτι από Σίσι Σπέισεκ, Μία Φάροου με μια ελαφρά δόση Γκρέις Κέλι.
Συνεπής με την εικόνα της, δεν την ενδιαφέρει να κάνει τη σούπερ δυναμική γυναίκα ούτε το σέξι θηλυκό. «Με ενδιαφέρει όμως ένας ρόλος που θα είναι ειλικρινά κοντά σε αυτό που είναι μια γυναίκα γύρω στα 20 και κάτι».
Απόδειξη του τι θέλει η βιογραφική περιπέτεια «Tracks» (από 25 Απριλίου στους βρετανικούς κινηματογράφους) για τον άθλο της αυστραλής συγγραφέως ταξιδιωτικών βιβλίων Ρόμπιν
Ντέιβιντσον, η οποία το 1977 έφυγε από το Αλις Σπρινγκ και κατέληξε στον Ινδικό Ωκεανό διανύοντας, πιο απλά, απόσταση 2.735 χλμ. μέσα από έρημο με παρέα τέσσερις καμήλες και έναν σκύλο.
Η Βασικόφσκα λέγεται ότι έδωσε ρεσιτάλ ερμηνείας στον πιο απαιτητικό και σωματικό ρόλο της καριέρας της.
Παρά τα κελεύσματα του Χόλιγουντ, παραμένει στην Αυστραλία. Είναι, λέει, η πατρίδα της – μένει στο Σίδνεϊ -, την αγαπάει, αλλά από πολιτικής πλευράς «είμαστε σε άσχημη θέση. Επικρατεί συντηρητισμός. Κοιτώντας πίσω στον χρόνο, στο παρελθόν, είναι ντροπή».
Ως παιδί, λόγω του επιθέτου της, βίωσε ρατσιστική συμπεριφορά και σχολικό εκφοβισμό. Για εκτόνωση έκανε μπαλέτο 35 ώρες εβδομαδιαίως. «Κάηκε» και σταμάτησε. Ηταν μόλις 15 ετών.
Η ηθοποιία ήταν για εκείνη μονόδρομος σχεδόν από τότε. Απόφαση που πήρε μάλλον παρορμητικά, έχει πει. Με πείσμα, τα κατάφερε.