H τελευτή των «Mad Men»

Εχει αρχίσει να ψιλοσυζητιέται στην Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου αλλά νομίζω ότι θα είμαι η τελευταία που θα χαρεί εάν εισβάλουν τηλεοπτικές σειρές στα Οσκαρ. Οχι, δεν έχω επιχείρημα ούτε γι’ αυτό ούτε και γιατί δεν αντέχω να δω ούτε πλάνο απ’ αυτά τα καφεκίτρινα (μπλιαχ) του «Game of Thrones» κι ας σκίζεται για πάρτη τους ο πλανήτης από την περασμένη Κυριακή που άρχισε ο τέταρτος κύκλος. Απεναντίας είμαι λογοδοσμένη με το «Mad Men» (στη φωτογραφία οι Τζον Χαμ και Τζέσικα Παρέ) και από χτες που ξεκίνησε (στις τηλεοράσεις του πολιτισμένου κόσμου) ο έβδομος και τελευταίος κύκλος τους άλλο δεν έχω στον νου μου από το πώς θα εξοικονομήσω μια υποτιτλισμένη κόπια της προκοπής. Οχι γιατί μ’ αρέσει ο ήρωας ή οι αγχωμένες του θεραπαινίδες αλλά γιατί η εξαιρετική αναπαράσταση του αμερικανικού καταναλωτικού ονείρου μοιάζει πολύ και με τα δικά μας όνειρα. Αυτά που μας ξυπνάνε νύχτα σαν από εφιάλτη και όμως μας αρέσουν, δεν έχω ιδέα γιατί.