Ανάμεσα στο ρετρό και στο χάι-τεκ

Ο Νιλ Γιανγκ είναι καλλιτέχνης με γοητευτικές αντιφάσεις. Το απέδειξε στο παρελθόν, στις αρχές της καριέρας του, όταν καταφέρθηκε εναντίον του αμερικανού προέδρου Ρίτσαρντ Νίξον μέσω του τραγουδιού του «Οχάιο» για τον θάνατο φοιτητών του Πανεπιστημίου Κεντ τον Μάιο του 1970. Αλλά και 15 χρόνια αργότερα όταν τα έβαζε με την αυταρχικότητα του Ρόναλντ Ρίγκαν. Και όλα αυτά παράλληλα με την εμμονή του σε ένα εκμοντερνισμένο ρετρό.

Πρόσφατα ανακοίνωσε το νέο του εγχείρημα, μια συσκευή αναπαραγωγής μουσικής με ήχο υψηλότατης ευκρίνειας. Η διαφορά του Pono musicplayer, όπως ονομάζεται το γκάτζετ, από ένα mp3 ή ένα iPod που είναι τα μπεστ σέλερ στην κατηγορία των συγκεκριμένων συσκευών είναι ότι σχεδιάστηκε από τον τραγουδιστή ώστε να παίζει αρχεία τύπου flac που περιέχουν περισσότερα δεδομένα και άρα αναπαράγουν ακόμη καλύτερη ποιότητα ήχου. Βέβαια όλα αυτά στα χαρτιά αφού το σχέδιο προκειμένου να γίνει πραγματικότητα χρειάζεται χρηματοδότηση.

Στο σημείο αυτό ο Γιανγκ απευθύνθηκε στους θαυμαστές του και τους εν γένει μουσικόφιλους και, αντί να βάλει χρήματα από την τσέπη του, τους έκανε κατά μία έννοια επενδυτές στη νέα επιχειρηματική προσπάθειά του. Μέσω της ιστοσελίδας Kickstarter, οι ενδιαφερόμενοι άρχισαν να ενισχύουν οικονομικά το έργο του βάζοντας το χέρι στην τσέπη για τα περίπου 200 ευρώ, όσο κοστίζει η προαγορά του Pono, το οποίο αναμένεται να βγει στην αγορά ώς το φθινόπωρο. Αν κάποιοι θέλουν να αποκτήσουν την έκδοση που θα φέρει χαραγμένη με λέιζερ την υπογραφή του καλλιτέχνη θα πρέπει να συμπληρώσουν επιπλέον 70 ευρώ στην αρχική προσφορά. Η μεγάλη αυτή «ταρίφα» δεν πτόησε το κοινό. Μέσα στο πρώτο εικοσιτετράωρο, το ποσό από τις προκαταβολές που συγκεντρώθηκε ξεπέρασε τις 720.000 ευρώ, καλύπτοντας και με το παραπάνω τον στόχο του Γιανγκ.

Δεν σταμάτησε, ωστόσο, εκεί η ξέφρενη πορεία του Pono. Την περασμένη εβδομάδα το ποσό έσπασε το φράγμα των 3,5 εκατ. ευρώ, καθιστώντας τον player το 4ο πρότζεκτ με τη μεγαλύτερη χρηματοδότηση στην ιστορία του Kickstarter.

Εκεί λοιπόν που ο Γιανγκ έδειξε τις ανησυχίες του για τις νέες τεχνολογίες, ξαφνικά έκανε στροφή 180 μοιρών προς το παρελθόν, αποκαλύπτοντας σε συνέντευξή του ότι ο τελευταίος δίσκος του ηχρογραφήθηκε με τη βοήθεια ενός μηχανισμού του 1940.

Συγκεκριμένα, ο 68χρονος Καναδέζος έγραψε τα καινούργια του τραγούδια χρησιμοποιώντας το Voice-o-Graph, έναν θάλαμο ηχογράφησης που ανήκει στο πρώην μέλος του συγκροτήματος White Stripes, τον Τζακ Ουάιτ.

Η διαδικασία είναι σχετικά απλή αφού μέσα στον θάλαμο υπάρχει ένα μικρόφωνο το οποίο είναι συνδεδεμένο με ένα βινύλιο, όπου καταγράφεται ο ήχος σε χαμηλή ανάλυση. Ε και για να είναι συμβατά τα αρχεία με την υπηρεσία Pono φροντίζει να τα μετατρέπει στο τέλος της διαδικασίας, ώστε να παίρνουν την πολυπόθητη υψηλή ευκρίνεια.

Η ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
Μακριά από τα βιβλία
Η πολύπλοκη προσωπικότητα του Νιλ Γιανγκ διαφαίνεται καλύτερα μέσα από τις σελίδες της αυτοβιογραφίας του «Waging Heavy Peace: A Hippie Dream». Σε αυτήν, ο Γιανγκ ομολογεί ότι δεν διαβάζει βιβλία γιατί υποψιάζεται ότι μπορεί να επηρεάσουν την καλλιτεχνική του δημιουργία. Παρ’ όλα αυτά, έγραψε μόνος του την ιστορία της ζωής του, χωρίς να χρειαστεί να της ρίξει μια δεύτερη ματιά για να τη διορθώσει. Αλλωστε είδε χαλαρά όλη τη διαδικασία γιατί, όπως ανέφερε και στο έργο του, «το γράψιμο είναι πολύ βολικό, έχει λίγα έξοδα και είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να περνάει κάποιος τον χρόνο του».