Ο «Κουρέας» του… σχολείου

«Παιδιά, δεν είμαστε συγκεντρωμένοι! Ξέρω ότι θέλετε να κοιτάζετε τους τραγουδιστές, αλλά πρέπει να παρακολουθείτε εμένα για να τραγουδήσουμε σωστά. Πάμε όλοι μαζί!» ακούστηκε από τον μαέστρο Τάσο Συμεωνίδη που έκανε 50 λιλιπούτειους χορωδούς να καρφώσουν τα μάτια τους πάνω του και να μη χάσουν τίποτα από τις κινήσεις των χεριών του.

Δύσκολη «πίστα» αποδείχθηκε η πρόβα των μαθητών του 12ου Δημοτικού Σχολείου Φαλήρου για την παράσταση της Εθνικής Λυρικής Σκηνής – τον «Κουρέα της Σεβίλλης» – στην οποία συμμετείχαν. Μήνες δοκίμαζαν τις φωνητικές τους ικανότητες στο τελευταίο χορωδιακό της όπερας του Ροσίνι. Τώρα ήταν η στιγμή τους να αποδείξουν ότι μπορούν να το πουν εξαιρετικά. «Η αγάπη θα νικήσει, θα φέρει τη χαρά…» ακούστηκε με χαρά και ενθουσιασμό!

Οι μαθητές συνέδραμαν και στο εικαστικό κομμάτι του έργου. Πάνω σε ένα σεντόνι ζωγράφισαν το όνειρο του Φίγκαρο αλλά και την ποδιά που φορούσε η Μπέρτα.

Δεν ήταν όμως μόνο αυτό που αποκόμισαν τα πιτσιρίκια! Από τη στιγμή που έμαθαν ότι το σχολείο τους είχε μπει στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής «Η όπερα διαδραστικά στα Δημοτικά Σχολεία», με χρηματοδότηση ΕΣΠΑ, άρχισαν να ψάχνουν με τη βοήθεια των δασκάλων και των γονιών τους όσα περισσότερα μπορούσαν για το έργο του Πιερ ντε Μπομαρσέ «Ο Κουρέας της Σεβίλλης» που έγινε γνωστό χάρη στην ομώνυμη όπερα. Οι ήρωες έγιναν τα αγαπημένα τους πρόσωπα και τους γοήτευσαν. Ο κόμης Αλμαβίβα που με τα τεχνάσματα του προσπαθεί να παντρευτεί την αγαπημένη του Ροζίνα, την οποία ο ηλικιωμένος κηδεμόνας της Ντον Μπάρτολο προορίζει για τον εαυτό του.

Ο Φίγκαρο (τον υποδύθηκε ο Ζαφείρης Κουτελιέρης) μάγεψε την 11χρονη Νίνα, κάτι που δεν μπορούσαν να κατανοήσουν οι  συμμαθητές της, οι οποίοι του έβρισκαν μόνο κουσούρια. Εκείνη όμως εξέφραζε θαυμασμό για τον μπαρμπέρη: «Μου αρέσει ο Φίγκαρο γιατί είναι σκανδαλιάρης».

Από το χαρούμενο κουβεντολόι ανάμεσα στα πιτσιρίκια εύκολα διαπίστωνες την αναστάτωση που τους προκαλούσε η αναμονή του θεάματος! Ενας λόγος παραπάνω αφού κι εκείνα ήταν κατά κάποιον τρόπο μέρος της παράστασης.

Οι φωνές από 200 σχεδόν παιδιά σε μια αίθουσα κόπασαν όταν έσβησαν τα φώτα και ο μαέστρος έδωσε το έναυσμα και μπήκαν όλοι στον παραμυθένιο κόσμο του θεάτρου.

«Η όπερα είναι ένα απαίσιο, άχαρο τερατούργημα, έτσι δεν είναι;» ήταν μια από τις ερωτήσεις που απηύθυναν οι αφηγητές – χορευτές Ελένη Μοσχά και Γιώργος Παπαθανασίου. Κι εκεί τα «όχι» μπερδεύονταν με «ναι», γέλια και χειροκροτήματα…