Η επιχείρηση «αναστήλωσης» με εκκλήσεις για επιστροφή του

Το εκλογικό αποτέλεσμα του θέρους του 2012 θα είναι κόλαφος, για τον Παπανδρέου περισσότερο παρά για τον Βενιζέλο που εν τω μεταξύ τον έχει διαδεχθεί στο ΠαΣοΚ. Ο ίδιος όμως πιέζει τον διάδοχό του να συνεχίσει τη χρηματοδότηση της Σοσιαλιστικής Διεθνούς από το – άδειο – κομματικό ταμείο και αρχίζει τη διεθνή κυκλοφορία. Αλλού ως ομιλητής, αλλού ως μέλος σε πάνελ και αλλού ως πρόεδρος της Διεθνούς. Πίσω του μια ομάδα συνεργατών του προβάλλει ότι «προσπαθεί να βοηθήσει τη χώρα με το διεθνές κύρος του».

Εμφανίζεται κατά περίπτωση στη Βουλή, στο Συνέδριο του ΠαΣοΚ, στην επέτειο της 3ης Σεπτέμβρη και κάνει κανονικά τις διακοπές του στα ελληνικά νησιά. Μια ομάδα με συντονιστή τον Σωκράτη Ξυνίδη αναλαμβάνει να τον «αναστηλώσει» στο κόμμα. Κάθε τόσο συγκεντρώνουν «πεντάδες» στο Ιδρυμα Παπανδρέου, όπου ακούγονται εκκλήσεις περί επιστροφής του, κάτι που τον κάνει να στραφεί κατά της Ελιάς. Αλλωστε οι σχέσεις του με τον Βενιζέλο έφτασαν στο ναδίρ μετά τον έλεγχο στα οικονομικά του ΠαΣοΚ επί προεδρίας του.

Η οριστική ρήξη ήλθε με την αρνητική ψήφο στη διάταξη του πολυνομοσχεδίου για τις τράπεζες. Ο Παπανδρέου ήταν από καιρό στο κλίμα ότι «τον έριξαν οι τραπεζίτες γιατί δεν τους έκανε τα χατίρια». Ο Γιάννης Στουρνάρας που τον βολιδοσκόπησε δεν σχημάτισε καμία ιδέα για τις προθέσεις του.

Στο Μέγαρο Μαξίμου νόμιζαν ότι θα αποφύγουν την κρίση. Αλλά το βράδυ της περασμένης Κυριακής, αφού βεβαιώθηκε ότι η αρνητική ψήφος του δεν ρίχνει την κυβέρνηση, χτύπησε με τρόπο που του είναι οικείος: χωρίς να πει σε κανέναν τίποτε. Ακολούθησε η διόλου κολακευτική εικόνα: ένας πανίσχυρος πρώην πρωθυπουργός να τα ακούει από τον διάδοχό του. Από την κορυφή του Εβερεστ, ανυπεράσπιστος σε παρατηρήσεις για αντικομματική στάση σε ένα γραφείο της Βουλής.

Τα υπόλοιπα θα επακολουθήσουν. Οσοι τον ξέρουν λένε ότι το καταχέριασμα του Βενιζέλου δεν θα μείνει χωρίς απάντηση. Με τον τρόπο του πάντα…