Τέχνη

Ο ι αναπαραστάσεις ζωγραφικής, τα στοιχεία της ιστορικής παράδοσης και η ανάμειξη καλών και εφαρμοσμένων τεχνών των αρχών του 20ού αιώνα αποτελούν τον διάκοσμο της χειμερινής σεζόν. Αυτή η στροφή της μόδας προς την τέχνη του παρελθόντος είναι πιο ισχυρή και από τις αναμενόμενες συνεργασίες οίκων σχεδιαστών με σύγχρονους καλλιτέχνες. Με εντυπωσιακή ωστόσο εξαίρεση την έρευνα της ολλανδέζας σχεδιάστριας Ιρις Βαν Χέρπεν πάνω σε νέες τεχνολογίες και στις 3D εκτυπώσεις που δίνουν βάθος στις δημιουργίες της.

Το κουίζ με θέματα από την ιστορία της τέχνης συνεχίζεται. Η εννοιολογική τέχνη της δεκαετίας του ’70 μέσα από το έργο του Γερμανού Γιόζεφ Μπόις και η ατμόσφαιρα του Βερολίνου μέσα από τις ταινίες του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ άγγιξαν ευαίσθητες χορδές στον ψυχισμό της Μιούτσια Πράντα και διοχέτευσε στη συλλογή της υπόκωφη ένταση και ερωτισμό. Η έννοια του έργου τέχνης συνεχίζεται και με τις μαύρες κατασκευές του Ιάπωνα Τζούνια Γουατανάμπε που μοιάζουν περισσότερο με τρισδιάστατα κολάζ από ύφασμα παρά με συμβατικά ρούχα. Σε κάθε περίπτωση, το σώμα οδηγείται σε μία νέα εμπειρία, καθώς η μορφή του αλλάζει χρησιμεύοντας ως πλαίσιο ανάδειξης του υφασμάτινου καλλιτεχνήματος.