Ο ρατσισμός δεν βρήκε θέση στην κοινωνία

Το γεγονός ότι δεν υπάρχει οργανωμένο έγκλημα ή ότι δεν διαπράττονται μεγάλα εγκλήματα δεν σημαίνει πως η χώρα δεν αντιμετωπίζει  προβλήματα, λιγότερο ή περισσότερο έντονα. Ενα είναι η ένταξη των μεταναστών, με την οποία είχε ασχοληθεί ο συγγραφέας στον «Αρκτικό χειμώνα», άλλο τα σεξουαλικά εγκλήματα στα οποία αναφέρθηκε εκτενώς στη «Σιωπή του τάφου» ή στο φετινό «Πέρασμα των σκιών».

Ο συγγραφέας ωστόσο υποβαθμίζει το θέμα της μετανάστευσης. «Είναι ένα πολύ μικρό ποσοστό, μόλις το 10% του πληθυσμού, και ο ρατσισμός δεν βρήκε θέση στην κοινωνία ούτε καν εν μέσω κρίσης». Ωστόσο, δεν είναι το ίδιο ευοίωνα τα πράγματα με τη σεξουαλική βία.  «Πρόκειται για ένα τρομερό και ιδιαίτερα πολύπλοκο έγκλημα γιατί διαπράττεται με την επιβολή της δύναμης και το θύμα αισθάνεται μεγάλη ντροπή. Αν πρόκειται μάλιστα για θύματα ανήλικα, αυτά υποφέρουν πολύ.

Αυτού του τύπου τα εγκλήματα είναι και τα πιο δύσκολα προς εξιχνίαση και λόγω έλλειψης στοιχείων αλλά και επειδή η ιδιωτική ζωή στην Ισλανδία θεωρείται άβατο» λέει. Προσθέτει όμως ότι και όταν εξιχνιάζονται τιμωρούνται ελαφρύτερα από τα εγκλήματα λ.χ. των ναρκωτικών, κάτι που εκείνος δεν θεωρεί σωστό. Σινεφίλ, ποδοσφαιρόφιλος – οπαδός της Αρσεναλ και της Μπαρτσελόνα -, παθιασμένος με το γκολφ και αφοσιωμένος στην οικογένειά του, πιστεύει ότι τόσο η Ισλανδία όσο και ο ήρωάς του βρίσκονται πάντα σε αναζήτηση ταυτότητας…