γυναικες

Ποτέ δεν ήμουν φαν της αριστοκρατίας. Ωστόσο, πάντα αντιμετώπιζα με συμπάθεια την Αννα Καρένινα. Τελικά το είχε το κάρμα μου. Πριν από δυόμισι χρόνια γύρισα πέντε αμερικανικές πολιτείες (με υποτροφία του German Marshall Fund) και  γνώρισα την… πραγματική Αννα Καρένινα. Οταν αντίκρισα την 60άρα Αφροαμερικανίδα, σκέφτηκα ότι οι γονείς της πρέπει να είχαν πολύ χιούμορ για να της δώσουν το όνομα της εύθραυστης ηρωίδας του Τολστόι. Η Γιαν (από το Αννα) Καρένινα, κόρη δύο προοδευτικών αφροαμερικανών γιατρών, εγκατέλειψε μια υποσχόμενη καριέρα στη δικηγορία για να τεθεί επικεφαλής ενός πανεπιστημιακού προγράμματος που εκπαιδεύει νέους δικηγόρους από ασθενείς κοινωνικά ομάδες. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το καμάρι της όταν μας έδειχνε νεαρή Μεξικανή – πρώην φοιτήτριά της – να αγορεύει στο δικαστήριο. Ποιος ξέρει; Μια από αυτές τις γυναίκες ίσως μια ημέρα γίνει πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών (μετά τη Χίλαρι βέβαια, που δεν βγήκε ακριβώς από τα σπλάγχνα της κοινωνίας…). Τις εξελίξεις στην Ελλάδα η Γιαν δεν μπορούσε να τις χωνέψει. Κάποια στιγμή μου έγραψε ότι την κρίση θα την ξεπεράσουμε: «Το επιβάλλει η κληρονομιά σας. Είναι η στιγμή που η γνώση του αίματος ξεπερνά όλα τα υπόλοιπα. Είναι σε τέτοιους καιρούς που οι ψίθυροι όλων των παρελθόντων πραγμάτων γίνονται η δύναμη στα κόκαλά μας που μας επιτρέπει να σηκωνόμαστε κάθε πρωί». Για να μιλάει εκείνη για αίμα, κάτι θα ξέρει, σκέφτηκα. Είναι σαν το φύλο. Νερό δε γίνεται…