«Ανοίξαμε την καμπίνα και τους βρήκαμε. Πνιγμένους. Μικρά παιδιά, γυναίκες…»

Είναι ένας από τους επίλεκτους βατραχανθρώπους του Λιμενικού. Λιγομίλητος και συνεσταλμένος. Δεκαοκτώ ημέρες μετά το ναυάγιο, την Παρασκευή 7 Φεβρουαρίου, βούτηξε έξω από το Φαρμακονήσι για να δει αν όντως το κουφάρι που είχε εντοπίσει το υδρογραφικό του Πολεμικού Ναυτικού ήταν το τουρκικό δουλεμπορικό. Και ήταν ο πρώτος που άνοιξε την καμπίνα.

Κάθε πότε βουτάς;

Εχουμε σίγουρα πέντε με έξι καταδύσεις τον μήνα.

Μεγάλα βάθη;

Κάτω απ’ τα πενήντα.

Το ναυάγιο έμαθα ήτανε κάτω απ’ τα εβδομήντα μέτρα;

Στα εβδομήντα τρία.

Πόσοι βουτήξατε;

Πέντε συνολικά. Ενα ζευγάρι για να δούμε αν όντως είναι το ναυάγιο που ψάχνουμε και στη συνέχεια τρεις για να απεγκλωβίσουν τον κόσμο.

Τι βλέπεις, λοιπόν, κατεβαίνοντας;

Ηδη από τα 55-60 μέτρα είχαμε εικόνα του «στόχου». Είχε καθήσει σαν να ήταν έτοιμο να πλεύσει. Κάθετα στο βυθό. Κάναμε έναν κύκλο, το βιντεοσκοπήσαμε, βεβαιωθήκαμε για το όνομά του, «Conzuru»…

Ξύλινο;

Ξύλινο με πολυεστέρα. Οκτώ – εννιά μέτρα. Αθικτο, η δέστρα μπροστά μόνο είχε ξεκολλήσει. Σαπιοκάραβο. Αυτά χρησιμοποιούν όμως για να μεταφέρουν τον κόσμο. Και τον πνίγουν.

Κανένα ίχνος από τους αγνοούμενους;

Κανένα, μέχρι που ανοίξαμε την καμπίνα.

Εξείχε;

Η καμπίνα είχε μια υπερκατασκευή, αλλά ήτανε μέσα στο σκάφος. Ηταν κλειστή, τελείως κλειστή. Η πόρτα άνοιγε προς τα έξω. Και υπήρχε ένα μεγάλο ξύλο το οποίο κανονικά κάλυπτε τον κινητήρα, τη μηχανή, που είχε πέσει και είχε φρακάρει την πόρτα. Ανοιγε μόνο 20-30 εκατοστά. Για να μπορέσουμε να έχουμε πρόσβαση στην καμπίνα αναγκαστήκαμε να σπάσουμε τους μεντεσέδες και να βγάλουμε την πόρτα. Και είδαμε μέσα ανθρώπους πεθαμένους. Εγώ μέτρησα τουλάχιστον πέντε.

Φαντάζομαι σε εκείνα τα βάθη αιωρούνται τα σώματα;

Κάποια ναι, κάποια ήτανε κάτω, το ένα πάνω στ’ άλλο. Τους στοιβάζουν στα σαπιοκάραβα και αυτό είναι το αποτέλεσμα.

Και αρχίσατε την προσπάθεια να πάρετε κάποια από τα σώματα έξω;

Εμείς απεγκλωβίσαμε ένα κοριτσάκι και ένα σακίδιο, μετά ήρθαν οι συνάδελφοι.

Οταν λες κοριτσάκι;

Δεν μπορείς να καταλάβεις κάτι παραπάνω. Από τα ρούχα καταλαβαίνεις ότι είναι κοριτσάκι. Ακόμα και για εμάς, που έχουμε δει αρκετά, ήταν άσχημο θέαμα. Μικρά παιδιά, γυναίκες, κλεισμένοι στην καμπίνα, με άσχημο καιρό, σε ένα σαπιοκάραβο χωρίς σωσίβια.

Και βγάλατε συνολικά;

Τέσσερα άτομα.

Πόσοι λες ότι έχουν μείνει ακόμη στην καμπίνα;

Ο συνάδελφος που βούτηξε τελευταίος διέκρινε ακόμα δύο με τρία άτομα.

Καλά, είναι τόσο μεγάλη αυτή η καμπίνα;

Εχει βάθος αλλά δεν είχαμε πρόσβαση. Ο εξοπλισμός μας εμποδίζει να κινηθούμε στο εσωτερικό της καμπίνας. Είναι πολύ στενά. Μπήκαμε κατά το ήμισυ και όσους μπορούσαμε να φτάσουμε τους βγάλαμε.

Τι σκέφτηκες όταν βγήκες στην επιφάνεια;

Εχουμε απεγκλωβίσει ξανά ανθρώπους σε ναυάγια, αλλά αυτή τη φορά… παιδιά, γυναίκες… το έγκλημα ήταν πέρα από κάθε λογική. Γιατί αν δεν είναι έγκλημα αυτό που κάνουν οι λαθρέμποροι, τότε ποιο είναι;