Η ομάδα των προσφύγων

Σε μια απομονωμένη πεδιάδα στις παρυφές του ηφαιστείου της Αίτνας, μια ομάδα παιδιών ενός κατώτερου θεού, με σημάδια κακοποίησης στο κορμί και την ψυχή τους, αλλά με πλούσιο ποδοσφαιρικό ταλέντο, δημιούργησαν μια ομάδα με όνειρο να φτάσουν κάποτε στο… Καμπιονάτο. Ο νεοσυσταθείς σύλλογος λέγεται Μίνεο, όπως και η ομώνυμη περιοχή της Σικελίας, όπου εδρεύει το καταφύγιο 4.000 πολιτικών προσφύγων, οι οποίοι περιπλανήθηκαν στη Μεσόγειο, στάθηκαν τυχεροί και επέζησαν. Την ιδέα της δημιουργίας ομάδας είχε ο διευθυντής του καταφυγίου Σεμπαστιάνο Μακαρόνε, ο οποίος ανάθεσε σε έναν υπάλληλο, πρώην ποδοσφαιριστή, να επιλέξει τους καλύτερους. «Η επιλογή ήταν πολύ δύσκολη, γιατί υπήρχαν πάρα πολλοί καλοί ποδοσφαιριστές» παραδέχεται ο Τζουζέπε Μαντσέλα βλέποντας νεαρά παιδιά με προσόντα και προοπτική, που ξεκινώντας από τη βάση της πυραμίδας του ιταλικού ποδοσφαίρου διεκδικούν την άνοδο στην προτελευταία κατηγορία. Ο 19χρονος Μοχάμεντ από το Τόγκο έχασε σε ηλικία 12 ετών τους γονείς του από λοίμωξη κατά τη διάρκεια τελετής μαύρης μαγείας. Εχει ακόμη βαθιά σημάδια από μαχαιριές στους μηρούς του και λόγω της παρόμοιας κόμης τον φωνάζουν «Μπαλοτέλι». Ο συνομήλικός του Αμπντουλαχί, από την Γκάνα, πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα με 18 γκολ σε 14 αγώνες, επέλεξε το παρατσούκλι «Αμέρικα», «γιατί αγαπάω την Αμερική και θα ήθελα μια μέρα να πάω εκεί». Ισως αργήσει το υπερατλαντικό ταξίδι για τον 19χρονο γκολτζή, αλλά δεν αποκλείεται ένα από τα επόμενα χρόνια να τον δούμε στα σαλόνια του ιταλικού ποδοσφαίρου. Δεν είναι τυχαίο ότι ενδιαφέρθηκε για αυτόν η Κατάνια.