38 χρόνια στο κυνήγι του Ντα Βίντσι

Δεν είναι τυχαίο ότι κυκλοφορεί στις σελίδες των βιβλίων τού Νταν Μπράουν. Θα μπορούσε πράγματι να είναι ένας ακόμη φανταστικός ήρωας του δημοφιλούς συγγραφέα. Ενας παθιασμένος ερευνητής. Ενας κυνηγός μιας χαμένης τοιχογραφίας, την οποία αναζητά εδώ και 38 χρόνια. Επειδή όμως η ζωή ξεπερνά τη φαντασία, ο Μαουρίτσιο Σερατσίνι μπορεί όντως να εμφανίζεται στον «Κώδικα Ντα Βίντσι» και στο «Inferno», όμως είναι ο ειδικός που με σάρκα και οστά προσπαθεί να εντοπίσει την τοιχογραφία-φάντασμα του Λεονάρντο ντα Βίντσι, τη «Μάχη του Ανγκιάρι», η οποία εικάζεται πως κρύβεται πίσω από μια άλλη τοιχογραφία, στο Παλάτσο Βέκιο της Φλωρεντίας, με την υπογραφή του Τζόρτζιο Βαζάρι.
«Οπως όλα τα πράγματα στη ζωή και αυτό προέκυψε κατά τύχη» λέει στα «ΝΕΑ» ο διευθυντής του διεπιστημονικού κέντρου για την τέχνη, την αρχιτεκτονική και την αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας που αύριο έρχεται στην Αθήνα για να δώσει διάλεξη για τον Λεονάρντο ντα Βίντσι.
«Συνάντησα τον καθηγητή Κάρλο Πεντρέτι, έναν από τους σημαντικότερους μελετητές του έργου του Ντα Βίντσι στη Φλωρεντία. Τον είχα καθηγητή στην Ιστορία της Τέχνης, όταν σπούδαζα μηχανικός στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας.
Εκείνη την εποχή έγραφε ένα βιβλίο για τα τελευταία δεδομένα και μαρτυρίες που υπήρχαν για την τοιχογραφία με τη μάχη του Ανγκιάρι και με ρώτησε αν υπήρχε κάποια τεχνολογία που θα μπορούσε να τον βοηθήσει να εντοπίσει την τοιχογραφία».
Γιατί είναι σημαντικό να βρεθεί αυτό το έργο;
Πρώτα από όλα επειδή είναι το σημαντικότερο έργο τέχνης που έχει φτιαχτεί ποτέ από ανθρώπινο χέρι. Και δεν το λέω εγώ, το λένε οι ειδικοί και οι σύγχρονοι του Λεονάρντο που είχαν την τύχη και το προνόμιο να δουν αυτό το αριστούργημα, το οποίο ήταν σημαντικότερο από τον «Μυστικό Δείπνο» και τη «Μόνα Λίζα».
Ποιο είναι το πιο δύσκολο σημείο της έρευνάς σας;
Η μεγαλύτερη δυσκολία δεν βρίσκεται σε τεχνικό επίπεδο. Το πιο δύσκολο είναι να συνεργαστώ με τους ανθρώπους που είναι υπεύθυνοι για τη διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς: ιδρύματα, μουσεία, κέντρα συντήρησης. Δυστυχώς αντιμετωπίζουν την επιστήμη ως κάτι απαραίτητο μεν, αλλά δεν τη βλέπουν ως συνεργάτη, τη βλέπουν ως τον χώρο στον οποίο μπορούν να απευθυνθούν όταν δεν έχουν άλλη λύση.
Πότε θα σταματήσετε; Μόνο όταν τη βρείτε;
Δεν έχω εμμονή. Εχω σταματήσει πάρα πολλές φορές και όχι επειδή το ήθελα. Απλώς δεν βρίσκω τον λόγο να μην πάρουμε μια τελική απάντηση. Στην επιστήμη ακόμη κι αν η απάντηση είναι αρνητική, είναι μια απάντηση. Είναι υψίστης σημασίας για όλους έστω και ένα μικρό κομμάτι αυτού του αριστουργήματος να είναι ορατό.
Τι θα κάνετε αν τελικά βρείτε την τοιχογραφία;
Θα αποσυρθώ διότι πλέον δεν θα έχει να κάνει με μένα το θέμα. Θα πρέπει να αποτοιχιστεί η τοιχογραφία του Βαζάρι για να βρεθεί του Ντα Βίντσι και να ξαναμπεί στη θέση της.
Το ότι σας αναφέρει ο Νταν Μπράουν στα βιβλία του σας βοήθησε ή έκανε τα πράγματα δυσκολότερα;
Από το «Inferno» δεν έχω ακούσει ακόμη σχόλια. Από τον «Κώδικα Ντα Βίντσι» είχα κάποια προβλήματα με την γκαλερί Ουφίτσι.
Εχετε μελετήσει 2.500 έργα τέχνης και ιστορικά κτίρια. Τι κάνει την έρευνά τους τόσο γοητευτική;
Οι σπουδές μου έχουν να κάνουν με τη βιογενετική μηχανική, η οποία ουσιαστικά παντρεύει τη μηχανική με την ιατρική, και τα μηχανήματα που προορίζονται για διάγνωση όπως ο υπέρηχος, η τομογραφία έφεραν την εικόνα στον κόσμο της ιατρικής. Οταν είχα αυτή την απρόσμενη συνάντηση με τον καθηγητή Πεντρέτι στη Φλωρεντία, αποφάσισα να δώσω στην επαγγελματική μου ζωή την ευκαιρία να χρησιμοποιήσω ό,τι είχα μάθει στην τέχνη και την αρχιτεκτονική. Ηταν ένα στοίχημα. Αισθάνομαι ακόμη και σήμερα, ότι όταν έχω το προνόμιο να εξετάζω ένα έργο τέχνης μέσω της τεχνολογίας, είναι σαν να γυρίζει ο χρόνος πίσω και να στέκομαι πίσω από τον καλλιτέχνη και να παρακολουθώ  βήμα προς βήμα τις κινήσεις του, τη γέννηση του έργου. Αλλά το πιο ωραίο είναι ότι μπορείς αυτό να το δείξεις και στους άλλους.