Τετράποδοι πρωταγωνιστές στα πούπουλα

Φρέσκα φρούτα και φύλλα δέντρων δεν περιλαμβάνονταν στο διατροφικό μενού τους. Αντιθέτως έπιναν τσάι με μπόλικες κουταλιές ζάχαρη και έτρωγαν για πρωινό σάντουιτς με διπλές στρώσεις μαρμελάδας, βραστά αυγά, σοκολάτες, φρυγανισμένα ψωμάκια και παγωτό. Στο διάλειμμα των απαιτητικών γυρισμάτων δεν ξεροστάλιαζαν σε ψυχρά καμαρίνια αλλά ξεκουράζονταν σε σουίτες πεντάστερων ξενοδοχείων, ξαπλωμένοι σε θερμαινόμενα κρεβάτια και παρακολουθώντας ταινίες γουέστερν. Ορισμένοι έπαιζαν στα δάχτυλα το τηλεχειριστήριο. Ακόμη όμως και αν κάποιοι άλλοι τα έβρισκαν σκούρα με τις σύγχρονες τεχνολογίες, το ρουμ σέρβις ήταν πάντα πρόθυμο να βοηθήσει. Η καθημερινότητά τους, αναμφισβήτητα, δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από αυτήν των πρωτοκλασάτων σταρ της εποχής τους.

Από ολόκληρη την οικογένεια όμως των χιμπαντζήδων που πρωταγωνίστησαν τη δεκαετία του 1970 στις δημοφιλείς διαφημίσεις της βρετανικής εταιρείας τσαγιού PG Tips σήμερα ζει μόνο η 42χρονη Τσόπερ. Περφόρμερ με τηλεοπτική θητεία ετών, αναγνωρισιμότητα και φήμη που την ακολουθεί μέχρι και σήμερα στον ζωολογικό κήπο του Λέστερσαϊρ όπου έχει αποσυρθεί, αν και δεν το επιδίωξε, έζησε στιγμές αποθέωσης από το βρετανικό τηλεοπτικό κοινό. Κάτι που, όπως υποστηρίζουν οι «κηδεμόνες» του θηλυκού χιμπαντζή, περισσότερο κακό τού έκαναν στη μετέπειτα ζωή του παρά καλό.

«Οταν επέστρεψε στον ζωολογικό κήπο, τα είχε χαμένα. Δεν ήξερε πώς έπρεπε να συμπεριφερθεί στα άλλα ζώα. Του πήρε χρόνια μέχρι να ενσωματωθεί ομαλά στην κοινωνία των χιμπαντζήδων» υποστηρίζει η Σάρον Ρεντμπόρ που ισχυρίζεται πως η επαφή της Τσόπερ με τους ανθρώπους και ο αλλόκοτος τρόπος ζωής της – ακολουθούσε πλέον ανθρώπινο λάιφσταϊλ και όχι αυτό που της υπαγόρευε η Μητέρα Φύση – προκάλεσαν ανεπανόρθωτες ζημιές στην ψυχολογία της.

«Αν και οι περισσότεροι πρωταγωνιστούσαν στα τηλεοπτικά σποτ για πέντε ή έξι χρόνια, το διάστημα αυτό αποδείχθηκε αρκετό ώστε να βγουν μια και καλή από τα νερά τους. Δεν τους έκανε καλό που τους συμπεριφέρονταν σαν ανθρώπινα πλάσματα. Αντί να μάθουν από μικρά πώς αντιδρά ένας χιμπαντζής, εκείνοι ντύνονταν με τεράστια φτερά, λουλουδάτα φορέματα, σέρβιραν τσάι, έκαναν ποδήλατο, εκπαιδεύονταν στο να σιδερώνουν πουκάμισα και πήγαιναν ως κεντρικοί καλεσμένοι σε υπαίθριες γιορτές και πανηγύρια».

Ο πρώτος χιμπαντζής εμφανίστηκε στον τηλεοπτικό φακό το 1956. Για τις επόμενες τρεις δεκαετίες, αυτός και η οικογένειά του μεταμορφώνονταν με μεγάλη επιτυχία – η ραγδαία αύξηση των πωλήσεων της εταιρείας το επιβεβαιώνει, αφού από 4η στην εγχώρια αγορά τσαγιού κατέκτησε μέσα σε δύο χρόνια την κορυφή – σε ό,τι μπορεί να φανταστεί ο ανθρώπινος νους: από Τζέιμς Μποντ και καουμπόηδες με λάσο μέχρι ποδηλάτες στον Γύρο της Γαλλίας και καλοστεκούμενες κυρίες της μέσης ηλικίας με πορσελάνινα φλιτζάνια στα χέρια. Η καριέρα της Τσόπερ, παρά την επιτυχία της, ολοκληρώθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Από τότε όμως βρίσκεται εγκλωβισμένη ανάμεσα σε δύο κόσμους, των ανθρώπων και των χιμπαντζήδων, προσπαθώντας ακόμη και σήμερα να βρει τις ισορροπίες της. Ωσπου να τα καταφέρει, περνά τον χρόνο της παίζοντας παιχνίδια μνήμης με τους νέους φίλους της, επίσης χιμπαντζήδες, Ρόζι, Μπέντζι, Νόντι.  

Και άλλα διάσηµα ζώα

«Ζωή και κότα» όμως αποδείχθηκε πως περνούσε και ο Αγκι στα γυρίσματα της βραβευμένης με πέντε Οσκαρ ταινίας «The Artist». Ο 10χρονος σκύλος, που χρωστάει την επιτυχία του στον σημερινό ιδιοκτήτη και εκπαιδευτή του, δεν συμμετείχε στα γυρίσματα εάν δεν είχε ξεκουραστεί επαρκώς ανάμεσα στις σκηνές. Γι’ αυτό και στα διαλείμματα, όπως και οι υπόλοιποι πρωταγωνιστές, πήγαινε για ύπνο σε δωμάτιο που η εταιρεία παραγωγής είχε φτιάξει αποκλειστικά για εκείνον. Στις διαφημίσεις που ακολούθησαν μετά τον θρίαμβο της ταινίας ο Αγκι, ή μάλλον καλύτερα το αφεντικό του, έβαζε έναν απαράβατο όρο: σε περίπτωση που δεν μπορούσε να εξασφαλίσει ένα δωμάτιο μόνο γι’ αυτούς, ζητούσε να αναπαύεται τουλάχιστον σε τροχόσπιτο με κλιματισμό. Από τη λίστα όμως με τα σκυλιά που έτυχαν «ειδικής μεταχείρισης» στον κινηματογράφο δεν λείπει ούτε η θρυλική Λάσι. Λόγω των πολύωρων και κουραστικών γυρισμάτων, οι παραγωγοί είχαν προνοήσει να βρουν δύο πανομοιότυπα σκυλιά ώστε να ντουμπλάρουν το κόλεϊ όση ώρα εκείνο θα έτρωγε, θα έκανε διάλειμμα ή απλώς δεν θα είχε διάθεση για άλλα κινηματογραφικά φώτα. Αυτό θα πει σκυλίσια ζωή…      n