Υπεράνω όλων ο πρόεδρος

Ως μέλος ενός πολύ κλειστού κλαμπ έξι ανθρώπων που έχουν κατακτήσει το Κύπελλο Πρωταθλητριών τόσο ως παίκτες όσο και ως προπονητές, ο Κάρλο Αντσελότι αποτελεί μια ξεχωριστή προσωπικότητα στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. «Σκότωσε» τον ποδοσφαιριστή μέσα του και κατάφερε να γίνει ακόμα καλύτερος προπονητής.

Μπορεί να μην έχει την αίγλη του Ζοζέ Μουρίνιο, τη δημοτικότητα του Αλεξ Φέργκιουσον και να διατηρεί χαμηλότερο προφίλ από τον Αρσέν Βενγκέρ, είναι όμως, κατά γενική, ομολογία ένας από τους κορυφαίους προπονητές στην Ευρώπη.

Δεν είναι μόνο οι τίτλοι που έχει κατακτήσει αλλά κυρίως το πώς έχει καταφέρει όλα αυτά τα χρόνια να διαχειριστεί δύσκολες καταστάσεις σε ομάδες-κολοσσούς του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, όπως η Γιουβέντους, η Μίλαν, τώρα η Ρεάλ Μαδρίτης, ακόμη και η Παρί Σεν Ζερμέν. Εκεί πρέπει να διατηρείς τις ισορροπίες μεταξύ των μεγάλων αστέρων (όπως τώρα που έχει Ρονάλντο και Μπέιλ) αλλά ίσως ακόμη πιο δύσκολο είναι το να μπορέσεις να αντέξεις στην πίεση που δημιουργούν πολλές φορές οι πολυεκατομμυριούχοι πρόεδροι των ομάδων.

Μιλώντας στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», ο ιταλός τεχνικός εξήγησε μερικά από τα μυστικά του για το πώς διαχειρίζεται τις «καυτές πατάτες». Δεν είναι τυχαίο ότι όπου και αν έχει δουλέψει κερδίζει τις εντυπώσεις από τους παίκτες αλλά και τους προέδρους. Στη Ρεάλ Μαδρίτης είναι ο απόλυτος άρχοντας και έχει το ελεύθερο από τον πρόεδρο Φλορεντίνο Πέρεθ να κάνει ό,τι θέλει.

Δύναμη και λογική. «Πράγματι έχω δύναμη και θα μπορούσα να ορίσω προπόνηση στις έξι το πρωί ή στις έντεκα το βράδυ, αλλά δεν θα το κάνω ποτέ. Η φιλοσοφία μου δεν είναι να επιβάλω κάποια πράγματα αλλά να πείσω τους παίκτες για αυτό που κάνουν» λέει ο Αντσελότι, που είχε ξεκινήσει την προπονητική του καριέρα στη Ρετζιάνα και κατόπιν στην Πάρμα, όπου είχε κάνει το πρώτο του μεγάλο λάθος. Εχοντας στη σύνθεση της ομάδας τον μεγάλο Ρομπέρτο Μπάτζιο, του αρνήθηκε να παίξει «δεκάρι», σκεπτόμενος τα συστήματα του προπονητή του στη Μίλαν Αρίγκο Σάκι, ο οποίος τον είχε πάρει βοηθό και στην Εθνική Ιταλίας στα πρώτα του βήματα.

«Ο Ρομπέρτο Μπάτζιο μου ζήτησε να παίξει “πλεϊμέικερ”, να είναι το “δεκάρι” της ομάδας, αλλά τέτοιο σύστημα δεν είχε ο Σάκι στη Μίλαν και του αρνήθηκα. “Θα παίξεις στράικερ” του είπα και έφυγε από την ομάδα και πήγε στην Τζένοα. Επαιξε “δεκάρι” και έβαλε 25 γκολ. Μεγάλο λάθος αυτό που έκανα, έχασα 25 γκολ…» λέει με ειλικρίνεια ο Αντσελότι, που με την πείρα που έχει καταστάλαξε στο συμπέρασμα: «Οι παίκτες τελικά είναι πάνω από τα συστήματα των προπονητών. Οι ίδιοι οι παίκτες κάνουν τα συστήματα και αυτοί τα λειτουργούν».

Μαθηματα. Πριν από έναν τελικό Κυπέλλου με την Τσέλσι, κόντρα στην Πόρτσμουθ, δεν έδωσε πλάνο στους παίκτες του! «Ξέρετε πώς πρέπει να παίξετε, μπείτε μέσα και κάντε το, τους είπα, αφού νωρίτερα τους είχα κοουτσάρει σε 60 παιχνίδια.

Νίκησαν 1-0 και απέδειξαν ότι πάνω από τα συστήματα είναι οι παίκτες, αλλά πάνω απ’ όλα ο… πρόεδρος» είπε ο έμπειρος τεχνικός, που εντυπωσιάστηκε από τον Ρόμαν Αμπραμόβιτς στην Τσέσλι, είχε σεβασμό για τον Ανιέλι στη Γιούβε και τον Πέρεθ τώρα στη Ρεάλ, αλλά δεν ξεχνά τον Μπερλουσκόνι.

«Πίστευα ότι θα έμενα για πάντα στο Μιλάνο, αλλά μειώθηκε το μπάτζετ. Ο Μπερλουσκόνι ζητούσε πάντα θεαματικό ποδόσφαιρο και το είχαμε καταφέρει. Πριν από τον τελικό του Πρωταθλητριών με τη Γιουβέντους έδωσα κάποια χαρτιά στους παίκτες με το σύστημα και μας ζήτησε αντίγραφο ο πρόεδρος για το αρχείο του.

Πολλές μέρες αργότερα τα είδα δημοσιευμένα σε ένα βιβλίο και τα είχε περάσει ως δικά του συστήματα»!

Θεωρεί ένα από τα καλύτερά του παιχνίδια τον χαμένο τελικό (στα πέναλτι) από τη Λίβερπουλ, αν και η ομάδα του είχε προηγηθεί με 3-0 στο ημίχρονο.

Στην Παρί Σεν Ζερμέν είχε πρόβλημα με τη γλώσσα, αφού οι παίκτες ήταν χωρισμένοι σε Νοτιοαμερικανούς, Γάλλους και Ιταλούς.

Πήρε αρκετά από τον προπονητή του στη Ρόμα, τον Σουηδό Νιλς Λίντχολμ, κυρίως στο πώς να διαχειρίζεται και με χιούμορ τους παίκτες του. Απλά: «Μας “σκότωνε” το ότι φοβόταν τα αεροπλάνα και όταν παίζαμε στον Βορρά πηγαίναμε με τρένο», λέει ο Καρλίτο, που από μικρός ήταν μαθημένος στα δύσκολα και βγαίνει πάντα ασπροπρόσωπος. Αυτό ελπίζουν και στη Ρεάλ Μαδρίτης για να κατακτήσει η ομάδα το 10ο Κύπελλο Πρωταθλητριών.