7 μήνες έρευνας, 7 δάνεια στο μικροσκόπιο, 7 εντάλματα σύλληψης

Εκατόν είκοσι εννέα δακτυλογραφημένες σελίδες  χρειάστηκε η εισαγγελέας κατά της Διαφθοράς Πόπη Παπανδρέου για να περιγράψει τις ποινικές ευθύνες που κατά την κρίση της προκύπτουν εις βάρος πρώην υψηλόβαθμων στελεχών του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και επιχειρηματιών για σειρά δανείων που εκταμιεύτηκαν, όπως κατ’ επανάληψη υπογραμμίζει, χωρίς εξασφαλίσεις  προκαλώντας ζημία που υπερβαίνει τα 400 εκατ. ευρώ. 
Επί επτά μήνες στο εισαγγελικό μικροσκόπιο μπήκαν επτά δάνεια του μεγάλου επιχειρηματικού χαρτοφυλακίου του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Η εισαγγελέας εξέτασε όρο προς όρο όλες τις επίμαχες δανειακές συμβάσεις, διαπιστώνοντας σειρά παρατυπιών που εκτιμήθηκαν ζημιογόνες για το ελληνικό Δημόσιο και οδήγησαν την επικεφαλής των εισαγγελέων κατά της Διαφθοράς Ελένη Ράικου στην άσκηση ποινικής δίωξης για 5 βαριά κακουργήματα και τον ανακριτή στην έκδοση 7 ενταλμάτων σύλληψης. 
Κοινός παρονομαστής των εισαγγελικών ευρημάτων είναι ότι τα «προβληματικά δάνεια», όπως χαρακτηρίζονται, εγκρίθηκαν κατά παράβαση της τραπεζικής νομοθεσίας και  χρησιμοποιήθηκαν από τους κατηγορούμενους  επιχειρηματίες (Δημήτρης Κοντομηνάς, ζεύγος Κυριάκου Γριβέα – Αναστασίας Βάτσικα και Λαυρέντης Λαυρεντιάδης).                                                                        
Επιπλέον, τα χρήματα των δανείων χρησιμοποιήθηκαν για αλλότριους σκοπούς από αυτούς που περιγράφονται στις δανειακές συμβάσεις. Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις τα ίχνη του χρήματος, σύμφωνα πάντα με το εισαγγελικό πόρισμα, είτε καταλήγουν σε προσωπικούς λογαριασμούς των δανειοληπτών είτε χάνονται σε υπεράκτιες εταιρείες είτε επενδύονται σε αγορές ακινήτων στο εξωτερικό. 
Οι κατηγορούμενοι πάντως, όπως προκύπτει από τις πρώτες τοποθετήσεις τους, υπεραμύνονται της νομιμότητας των συναλλαγών τους και ετοιμάζονται να υπερασπιστούν τον εαυτό τους ενώπιον του ανακριτή Γιώργου Ανδρεάδη.

Επτά συμβάσεις στο χαρτοφυλάκιο των μεγάλων επιχειρηματικών δανείων έκανε φύλλο και φτερό η Εισαγγελία κατά της Διαφθοράς καταλήγοντας στην άσκηση ποινικών διώξεων για σειρά κακουργηματικών πράξεων, σε συνδυασμό μάλιστα με τις επιβαρυντικές διατάξεις του Νόμου 1608/1950 περί καταχραστών του Δημοσίου.

Δημήτρης Κοντομηνάς

Κατηγορείται ότι από τον Οκτώβριο του 2008 μέχρι και τον  Ιανουάριο του 2012 έλαβε δάνεια συνολικού ποσού 110,5 εκατ. ευρώ με εγγυήσεις που κρίνονται από τις δικαστικές Αρχές ανεπαρκείς για τη διασφάλιση των συμφερόντων της τράπεζας. Επιπλέον σε μία από τις δανειακές συμβάσεις υπάρχει η ρήτρα ότι οι ομολογιούχοι δανειστές, δηλαδή η τράπεζα, «δεν υποχρεούνται κατά οποιονδήποτε χρόνο να παρακολουθούν, διαβεβαιώνουν ή επαληθεύουν τη χρήση του προϊόντος του Ομολογιακού Δανείου».  Ξεχωριστό κεφάλαιο ποινικού ελέγχου αποτέλεσε η υπόθεση της Postcredit, της εταιρείας των πιστωτικών καρτών που είχε δημιουργήσει το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο με τον επιχειρηματία Δημήτρη Κοντομηνά. Σύμβαση που επίσης θεωρήθηκε ζημιογόνος και για τον λόγο αυτό συμπεριελήφθη στο κατηγορητήριο. Στο κεφάλαιο μάλιστα για την επίμαχη σύμβαση αναφέρεται ότι η τράπεζα «καθ’ όλη τη διάρκεια της Συμφωνίας Μετόχων δανειοδοτούσε την εταιρεία Besta Line (συμφερόντων Δ. Κοντομηνά) με ιδιαίτερα ευνοϊκούς όρους, με συνέπεια να υποστεί την πρώτη σοβαρή περιουσιακή ζημιά υπολογιζομένη στα 10.000.000 ετησίως».

ΤΙ ΔΗΛΩΝΕΙ. Από την πλευρά του, πάντως, ο επιχειρηματίας από την πρώτη στιγμή υπεραμύνεται των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του και δηλώνει ότι δεν έγινε καμία παρανομία στην υπόθεση που τον φέρνει αντιμέτωπο με τη Δικαιοσύνη.

Κυριάκος Γριβέας –
Αναστασία Βάτσικα

Χωρίς επαρκείς εγγυήσεις κατηγορείται ότι εκταμίευσε  δάνεια 17 εκατ. ευρώ από το ταμείο του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου το ζεύγος των Κυριάκου Γριβέα – Αναστασίας Βάτσικα, εις βάρος των οποίων ο ανακριτής Γ. Ανδρεάδης έχει εκδώσει εντάλματα σύλληψης.

Σύμφωνα με το εισαγγελικό πόρισμα, το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων από τα επίμαχα δάνεια κατέληξε σε προσωπικούς τραπεζικούς λογαριασμούς τους. Τα  χρήματα αυτά, σύμφωνα με τις δανειακές συμβάσεις που ελέγχθηκαν, προορίζονταν για μια νεοσύστατη εταιρεία  παροχής υπηρεσιών. Σύμφωνα με την κατηγορία,  φέρεται ότι η έγκριση των δανείων έγινε «υπό όρους  που καταφανώς δεν πληρούσαν τους όρους τραπεζικού δανεισμού».

Και αυτό γιατί η έδρα της εταιρείας ήταν ένα διαμέρισμα 100 τετραγωνικών μέτρων στο Μαρούσι, ενώ η συνολική αξία των περιουσιακών στοιχείων του ζεύγους των δανειοληπτών έφτανε τα περίπου 3 εκατ. ευρώ.

Η εισαγγελέας με βάση τα στοιχεία που συγκέντρωσε κατέληξε στο συμπέρασμα ότι από το τελικό ποσό της εκταμίευσης προς τις εταιρείες του ζεύγους Γριβέα – Βάτσικα, τα 15.000.000 ευρώ, αντί να χρησιμοποιηθούν ως κεφάλαιο κίνησης κατά τους όρους της δανειακής σύμβασης, κατέληξαν στους ίδιους. Και αυτό γιατί πούλησαν στην εταιρεία τους τρεις άλλες, δικές τους κυπριακές εταιρείες, οι οποίες ήταν ζημιογόνες καθώς είχαν αρνητική καθαρή θέση.

Λαυρέντης Λαυρεντιάδης

Σε προσωπικό λογαριασμό του προφυλακισμένου επιχειρηματία Λαυρεντιάδη φέρεται ότι κατέληξε το δάνειο ποσού 100.000.000 ευρώ, που έλαβε από το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και ήταν ένα από αυτά που βρέθηκαν στο στόχαστρο της Δικαιοσύνης.

Το επίμαχο δάνειο, σύμφωνα με την εισαγγελέα, δόθηκε για να «αναχρηματοδοτήσει η εταιρεία Alapis, συμφερόντων του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, υφιστάμενες  τραπεζικές της υποχρεώσεις και να πραγματοποιήσει στοχευμένες εξαγορές εταιρειών, στρατηγικά σημαντικών για την περαιτέρω ανάπτυξή της».

Αντί για αυτό, όμως, όπως σημειώνεται στο σχετικό πόρισμα, κατέληξε σε λογαριασμό του Λαυρεντιάδη, παρότι ο ίδιος ισχυρίζεται ότι την περίοδο εκείνη δεν είχε σχέση με τη διοίκηση της δανειολήπτριας εταιρείας.

Το δεύτερο φάουλ του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, κατά την εισαγγελέα πάντα, είναι ότι δεν στάθμισε τον ιδιαίτερα υψηλό κίνδυνο δανειοδότησης της συγκεκριμένης εταιρείας, η οποία ήταν βεβαρημένη με άλλο ένα υπέρογκο κοινοπρακτικό ομολογιακό δάνειο πενταετούς διάρκειας, συνολικού ποσού 640.000.000 ευρώ και πληρωτέου ολοσχερώς με τη λήξη του.

ΤΙ ΔΗΛΩΝΕΙ. Ο κατηγορούμενος επιχειρηματίας με δήλωσή του από τις φυλακές χαρακτηρίζει «ανυπόστατα και συκοφαντικά» τα περί εμπλοκής του στην υπόθεση και υποστηρίζει ότι την επίμαχη περίοδο ο ίδιος δεν είχε σχέση με τη διοίκηση της εταιρείας.