«Οι ξένοι το εκτιμούν περισσότερο»

Ο Θανάσης Πολυκανδριώτης χαρτογραφεί το ταξίδι του μπουζουκιού σήμερα στο εξωτερικό: «Είναι αλήθεια ότι οι ξένοι εκτιμούν το μπουζούκι μας περισσότερο. Στην Κούβα συνέπραξα με τον κιθαρίστα Πάντσο Αμάτ, ο οποίος τώρα μαθαίνει μπουζούκι και τον βλέπω να παίζει στις συναυλίες του. Στο Μπερκλεϊ οι κιθαρίστες διδάσκοντες έχουν και ένα μπουζούκι κοντά τους. Στο Ισραήλ υπάρχουν πολλοί καλοί μπουζουκίστες όπως ο Τζφάνια Σλόμο».

Και μπορεί το λαϊκό όργανο να μοιάζει εξόριστο από την κεντρική λεωφόρο της μόδας, μοιάζει όμως να ακολουθεί μια παράλληλη διαδρομή. Μια πορεία που δεν βρίσκεται στα κορυφαία σολιστικά επίπεδα των δεκαετιών ’50-60, έχει όμως υψηλή θερμοκρασία στη δεξιοτεχνία και την δίψα των νεότερων και αργά ή γρήγορα θα γεννήσει πράγματα.  

«Το μπουζούκι σήμερα, από πλευράς κατασκευής , ηχητικών δυνατοτήτων και τεχνικής παιξίματος βρίσκεται σε πολύ υψηλά επίπεδα, παρότι συχνά λείπει το παλιό βιωματικό μεράκι των αρχικών πειραματιστών. Εντούτοις, οι καλοί κατασκευαστές, βοηθούμενοι από την τεχνολογία κι άν είναι μερακλήδες και υπομονετικοί, φτιάχνουν θαυμάσια όργανα, ή επισκευάζουν τα παλιά με άριστες τεχνικές κάνοντάς τα να κελαηδούν», δηλώνει στα «ΝΕΑ» ο Δημήτρης Σταθακόπουλος που επίσης τονίζει την αντίφαση πως ενώ σήμερα ο κόσμος λέει «πάμε στα μπουζούκια», εννοεί τις πίστες, όπου τελικά δεν υπάρχουν μπουζούκια και οι οργανοπαίκτες μένουν άνεργοι κυνηγώντας το μικρό μεροκάματο σε ρεμπετάδικα και λαϊκά ταβερνεία ή συναυλίες του Σαββατοκύριακου.

«Τα τελευταία χρόνια, χάρις στα μουσικά γυμνάσια και λύκεια, τις πανεπιστημιακές σχολές μουσικών σπουδών, τα ωδεία και μουσικές ομάδες όπως Οι Επόμενοι του Θανάση Πολυκανδριώτη, το μπουζούκι, όπως και ο πρόγονός του ταμπουράς, από πλευράς ζήτησης, γνώσης, τεχνοτροπίας παιξίματος ανθεί και έχει εν πολλοίς απενοχοποιηθεί από το παλιό τάχα παρακατιανό παρελθόν του. Συχνά απαντάται ως έθνικ εξωτικό σολιστικό όργανο σε ξένες μουσικές συνθέσεις (κάτι που γινόταν και το ’60 στις ΗΠΑ). Μέχρι και το Ωδείο Αθηνών, από το Φεβρουάριο του 2014 προσανατολίζεται στην ένταξη του οργάνου. Επίκειται και η  αναγνώριση των πτυχίων μπουζουκιού των ωδείων από το υπουργείο Πολιτισμού. Καιρός ήταν», συμπληρώνει ο διδάκτορας Δημήτρης Σταθακόπουλος.