Τα πρόσωπα και οι ομάδες που σημάδεψαν τον α γύρο

Το ποδόσφαιρο είναι στιγμές. Χαράς, γέλιου, δυσφορίας, αγανάκτησης, έκπληξης. Πόσες και πόσες περιλαμβάνει ένας ποδοσφαιρικός αγώνας; Και πόσες, πολύ περισσότερες, περικλείει στη διαδρομή του ένας ολόκληρος γύρος πρωταθλήματος;

Η Σούπερ Λίγκα μας πρόσφερε το πρώτο μισό ενός πιάτου που άλλοι θα το χαρακτηρίσουν νόστιμο και κάποιοι άλλοι μέτριο. Σίγουρα, όμως, μέσα στις 17 αγωνιστικές υπήρξαν πρωταγωνιστές και περιστατικά που αξίζει να τα δούμε κομματάκι αναλυτικότερα.

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ. Ο Ανδρέας Σάμαρης ήταν το πρόσωπο-έκπληξη του πρώτου μισού της σεζόν. Πήγε στο Λιμάνι χωρίς τυμπανοκρουσίες από τον Πανιώνιο και για αρκετούς η μεταγραφή του ήταν στη σκιά άλλων τρανταχτών χτυπημάτων του Ολυμπιακού. Μάλιστα έμπαιναν και στοιχήματα πόσο πίσω από Γιαταμπαρέ και σία θα έμενε ο Σάμαρης. Κι όμως! Αυτός ο μέσος με τα αδύνατα πόδια μοιάζει δυνατός χαρακτήρας, ικανός να σηκώσει το βάρος της φανέλας του Ολυμπιακού. Ηδη ο Μίτσελ τον βάζει ανελλιπώς στη βασική ενδεκάδα και ο παίκτης τον δικαιώνει. Ε, αν ο Σάμαρης φτιάξει και τις αμυντικές του επιδόσεις ή αν μετριάσει τις επιπολαιότητες, τότε θα δικαιούται να ονειρεύεται μεγαλεία.

Η ΟΜΑΔΑ. Ομάδα του γύρου; Παναιτωλικός! Σας ξαφνιάσαμε; Προφανώς. Αλλά ίσως δεν πρέπει να σταθούμε τόσο στον Ολυμπιακό και στα σπουδαία κατορθώματα ή στα ρεκόρ που κυνηγά, αλλά στο ποια ομάδα κατάφερε να σταματήσει την ταξιαρχία του Μίτσελ. Στις 22 Σεπτεμβρίου, λοιπόν, την 5η αγωνιστική της Σούπερ Λίγκας, ο Ολυμπιακός πάτησε φρένο και στο Αγρίνιο έδειξε τρωτός. Ο γηπεδούχος Παναιτωλικός του Χάβου του έβαλε δύσκολα, οι Κόκκινοι κόλλησαν στο 0-0 και αυτή ήταν η μοναδική τους γκέλα στις 17 πρώτες αγωνιστικές.

Ο… ΘΙΑΣΟΣ. Ομάδα που φέρνει σε… περιπλανώμενο θίασο είναι η Καλλονή. Και ο όρος έχει να κάνει – αποκλειστικά και μόνο! – με τα χιλιόμετρα που διανύει ώστε να αγωνιστεί στην παρθενική της παρουσία στο κλαμπ των μεγάλων. Εχει ως έδρα το ΟΑΚΑ, το Κλ. Βικελίδης και τη Νέα Σμύρνη. Πάλι καλά που έφτασε με τόση αξιοπρέπεια μέχρι εδώ και συγκέντρωσε με ωραίο και ανοιχτό ποδόσφαιρο 19 βαθμούς. Η αλεπού των πάγκων, ο Γιάννης Μαντζουράκης, καταθέτει ξανά γνώση και αφοσίωση στη δουλειά.

ΟΙ ΠΑΓΚΟΙ. Είπαμε πάγκους και θυμηθήκαμε τα καταστήματα ηλεκτρικών ειδών και τις (εορταστικές) προσφορές τους. Διότι οι πάγκοι των (ελληνικών) ομάδων ισοδυναμούν με ηλεκτρικές καρέκλες! Ηδη οι 10 από τις 18 ομάδες έχουν προχωρήσει σε αλλαγές τεχνικών και στην πορεία δεν πρέπει να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να προσλάβουν τους ίδιους! Το πιο δύσκολο επάγγελμα σε περίοδο κρίσης. Η Βέροια του κ. Αρβανιτίδη έστειλε στον πάγκο της πέντε διαφορετικά άτομα ενώ ο Στέφαν Στόικα άντεξε στην Ημαθία μόλις 25 ημέρες. Παραλογισμός; Μπα… Ελληνική παραγοντική συνήθεια.

ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΛΕΞΟ. Το οξύμωρο της διοργάνωσης; Ουδείς γνωρίζει πόσες ομάδες θα πέσουν και πόσες θα ανέβουν από τη Β’ Εθνική. Γιατί εδώ έχουμε το παράδοξο να ερίζουν οι Αρχές και να πετούν η μία το μπαλάκι στην άλλη. Τύφλα να έχουν οι Τζόκοβιτς και Φέντερερ! Λένε για «δύο συν δύο», προσθέτουν το εναλλακτικό σενάριο για «τρεις συν τρεις» και η ΕΠΟ παίζει τον ρόλο του Πόντιου Πιλάτου. Παιδιά, ας συντονιστούμε. Γιατί, τόσες «αμαρτίες» κουβαλά το εγχώριο πρωτάθλημα, ας τα βρούμε τουλάχιστον στα οργανωτικά και ας αποφύγουμε τα ρεζιλίκια.

ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ. Από τα πρόσωπα του πρωταθλήματος και ο Λουτσιάνο Γκαλέτι. Ηρθε με προσδοκίες το περασμένο καλοκαίρι στο Ηράκλειο, για χάρη του μαζεύτηκε κόσμος στο Ν. Καζαντζάκης, η αποθέωση αφορούσε κυρίως όσα έδωσε ο αργεντινός εξτρέμ στο παρελθόν και, τελικά, αποδείχθηκε πως τα καλά χρόνια ήταν πίσω. Ο Γκαλέτι, με σαφή τα σημάδια από τη μεταμόσχευση νεφρού, ήταν αδύνατον να κάνει τις αέρινες ντρίμπλες, αγωνίστηκε λίγο, ο Σα Πίντο τον εμπιστεύτηκε μόνο στις προπονήσεις και αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο συμπαθής Λουτσιάνο να αποχωρήσει αθόρυβα. Και με το κεφάλι ψηλά.