Ο τιμητής του μίσους

^«Το τέρας στην πρώτη σελίδα». Σε αυτή τη φράση θα μπορούσαν να συμπυκνωθούν όσα αποκαλύφθηκαν το 2013 για τον επικεφαλής της Χρυσής Αυγής Νίκο Μιχαλολιάκο. Εκεί  που νόμιζε ότι στα 56 του χρόνια  – έχοντας τέσσερις δεκαετίες συνειδητής υπηρεσίας στην πιο απάνθρωπη ιδεολογία – ήρθε η σειρά του να μεγαλουργήσει στον δημόσιο βίο,  βρέθηκε στις – γνώριμες από το παρελθόν -φυλακές Κορυδαλλού με βαριές κατηγορίες και ανατριχιαστικές αποκαλύψεις για τη δράση της οργάνωσης που καθοδηγούσε με  σιδηρά πειθαρχία.

Από τις αρχές Οκτωβρίου που προφυλακίσθηκε ο Μιχαλολιάκος μέχρι σήμερα, οι δικαστικές Αρχές έχουν αρχίσει να ξετυλίγουν ένα κουβάρι που τον τυλίγει συνέχεια ως επικεφαλής εγκληματικής οργάνωσης. Οσο συνεχίζουν την έρευνα για τη δράση του τόσο  αποκαλύπτεται η ζωή ενός ανθρώπου που κινήθηκε επί μακρόν στο σκοτάδι. Είναι άλλωστε ένα από τα προσωπικά χαρακτηριστικά του: κανείς δεν ξέρει ποιο είναι το επάγγελμά του και πώς ζει πέραν του ότι γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε Μαθηματικά, υπηρέτησε ως αξιωματικός στις Ειδικές Δυνάμεις και μυήθηκε στον εθνικοσοσιαλισμό από τον γκουρού του χώρου Κώστα Πλεύρη το 1973.

Σε ό,τι αφορά την πολιτεία του, όμως, υπάρχουν πλέον αρκετές πληροφορίες και γίνονται διαρκώς περισσότερες. Οργάνωσε το νεοναζιστικό κίνημα που επιδιδόταν σε βομβιστικές ενέργειες, τρομοκρατούσε μετανάστες και έκανε επιθέσεις σε άλλες οργανώσεις. Στον Κορυδαλλό, όπου πρωτομπήκε το 1976 γνώρισε τον δικτάτορα Παπαδόπουλο, ο οποίος τον Σεπτέμβριο του 1984 τον διόρισε αρχηγό της Νεολαίας ΕΠΕΝ. Βρήκε όμως διασυνδέσεις των Παπαδοπουλαίων με το… Ισραήλ και τους εγκατέλειψε για να ιδρύσει τη Χρυσή Αυγή και να φτάσει στο σημείο το 2012 να μπει τη Βουλή με άλλους δεκαέξι μαυροντυμένους και τη σύζυγό του.  

Εκμεταλλευόμενος την οικονομική κρίση, την παρουσία των μεταναστών και την αδιαφορία των πολιτικών κομμάτων δημιούργησε ολόκληρο στράτευμα, η δραστηριότητα του οποίου μπορεί να μην είχε απασχολήσει ακόμη την Πολιτεία αν δεν μεσολαβούσε η δολοφονία του Παύλου Φύσα από τον χρυσαυγίτη Γιώργο Ρουπακιά στις 18 Σεπτεμβρίου 2013 στην Αμφιάλη.

Από εκείνη τη στιγμή άρχισε η αντιστροφή μέτρηση για τον Μιχαλολιάκο. Προσπάθησε να αποφύγει τη σύνδεση με τον δράστη, αλλά τα στοιχεία που αποκαλύφθηκαν ήταν  καταλυτικά και δεν σταμάτησαν στο φονικό της Νίκαιας, με αποτέλεσμα να τον στείλουν στα κάγκελα. Οι δραστηριότητες της Χρυσής Αυγής, που σκέπαζε το πέπλο τής δήθεν πολιτικής οργάνωσης, γίνονται όλο και πιο αποκρουστικές και εντάσσονται όλο και πιο πολύ στον ποινικό νόμο. Δεν αποκλείεται επίσης, προτού βγει από τη φυλακή, να χάσει και το αξίωμά του στην ηγεσία της Χρυσής Αυγής από τον φερόμενο ως επίδοξο διάδοχό του Ηλία Κασιδιάρη.

Ο άνθρωπος που θεώρησε τον εαυτό του ως «έλληνα Φύρερ» δημιούργησε μια οργάνωση στην οποία οι νεοναζιστικές ιδέες συνυπάρχουν με τη στρατιωτική δομή. Στρατολογούσε λούμπεν νέους, τους φανάτιζε, τους έντυνε στα μαύρα για να εμπνέουν φόβο και να  φοβούνται και οι ίδιοι  και τους έβγαζε κατά φάλαγγες στον δρόμο με το σύνθημα «αίμα – τιμή – Χρυσή Αυγή». Ηταν αναπόφευκτο ότι από τη στιγμή που θα υπήρχε νεκρός θα  τελείωνε στη φυλακή η σταδιοδρομία του, όπως ήταν αναπόφευκτο ότι από τη σταδιοδρομία του θα υπήρχε νεκρός.