Ως γνωστόν, για τον προσδιορισμό της Ασφαλιστικής Κλάσης (ΑΚ) λαμβάνονται υπόψη οι αποδοχές των καλύτερων πέντε ετών της τελευταίας δεκαετίας πριν από το έτος υποβολής της αίτησης για σύνταξη, εφόσον όμως ο ασφαλισμένος έχει πραγματοποιήσει κατά το διάστημα αυτό χίλιες (1.000) τουλάχιστον ημέρες εργασίας. Διαφορετικά γίνεται αναδρομή στην αμέσως προηγούμενη χρονική περίοδο μέχρι να συμπληρωθεί ο αριθμός των χιλίων (1.000) ημερών εργασίας.
Οταν το ποσό της σύνταξης υπολογίζεται με τις διατάξεις του άρθρου 10 του Ν. 1405/83, ο απονέμων οργανισμός θεωρεί ότι ο χρόνος ασφάλισης σ’ αυτόν και στους άλλους οργανισμούς διανύθηκε στην ασφάλισή του και γι΄αυτό στις περιπτώσεις εκείνες που το Ιδρυμα είναι ο απονέμων οργανισμός, κατά τον προσδιορισμό της ασφαλιστικής κλάσης θα υπολογίζονται οι αποδοχές που εμπίπτουν στη δεκαετία πριν από το έτος υποβολής της αίτησης ή των τελευταίων χιλίων (1.000) ημερών εργασίας (ΗΕ), ανεξάρτητα αν αυτές προέρχονται από ασφάλιση σε ταμεία μισθωτών ή Ταμεία Αυτοτελώς Απασχολούμενων (εγκ. 152/1967).
Οταν πρόκειται για Ταμεία Αυτοτελώς Απασχολούμενων οι εισφορές της κρίσιμης περιόδου θα μετατρέπονται σε αποδοχές με βάση τις εισφορές εργοδότη και ασφαλισμένου που ισχύουν κατά τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο για τον κλάδο κύριας σύνταξης του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ (εγκ. 25/86).
Οταν ο χρόνος ασφάλισης στα Ταμεία Αυτοτελώς Απασχολούμενων είναι μέχρι και τις 31/3/1976, το ποσοστό ασφαλίστρου καθορίζεται σε 12,75%.
1. Από 1/4/1976 ώς 30/9/1990 το ποσοστό ασφαλίστρου είναι 14,25%.
2. Από 1/10/1990 ώς 30/6/1991 το ποσοστό ασφαλίστρου είναι 15,75%.
3. Από 1/7/1991 ώς 31/12/1992 το ποσοστό ασφαλίστρου είναι 17,25%.
4. Από 1/1/1993 και μετά το ποσοστό ασφαλίστρου είναι 20%.
Οταν το ποσό της σύνταξης υπολογίζεται με τις διατάξεις του άρθρου 11 του Ν. 1405/83 όπως ισχύουν και του άρθρου 1 του Ν. 3232/04, για την εξεύρεση της ασφαλιστικής κλάσης λαμβάνονται υπόψη αποδοχές μόνο από παροχή εξαρτημένης εργασίας υποχρεωτικά ασφαλιστέας στο Ιδρυμα.
Ειδικότερα, διακρίνουμε τα εξής:
Οταν το Ιδρυμα είναι τελευταίος και απονέμων οργανισμός, ο υπολογισμός του ποσού της σύνταξης θα γίνεται με βάση την ασφαλιστική κλάση στην οποία θα κατατάσσεται ο ασφαλισμένος σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 13 του Ν. 1976/91, όπως συμπληρώθηκε με το άρθρο 50 παρ. 1 του Ν. 2084/92, και για αιτήσεις που υποβάλλονται από 1/1/2005 και μετά με τις διατάξεις του άρθρου 2 παρ. 9 του Ν. 3029/02 (εγκ. 15/92, 96/02).
Για τους ασφαλισμένους που ασφαλίστηκαν πρώτη φορά μετά την 1η/1/93, ο υπολογισμός των αποδοχών θα γίνεται με βάση τις διατάξεις του άρθρου 28 του Ν. 2084/92.
Οταν το Ιδρυμα είναι τελευταίος και απονέμων οργανισμός, για αιτήσεις που υποβάλλονται από 1/1/2011 και μετά ο υπολογισμός του ποσού της σύνταξης θα γίνεται με βάση την ασφαλιστική κλάση στην οποία θα κατατάσσεται ο ασφαλισμένος σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 1 παρ. 5 του Ν. 3232/04 σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 5 παρ. 3 του Ν. 3863/10.
Με τις διατάξεις του άρθρου 5 παρ. 3 του Ν. 3863/10 επαναπροσδιορίζονται, με ορισμένους συντελεστές, οι συντάξιμες αποδοχές βάσει των οποίων υπολογίζεται το ποσό της σύνταξης, ώστε εκτός από την επικαιροποίηση αυτών με τον μέσο ετήσιο Δείκτη Τιμών Καταναλωτή να συμπεριλαμβάνονται η εξέλιξη των εισοδημάτων και η αναβάθμιση της ασφαλιστικής κλάσης των ασφαλισμένων.
Ετσι ορίστηκε ότι οι αποδοχές που λαμβάνονται υπόψη για τον προσδιορισμό της ασφαλιστικής κλάσης σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία θα αναπροσαρμόζονται με τον λόγο του μέσου ετήσιου Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (ΔΤΚ) του Δεκεμβρίου του τελευταίου έτους πριν από την υποβολή της αίτησης προς τον μέσο ετήσιο Δείκτη Τιμών Καταναλωτή του Δεκεμβρίου του έτους στον οποίο ανάγονται οι αναπροσαρμοσμένες αποδοχές και στη συνέχεια θα επαναπροσδιορίζονται με ορισμένους συντελεστές, τους οποίους θα αναφέρουμε ως Συντελεστές Ωρίμασης (ΣΩ) που θα αντιστοιχούν στα έτη (ακέραιος αριθμός) που πραγματοποιήθηκαν στην ασφάλιση άλλου οργανισμού από τη διακοπή της ασφάλισης στο Ιδρυμα μέχρι το προηγούμενο έτος υποβολής της αίτησης. Για τον προσδιορισμό της ασφαλιστικής κλάσης προβλέπονται τα εξής:
Οι αποδοχές της δεκαετίας πριν από τη διακοπή της απασχόλησης στο Ιδρυμα ή των τελευταίων 1.000 ΗΕ (περιορισμένες στο 25πλάσιο της εκάστοτε ανώτατης ασφαλιστικής κλάσης) θα λαμβάνονται υπόψη αναπροσαρμοσμένες για κάθε έτος με τον λόγο του μέσου ετήσιου Δείκτη Τιμών Καταναλωτή του Δεκεμβρίου του τελευταίου έτους πριν από την υποβολή της αίτησης προς τον μέσο ετήσιο Δείκτη Τιμών Καταναλωτή του Δεκεμβρίου του έτους στο οποίο ανάγονται οι αναπροσαρμοσμένες αποδοχές. Το σύνολο των αναπροσαρμοσμένων αποδοχών θα διαιρείται με το σύνολο των ημερών εργασίας που πραγματοποίησε ο ασφαλισμένος μέσα στην κρίσιμη χρονική περίοδο, οι οποίες δεν μπορεί να είναι λιγότερες από 1.000 ημέρες εργασίας, και το μέσο ημερομίσθιο που θα προκύπτει θα πολλαπλασιάζεται με τον Συντελεστή Ωρίμασης που θα αντιστοιχεί στα έτη (ακέραιος αριθμός) που πραγματοποιήθηκαν στην ασφάλιση άλλου οργανισμού από τη διακοπή της ασφάλισης στο Ιδρυμα μέχρι το προηγούμενο έτος υποβολής της αίτησης.
Στη συνέχεια, με βάση το επαναπροσδιορισμένο μέσο ημερομίσθιο γίνεται κατάταξη σε ασφαλιστική κλάση με βάση τους πίνακες Δεκεμβρίου που ισχύουν κατά το έτος πριν από την υποβολή της αίτησης.
Για τον προσδιορισμό των συνολικών αποδοχών των ασφαλισμένων που ασφαλίστηκαν πρώτη φορά μετά την 1η/1/93 θα λαμβάνονται οι αποδοχές αυξημένες για κάθε ημερολογιακό έτος, πλην των αποδοχών του τελευταίου πριν από την υποβολή της αίτησης συνταξιοδότησης ημερολογιακού έτους με τον λόγο του μέσου ετήσιου Δείκτη Τιμών Καταναλωτή του Δεκεμβρίου του τελευταίου έτους πριν από την υποβολή της αίτησης προς τον μέσο ετήσιο Δείκτη Τιμών Καταναλωτή του Δεκεμβρίου του έτους στον οποίο ανάγονται οι αναπροσαρμοσμένες αποδοχές και στη συνέχεια θα επαναπροσδιορίζονται με ορισμένους συντελεστές (Συντελεστές Ωρίμασης) που αντιστοιχούν στα έτη (ακέραιος αριθμός) που πραγματοποιήθηκαν στην ασφάλιση άλλου οργανισμού από τη διακοπή της ασφάλισης στο Ιδρυμα μέχρι το προηγούμενο έτος υποβολής της αίτησης.
Η κύρια αλλαγή
Η κύρια μεταρρύθμιση στο σύστημα της διαδοχικής ασφάλισης με τον Ν. 3863/2010 συνίσταται στο ποσό συμμετοχής των συνυπολογιζόμενων χρόνων σε φορείς μισθωτών με τους Συντελεστές Ωρίμασης και παρουσιάζεται ως μια προσπάθεια αποκατάστασης της αδικίας που υφίσταται ο ασφαλισμένος εκ του ότι μετέβαλε τον ασφαλιστικό του φορέα. Κρίσιμο, ωστόσο, είναι να επανεξεταστεί τόσο η πολυπλοκότητα των διατάξεων που ρυθμίζουν τη διαδοχική ασφάλιση όσο και κατά πόσο η απονεμόμενη σύνταξη ανταποκρίνεται στις εισφορές που έχει καταβάλει οασφαλισμένος